ಕಲರವ

Posts Tagged ‘needs


ಮಾರ್ಚ್ ೨೦೦೮ರ ಸಂಚಿಕೆಯ ಮುಖಪುಟವನ್ನು ಸ್ನೇಹದ ಬಗೆಗಿನ ಚರ್ಚೆಗೆ ಮೀಸಲಿರಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ಗೆಳೆತನ ಹುಟ್ಟುವುದು ಕೇವಲ ಪರಸ್ಪರರಲ್ಲಿನ ಆವಶ್ಯಕತೆಗಾಗಿ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ ಬಾಲುಪ್ರಸಾದ್.ಆರ್.

ಸ್ನೇಹ ಅಂದರೇನು?

ಒಂದೇ ಮನೋಭಾವ, ಒಂದೇ ಆಸಕ್ತಿ-ನಿರಾಸಕ್ತಿ, ಒಂದೇ ಆಯ್ಕೆ-ವಿಮುಖತೆ- ಹೀಗೆ ಹಲವು ‘ಒಂದೇ’ಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಇಬ್ಬರ ನಡುವಿನ ಸಂಬಂಧವಾ? ಹೌದು ಅಂತೀನಿ. ಸ್ನೇಹ ಅಂತಸ್ತು, ಗೌರವ, ಸ್ಥಾನಮಾನಗಳ ಹಾರೈಕೆಯಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಾ? ಅದಕ್ಕೂ ಹೌದು ಅಂತೀನಿ. ಯಾಕಂದ್ರೆ, ಸ್ನೇಹ ಹುಟ್ಟುವುದು basically ಆವಶ್ಯಕತೆಗೆ. ನಮ್ಮ ಚಿಂತನೆಗೆ ಮನ್ನಣೆಯ ಆವಶ್ಯಕತೆ, ಸಂಕಷ್ಟಕ್ಕೆ ಸಾಂತ್ವನ, ಹಾಸ್ಯಕ್ಕೆ ನಗು, ಸಾಧನೆಗೆ ಮೆಚ್ಚುಗೆ, ಸಹಾಯಕ್ಕೆ ಕೃತಜ್ಞತೆಗಳನ್ನು ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸು ನಿರೀಕ್ಷಿಸುತ್ತದೆ. ಇಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ ನಾವು ನಮ್ಮ ವ್ಯವಹಾರಗಳಲ್ಲಿ, ನಮ್ಮ ಆಯ್ಕೆಗಳಲ್ಲಿ, ಮತ್ತೊಬ್ಬರ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಐಡೆಂಟಿಟಿಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸ ಬಯಸುತ್ತೀವಿ. ಒಟ್ಟಾರೆ ನಮ್ಮ ಭಾವಕ್ಕೆ ನಾವು ನಿರೀಕ್ಷಿಸಿದ ಪ್ರತಿಭಾವ ಎಲ್ಲಿ ದೊರೆಯುತ್ತೋ ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು ನಂಬಿಕೆ ಮೊಳಕೆಯೊಡೆಯುತ್ತದೆ. ಕ್ರಮೇಣ ಈ ನಂಬಿಕೆಯಿಂದಾಗಿ ಆವಶ್ಯಕತೆಗಳು ತಂತಾನೇ ಪೂರೈಕೆಯಾಗಿ ಮಧುರ ಹೊಂದಾಣಿಕೆಗೆ ಎಡೆಮಾಡಿಕೊಡುತ್ತದೆ.

ಸ್ನೇಹ ಅಂತಸ್ತು, ಸ್ಥಾನಮಾನ, ಪರಸ್ಪರ ಗೌರವಗಳ ಹಾರೈಕೆಯಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತೆ. ಸಮಾನ ಸ್ಥಿತಿವಂತರ ನಡುವಿನ ಸಮಾನವಾದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳು ಬಹುಬೇಗ ಅವರ ನಡುವೆ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಏರ್ಪಡಿಸುತ್ತವೆ. ಇನ್ನು ವಿಭಿನ್ನ ಸ್ಥಿತಿವಂತರ ನಡುವೆ ಅದು ಬೇರೆಯದೇ ನೆಲೆಯಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಸ್ನೇಹಕ್ಕೆ ಬಾಹ್ಯದ ಪರಿವಿಲ್ಲ. ಎಲ್ಲರೊಟ್ಟಿಗೆ ಬೆರೆಯಬೇಕು ಎಂಬ ಆದರ್ಶ ಹಾಕುವ ಬಯಕೆ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಇತರರಿಂದ ಮೆಚ್ಚುಗೆಯ ನಿರೀಕ್ಷೆ. ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಅವ್ಯಕ್ತ ಕನಿಕರ; ಕುಚೇಲನಿಗೆ ತನ್ನ ಸ್ಥಿತಿಯ ಮೇಲೆ ತಿರಸ್ಕಾರವಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳದ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಕಂಡರೆ ಮೆಚ್ಚು. ಅವನಂತಹ ಸಖ ದೊರೆತನಲ್ಲ ಎಂಬ ಹೆಮ್ಮೆಯ ಭಾವ. ಕೃಷ್ಣನ ಸಾಮೀಪ್ಯದ ಮೂಲಕ ಹೆಮ್ಮೆ ಪಡುವುದರ ಮೂಲಕ ತನ್ನ ಗೌರವ ಗಳಿಕೆ.

ಬಂಧುವು ನಾವು ಶ್ರೀಮಂತರಾಗಲೀ, ಬಡವರಾಗಲೀ ಯಾವಾಗಲೂ ನಮ್ಮ ಜೊತೆ ಇರುತ್ತಾನೆ. ಹಾಗೇ, ಸ್ನೇಹ ಕೂಡ ಬಾಂಧವ್ಯವಾದಾಗ ಇನ್ನಷ್ಟು ಗಟ್ಟಿಗೊಳ್ಳುತ್ತಾ? ಖಂಡಿತಾ ಇಲ್ಲ. ಬಂಧುಗಳು ನಾವು ಹುಟ್ಟಿದಾಗಿನಿಂದ ಸಾಯುವ ತನಕವೂ ಇರುತ್ತಾರೆ. ಆದ್ದರಿಂದಲೇ ಅವರ ಬಗೆಗೊಂದು ಭಯ ಕೂಡ ಇರುತ್ತದೆ. ಎಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಆವಶ್ಯಕತೆ-ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳು ಅವರಿಗೆ ಹೊರೆಯಾಗಿ ಬಿಡುತ್ತವೆಯೋ ಅನ್ನೋ ಭಯ. ಆದ್ದರಿಂದಲೇ ಅವರು ಸ್ನೇಹಿತರಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಅಂತರ ಕಾಯ್ದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಸ್ನೇಹದಲ್ಲಿ ಹಾಗಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಎಲ್ಲಾ ನಿರೀಕ್ಷೆ-ಆವಶ್ಯಕತೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಸ್ನೇಹಿತರಲ್ಲಿರುತ್ತೆ. ಅದಕ್ಕಿಂತ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ, ಇವೆಲ್ಲಾ ಅವರಿಗೆ ಹೊರೆಯೆನಿಸಿದಾಗ, ನಮ್ಮಿಂದ ದೂರವಾಗುವ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಅವರಿಗಿರುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಬಂಧುವಿಗೆ ಅಗಲುವಿಕೆಯ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಈ ಅಗಲುವಿಕೆಯ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಸ್ನೇಹವನ್ನು ಬಾಂಧವ್ಯಕ್ಕಿಂತ ಒಂದು ಸ್ತರ ಮೇಲಿಡುತ್ತದೆ, ಒಂದು ಹೆಜ್ಜೆ ಹತ್ತಿರ ತರಿಸುತ್ತೆ.

ಸ್ನೇಹದಲ್ಲಿ ಅಂತರ ಕಾಯ್ದುಕೊಳ್ಳುವುದು ಬಹಳ ಮುಖ್ಯ. ಗಂಡ ಹೆಂಡತಿ ಉತ್ತಮ ದಂಪತಿಗಳಾಗೋದು ಅವರು ಉತ್ತಮ ಸ್ನೇಹಿತರಾದಾಗ; ಬೆಳೆದ ಮಕ್ಕಳು ಹಾಗೂ ತಂದೆ ತಾಯಿಗಳ ನಡುವಿನ ಬಾಂಧವ್ಯ ಉತ್ತಮವಾಗುವುದು ಅವರು ಒಳ್ಳೆಯ ಗೆಳೆಯರಾದಾಗ ಅಂತ ಹೇಳ್ತಾರೆ. ಯಾಕಂದ್ರೆ ಸ್ನೇಹದಲ್ಲಿ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಇರುತ್ತದೆ. ಸ್ವತಂತ್ರ ಚಿಂತನೆಗಳಿಗೆ, ಸ್ವತಂತ್ರ ನಿರ್ಧಾರಗಳಿಗೆ, ಸ್ವಂತ ಆಶೆಗಳಿಗೆ-ಆಯ್ಕೆಗಳಿಗೆ ಅವಕಾಶಗಳಿರುತ್ತವೆ. ಆ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಅಂತರ ಸ್ನೇಹವನ್ನು ಗಟ್ಟಿಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ.

ಹೀಗಾಗಿ, ಸ್ನೇಹ ಅನ್ನೋದು ಆತ್ಮಗಳ ಸಮ್ಮಿಲನವಲ್ಲ; ಆವಶ್ಯಕತೆಗಳ ಪೂರೈಕೆ ಅಷ್ಟೇ. ಆವಶ್ಯಕತೆಗಳ ಬಯಕೆಯಾಗಲೀ ಅವುಗಳ ಪೂರೈಕೆಯಾಗಲೀ ತಪ್ಪಲ್ಲ. Infact, ಈ ಕ್ರಿಯೆಗಳಲ್ಲೇ ಮನುಷ್ಯ ಸಂಬಂಧ ಉಸಿರಾಡೋದು. ಅದನ್ನು ಒಳಗೊಂಡ ಕ್ರಿಯೆಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ವಾರ್ಥ, ಅಸೂಯೆಗಳು ತುಂಬಿದರೆ, ಅಲ್ಲಿ ದ್ರೋಹ ತಲೆಹಾಕುತ್ತದೆ. ಕರ್ಣ ದುರ್ಯೋಧನರ ಸ್ನೇಹ ಇದಕ್ಕೆ ಉತ್ತಮ ನಿದರ್ಶನ. We live in a need based society, mind you!


ಮಾರ್ಚ್ ೨೦೦೮ರ ಸಂಚಿಕೆಯ ಮುಖಪುಟವನ್ನು ಸ್ನೇಹದ ಬಗೆಗಿನ ಚರ್ಚೆಗೆ ಮೀಸಲಿರಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ಸ್ನೇಹ ಎನ್ನುವುದು ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನ ಸ್ಥಿತಿ, ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸುವ ವಿಧಾನ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ ‘ಅಂತರ್ಮುಖಿ.’

ಜನಜಂಗುಳಿಯಿಂದ ತುಂಬಿದ ರೈಲಿನಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತವನೊಬ್ಬ ತನ್ನ ಹೆಸರು ಹೇಳಿ, ನಮ್ಮ ಪರಿಚಯ ಕೇಳಿಕೊಂಡ ನಂತರ ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ನಡುವೆ ಒಂದು ಆಪ್ಯಾಯಮಾನವಾದ ಭಾವ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗುತ್ತದಲ್ಲಾ, ಥೇಟ್ ಅಂಥದ್ದೇ ಭಾವನೆಗೂ, ಎಲ್ಲೋ ಅಪರಿಚಿತ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಅವಘಡ ಮಾಡಿಕೊಂಡಾಗ, ಜೀವವೇ ಹೊರಕ್ಕೆ ಬರುವಷ್ಟು ಭಯ ಆವರಿಸಿಕೊಂಡಾಗ ನಾವು ಕೂಡಲೇ ಅಪ್ಪನನ್ನು ನೆನೆದು ಹಪಹಪಿಸುವ ಆಸರೆಯಿದೆಯಲ್ಲಾ- ಇವೆರಡರ ಮಧ್ಯದ ಮನಸ್ಥಿತಿಯೇ ಸ್ನೇಹ. ಅದು ಪರಿಚಿತತೆಯನ್ನು ಮೀರಿದ, ಕಮಿಟ್‌ಮೆಂಟಿನ ಅನಿವಾರ್ಯತೆಯನ್ನು ಅಂಟಿಸಿಕೊಳ್ಳದ ಒಂದು ಶುದ್ಧ ಮನಸ್ಥಿತಿ.

ಗೆಳೆತನ, ಸ್ನೇಹ ಎಂಬುದು ಒಂದು ಮನಸ್ಥಿತಿ. ಅದು ಸಂಬಂಧವಲ್ಲ. ಗಂಡ ಹೆಂಡತಿಯರ ನಡುವೆ ಸ್ನೇಹವಿದ್ದರೆ ಅವರ ದಾಂಪತ್ಯ ಸುಗಮವಾಗಿರುತ್ತದ್ದೆ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಬೆಳೆದ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಸ್ನೇಹಿತರಂತೆ ಕಾಣಬೇಕು ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಮದುವೆಯಾಗುವ ಮುನ್ನ, ಪ್ರೀತಿ ಹುಟ್ಟುವ ಮುನ್ನ ಹೆಣ್ಣು-ಗಂಡು ಏನಾಗಿರುತ್ತಾರೆ? ಅವರು ಗೆಳೆಯರೇ ತಾನೆ? ಹಾಗಾದರೆ ಪ್ರೀತಿ ಪ್ರಾರಂಭವಾದೊಡನೆ, ಇಲ್ಲವೇ ಮದುವೆಯಾದ ತಕ್ಷಣ ಗೆಳೆತನ ಸತ್ತು ಹೋಗಿಬಿಡುತ್ತದಾ? ಹಾಗೊಂದು ವೇಳೆ ಗೆಳೆತನದ ಗೋರಿಯ ಮೇಲೆಯೇ ಪ್ರೀತಿಯ ಸಸಿ ಮೊಳೆಯುವುದು, ಮದುವೆಯ ತೋಟ ಹುಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಎನ್ನುವುದಾದರೆ ದಂಪತಿಗಳ ನಡುವೆ ಮತ್ತೆ ಗೆಳೆತನದ ಆವಶ್ಯಕತೆ ಹುಟ್ಟುವುದಾದರೂ ಯಾಕೆ? ತಂದೆ ಮಗನ ನಡುವಿನದು ರಕ್ತ ಸಂಬಂಧ ಎನ್ನುವುದಾದರೆ ಅದು ಸಾಯುವ ತನಕ ಉಳಿಯುವಂಥದ್ದು. ಮಗ ಎಷ್ಟೇ ದೊಡ್ಡವನಾದರೂ ಅಪ್ಪನಿಗೆ ಆತ ಮಗನೇ. ಆದರೂ ಅಪ್ಪ ಮಗನ ಸಂಬಂಧ ಒಂದು ಹಂತಕ್ಕೆ ಬಂದಾಗ ಗೆಳೆತನದ ಲೇಪವನ್ನು ಬಯಸುವುದೇಕೆ? ಅಪ್ಪ ಮಕ್ಕಳು ಸ್ನೇಹಿತರಂತಿರಬೇಕು ಎಂದು ಆಶಿಸಲು ಇರುವ ಕಾರಣವಾದರೂ ಏನು?

ನಮ್ಮ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ನಾವು ಕಾಣುವ ಸಂತೋಷ, ತೃಪ್ತಿ, ಉತ್ಸಾಹದಂತೆಯೇ ಸ್ನೇಹ. ಅದು ನಮ್ಮ ದೃಷ್ಟಿಕೋನ, ಜಗತ್ತನ್ನು, ಜಗತ್ತಿನ ವಿದ್ಯಮಾನಗಳನ್ನು ನೋಡುವ, ಗ್ರಹಿಸುವ ಅವಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸುವ ವಿಧಾನದಂತೆ. ಸ್ನೇಹ ಇಬ್ಬರು ವ್ಯಕ್ತಿಗಳ ನಡುವೆ ಹುಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುವಂಥದ್ದಲ್ಲ. ಹಾಗೆ ಇಬ್ಬರು ವ್ಯಕ್ತಿಗಳ ನಡುವೆ ಬೆಸೆಯುವ ಭಾವಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧ ಎನ್ನಬಹುದು. ಆದರೆ ಸ್ನೇಹ ಹಾಗಲ್ಲ. ಸ್ನೇಹ ಎಂಬುದು ತೀರಾ ವಯಕ್ತಿಕ. ಸ್ನೇಹ ಎನ್ನುವುದು ನಿಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಲ್ಲಿರುವ ಒಂದು ಆಲೋಚನಾ ಶೈಲಿ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ ನೀವು ಜೋಗ ಜಲಪಾತವನ್ನು ಕಂಡ ತಕ್ಷಣ ‘ವಾಹ್’ ಎಂದು ಉದ್ಗಾರವೆಳೆಯುತ್ತೀರಿ. ಇಂತಹ ರುದ್ರ ರಮಣೀಯ ಪ್ರಕೃತಿಯ ಎದುರು ನಾನೆಷ್ಟು ಕುಬ್ಜ ಎಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೀರಿ. ಇದು ನೀವು ಹೊರಗೆ ಕಂಡ ಜಲಪಾತಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ನೀಡುವ ವಿಧಾನ. ಹಾಗೆಯೇ ಸ್ನೇಹ. ನಾವು ನಮ್ಮ ಬದುಕಿನ ಅಂಗಳಕ್ಕೆ ಬರುವ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳಿಗೆ ತೋರುವ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಯನ್ನೇ ಸ್ನೇಹ ಎನ್ನುವುದು.

ಕೆಲವರಿಗೆ ಯಾರನ್ನಾದರೂ ಸ್ನೇಹಿತರನ್ನಾಗಿಸಿ ಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂದರೆ ಅಲರ್ಜಿ. ಅವರಿಗೆ ಯಾರೂ ಆಪ್ತರೆನ್ನಿಸುವ ಸ್ನೇಹಿತರಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರಿಗೆ ಅಸಂಖ್ಯಾತ ಗೆಳೆಯರು, ಒಮ್ಮೆ ಸಿಟಿ ಬಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಾಗಲೂ ಅವರಿಗೆ ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರು ಸ್ನೇಹಿತರಾಗುತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ. ಕೆಲವರಿಗೆ ಸಾಕು ಪ್ರಾಣಿಗಳೇ ಗೆಳೆಯರಾಗಿರುತ್ತವೆ. ಕೆಲವರಿಗೆ ಬುಕ್ಕುಗಳಲ್ಲೇ ಸ್ನೇಹಲೋಕ ಕಾಣಸಿಕ್ಕರೆ ಮತ್ತೆ ಕೆಲವರು ತಮಗೆ ತಾವೇ ಒಳ್ಳೆಯ ಸ್ನೇಹಿತರು ಎನ್ನುವಂತಿರುತ್ತಾರೆ.

ಸ್ನೇಹ ಒಂದು ಕಮಿಟ್‌ಮೆಂಟ್ ಆಗಿರದೆ ಕೇವಲ ಒಂದು ಮನಸ್ಥಿತಿ,ನಮಗೆ ಹತ್ತಿರವಾಗುವ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳಿಗೆ ನಾವು ಸ್ಪಂದಿಸುವ ವಿಧಾನವಾಗಿರುವುದರಿಂದಲೇ ಒಬ್ಬನಿಗೆ ಎಷ್ಟಾದರೂ ಮಂದಿ ಸ್ನೇಹಿತರಿರಲು ಸಾಧ್ಯ. ನಮಗಿರುವ ಇಬ್ಬರು ಸ್ನೇಹಿತರು ತಾವೂ ಸ್ನೇಹಿತರಾಗಿರಬೇಕಾದ ಆವಶ್ಯಕತೆಯಿಲ್ಲ. ನಮಗೆ ತುಂಬಾ ಹತ್ತಿರವಾದ ಒಬ್ಬ ಗೆಳೆಯನಿಗೆ ತುಂಬಾ ಮೆಚ್ಚಿನ ಸ್ನೇಹಿತ ನಮಗೆ ಇಷ್ಟವಾಗಬೇಕೆಂದಿಲ್ಲ.

ನಾವು ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಿನ ವಿದ್ಯಮಾನಗಳಿಗೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸುವ ರೀತಿ ಬದಲಾಗುತ್ತಾ ಹೋದಂತೆಯೇ ನಮ್ಮ ಸ್ನೇಹವೂ ಬದಲಾಯಿಸುತ್ತದೆ. ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ವಿಪರೀತ ಹಠ ಮಾಡಿ ಊಟ ಬಿಟ್ಟಂತೆ ನಾಟಕವಾಡಿ ಕೊಡಿಸಿಕೊಂಡ ಆಟಿಕೆಯನ್ನು ನಾವು ದೊಡ್ಡವರಾದ ಮೇಲೂ ಅಷ್ಟೇ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ, ಕಾಳಜಿಯಿಂದ ಕಾಣಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಚಿಕ್ಕಂದಿನಲ್ಲಿ ನಮ್ಮನ್ನು ರಮಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಚಂದಮಾಮ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಡಿಗ್ರಿ ಮುಗಿಸಿದ ಮೇಲೂ ನಾವು ಓದುವುದಿಲ್ಲ. ಹಾಗೆಯೇ, ನಮ್ಮ ಗೆಳೆತನದ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನವೂ ಬದಲಾಯಿಸುತ್ತಾ, ಸ್ನೇಹದ ಪರಿಧಿ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಬಣ್ಣ ಪಡೆಯುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಏನಂತೀರಿ?


Blog Stats

  • 69,182 hits
ಅಕ್ಟೋಬರ್ 2021
ಸೋಮ ಮಂಗಳ ಬುಧ ಗುರು ‍ಶು ಶನಿ ಭಾನು
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031

Top Clicks

  • ಯಾವುದೂ ಇಲ್ಲ