ಕಲರವ

Posts Tagged ‘ಪತ್ರಿಕೆಗಳು

ಭಾರತದ ಪತ್ರಿಕೆಗಳಿಗೆ ಏಪ್ರಿಲ್ ಒಂದು ಎರಡು ತಿಂಗಳು ತಡವಾಗಿ ಬಂದಿತ್ತು!
ಹೌದು! ಇಪ್ಪತ್ನಾಲ್ಕು ಗಂಟೆಗಳ ಕಾಲ ಅಂಗಡಿ ತೆಗೆದಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ವದಂತಿ, ಸುಳ್ಳು ಮಾಹಿತಿ, ತಮ್ಮ ಕಲ್ಪನೆಗಳನ್ನೇ gospel truth ಎನ್ನುವಂತೆ ಜನರಿಗೆ ಉಣಬಡಿಸುವ ಟಿವಿ ಚಾನಲ್‌ಗಳು, ದಿನಕ್ಕೊಂದು ಸೆನ್ಸೇಷನ್ ಹುಟ್ಟಿಸುವಂತೆ ವರದಿ ಮಾಡುವ ಪತ್ರಿಕೆಗಳು ಅಂದು ಬೆಚ್ಚಿ ಬಿದ್ದವು, ತಮ್ಮ ಮೂರ್ಖತನವನ್ನು ಬಯಲುಗೊಳಿಸಿ ಬೆತ್ತಲಾಗಿದ್ದವು. ರಾಷ್ಟ್ರಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಹೆಸರಾಗಿರುವ ಇಂಡಿಯನ್ ಎಕ್ಸ್‌ಪ್ರೆಸ್, ಟೈಮ್ಸಾಫ್ ಇಂಡಿಯ, ಟೆಲಿಗ್ರಾಫ್, ಡೆಕ್ಕನ್ ಹೆರಾಲ್ಡ್ ನಂತಹ ಪತ್ರಿಕೆಗಳೂ ಸಹ ಕೆಲವು ಬುದ್ಧಿವಂತ ಪತ್ರಕರ್ತರು ಮಾಡಿದ ಕೀಟಲೆಯಿಂದಾಗಿ ಅಪಹಾಸ್ಯಕ್ಕೆ ಒಳಗಾದವು. ಪತ್ರಿಕೆಗಳಿಲ್ಲದೆ ದಿನ ಶುರು ಮಾಡದ, ಟಿವಿ ಚಾನಲ್‌ಗಳ ಸುದ್ದಿಗಳನ್ನು ನೋಡದೆ ಯಾವುದನ್ನೂ ನಂಬದ ಜನರು ಮಾಧ್ಯಮಗಳ ಮೇಲಿನ ತಮ್ಮ ನಂಬಿಕೆಯನ್ನು ಪುನರ್ ಪರಿಶೀಲಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಂಥ ಘಟನೆ ನಡೆಯಿತು.

Johann_Christian_Bach.jpg

ಅಸಲಿಗೆ ನಡೆದದ್ದಾದರೂ ಏನೆಂದರೆ, ಗೋವಾದ ಕೆಲವು ಪತ್ರಕರ್ತರು ಭಾರತದ ಮಾಧ್ಯಮಗಳ ಪತ್ರಿಕೋದ್ಯಮದ ರೀತಿ-ರಿವಾಜುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಸಿಟ್ಟಾಗಿದ್ದರು. ಗೋವಾದಲ್ಲಿ ಕೊಲೆಯಾದ ವಿದೇಶಿ ಹುಡುಗಿ ಸ್ಕಾರ್ಲೆಟ್ ಹಾಗೂ ನೋಯಿಡಾದ ಆರುಷಿ ತಲ್ವಾರ್ ಕೊಲೆಯ ಪ್ರಕರಣಗಳನ್ನು ವರದಿ ಮಾಡುವಲ್ಲಿ ಮಾಧ್ಯಮಗಳು ವಹಿಸಿದ ಪಾತ್ರವನ್ನು ಕಂಡು ಇವರು ನಿರಾಶರಾಗಿದ್ದರು. ಪತ್ರಿಕೋದ್ಯಮದ ಘನತೆಯನ್ನು ಬೀದಿಗೆಳೆದ ಪತ್ರಿಕೆಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಇವರು ಕುದ್ದುಹೋಗಿದ್ದರು. ನಮ್ಮ ಮಾಧ್ಯಮಗಳು ಸುದ್ದಿಯ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ಸುಳ್ಳು ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು, ಕಾಲ್ಪನಿಕ ಕಟ್ಟು ಕತೆಗಳನ್ನು ಜನರಿಗೆ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಸಾಬೀತು ಮಾಡಬೇಕು ಎಂದು ಇವರಿಗನ್ನಿಸಿತು. ವಿವಿಧ ಮೂಲಗಳಿಂದ ಬಂದ ಸುದ್ದಿಗೇ ಮಸಾಲೆ ಹಚ್ಚಿ ರೋಚಕವಾಗಿಸಿ, ಕಾಗಕ್ಕ-ಗುಬ್ಬಕ್ಕನ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿ ರಂಜಕವಾಗಿ ವರದಿ ಮಾಡಿ ತಮ್ಮ ಸುಳ್ಳುಗಳನ್ನು, ಕಟ್ಟು ಕಥೆಗಳನ್ನು ‘ಅಧಿಕೃತ ಮೂಲಗಳಿಂದ’ ‘ಪೋಲೀಸ್ ಮೂಲಗಳಿಂದ’ ಎಂದು ಹಣೆ ಪಟ್ಟಿ ಅಂಟಿಸಿ ಓದುಗರನ್ನು ದಿಕ್ಕುತಪ್ಪಿಸುವ ಕೆಲಸ ಪತ್ರಕರ್ತರು ರೂಢಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಅವರು ಬಯಲು ಮಾಡಬಯಸಿದ್ದರು. ಆಗ ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡದ್ದೇ ಜರ್ಮನಿಯ ನರಹಂತಕನ ಸೈನ್ಯಾಧಿಕಾರಿ ಬಾಕ್‌ನ ಬಂಧನದ ಸುದ್ದಿ!

ಪೆನ್ ಪ್ರಿಕ್ಸ್(penpricks.blogspot.com) ಎಂಬ ಬ್ಲಾಗನ್ನು ಬರೆಯುವ ಕೆಲವು ಗೋವಾ ಪತ್ರಕರ್ತರು ಒಂದು ಪತ್ರಿಕಾ ಪ್ರಕಟಣೆಯನ್ನು ತಯಾರಿಸಿ ಗೋವಾದ ಎಲ್ಲಾ ಪತ್ರಿಕೆಗಳ ಕಛೇರಿಗೆ ಕಳುಹಿಸಿದರು. ಹಿಟ್ಲರನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಜರ್ಮನಿಯ ಮಾರ್ಷ ಟಿಕಾಶ್ ವಾಹ್ನಾಬ್ ಕಾನ್ಸನ್ ಟ್ರೇಶನ್ ಕ್ಯಾಂಪಿನಲ್ಲಿ ಹನ್ನೆರಡು ಸಾವಿರ ಮಂದಿ ಯಹೂದಿಯರ ಮಾರಣಹೋಮಕ್ಕೆ ಕಾರಣನಾಗಿದ್ದ ಸೈನ್ಯಾಧಿಕಾರಿ ಬಾಕ್ ಎಂಬುವವನನ್ನು ಜರ್ಮನಿಯ ಪೆರಸ್ ನಾರ್ಕಪ್ ಎಂಬ ಸೀಕ್ರೆಟ್ ಏಜೆನ್ಸಿ ಗೋವಾದಲ್ಲಿ ಕರ್ನಾಟಕದ ಗಡಿಯ ಬಳಿ ಬಂಧಿಸಿದೆ. ಎಂಬತ್ತು ವರ್ಷದ ಈ ನರಹಂತಕ ಮ್ಯೂಸಿಯಂವೊಂದರಿಂದ ಕಳುವಾಗಿದ್ದ ಪಿಯಾನೋವೊಂದರನ್ನು ಮಾರಲು ಯತ್ನಿಸುವಾಗ ಜರ್ಮನಿಯ ರಹಸ್ಯ ಕಾರ್ಯಾಚರಣೆಯಲ್ಲಿ ಬಂಧಿತನಾಗಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ಆ ಪ್ರಕಟಣೆ ಹೇಳುತ್ತಿತ್ತು. ಈ ಪತ್ರಿಕಾ ಪ್ರಕಟಣೆಯನ್ನು ಪಡೆದ ಪತ್ರಿಕೆಗಳು ಭಾರಿ ಮಹತ್ವದ ಸುದ್ದಿ ಸಿಕ್ಕಂತೆ ಖುಶಿಯಾಗಿ ಅದನ್ನು ಮಾರನೆಯ ದಿನ ತಮ್ಮ ಮುಖಪುಟಗಳಲ್ಲಿ ಮುದ್ರಿಸಿಬಿಟ್ಟರು. ಕೆಲವು ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕೈದು ಪ್ಯಾರಾಗಟ್ಟಲೆ ಸುದ್ದಿ ವರದಿಯಾಗಿತ್ತು.

ಮರುದಿನ ಪೆನ್ ಪ್ರಿಕ್ಸ್ ಬ್ಲಾಗಿಗರು ಆ ವರದಿ ಕೀಟಲೆಯದು ಎಂದು ಹೇಳಿಕೊಂಡಾಗಲೇ ಪತ್ರಿಕೆಗಳು ಎಚ್ಚೆತ್ತಿದ್ದು! ಪತ್ರಿಕೆಗಳು ತಮಗೆ ಬರುವ ಸುದ್ದಿಯ ಸತ್ಯಾಸತ್ಯತೆಯನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸದೆ ಹೇಗೆ ಬೇಜವಾಬ್ದಾರಿಯಿಂದ ಪ್ರಕಟಿಸಿಬಿಡುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಕಂಡು ರೋಸಿದ್ದ ಪತ್ರಕರ್ತರು ಬಹು ಚಾಲಾಕಿನಿಂದ ಪತ್ರಿಕಾ ಪ್ರಕಟಣೆಯನ್ನು ತಯಾರಿಸಿದ್ದರು. ಹದಿನೆಂಟನೆಯ ಶತಮಾನದ ಖ್ಯಾತ ಸಂಗೀತಗಾರ ಜಾನ್ ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್ ಬಾಕ್‌ನ ಹೆಸರನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡು ಅವರು ಬಾಕ್ ಎಂಬ ಕಾಲ್ಪನಿಕ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದರು. ಪತ್ರಿಕಾ ಕಛೇರಿಗಳಲ್ಲಿರುವ ಯುವ ಪೀಳಿಗೆಯ ಪತ್ರಕರ್ತರು ಆ ಹದಿನೆಂಟನೆಯ ಶತಮಾನದ ಸಂಗೀತಗಾರನ ಹೆಸರೂ ಕೇಳಿರುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬ ವಿಶ್ವಾಸ ಅವರಿಗಿತ್ತು. ಆತ ಗೋವಾದ ಬಳಿ ಹದಿನೆಂಟನೆಯ ಶತಮಾನದ ಪಿಯಾನೊ ಮಾರುವಾಗ ಸಿಕ್ಕಿಬಿದ್ದ ಎಂದು ಸುಳ್ಳು ಹೆಣೆಯಲಾಯಿತು. ಸ್ವಾರಸ್ಯವೆಂದರೆ ಹದಿನೆಂಟನೆಯ ಶತಮಾನದ ಪಿಯಾನೊವೊಂದು ಮ್ಯೂಸಿಯಂನಿಂದ ಕಳುವಾದದ್ದು ಸುದ್ದಿಯಾಗಿತ್ತು. ಅನಂತರ ಗೂಗಲಿಸಿ ಕಾಲ್ಪನಿಕ ವ್ಯಕ್ತಿ ಬಾಕ್‌ನ ಚರ್ಯೆಗೆ ಹೊಂದುವಂಥ ಅನಾಮಿಕ ಫೋಟೊವೊಂದನ್ನು ಹೆಕ್ಕಿತೆಗೆದರು. ಅಂತರ್ಜಾಲದಲ್ಲಿ ಲಭ್ಯವಿದ್ದ ಜರ್ಮನಿಯ ಸಂಸ್ಥೆಯೊಂದರ ಲೋಗೊವನ್ನು ಕೊಂಚ ಎಡಿಟ್ ಮಾಡಿ ತಮ್ಮ ಪತ್ರಿಕಾ ಪ್ರಕಟಣೆಯ ಲೆಟರ್ ಹೆಡ್ಡಿನಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟರು. ಯಾಹೂ ಬ್ಯಾಬಲ್ ಎಂಬ ಉಪಕರಣ ಬಳಸಿ ಕೆಲವು ಜರ್ಮನ್ ಪದಗಳನ್ನು ಟಂಕಿಸಿ ಪ್ರಕಟಣೆಗೆ ಅಧಿಕೃತ ರೂಪ ಕೊಟ್ಟರು. ಗೋವಾದ ಪತ್ರಿಕೆಗಳಿಗೆ ಕಳುಹಿಸಿದರು. ಯಾವಾಗ ಗೋವಾದ ಪತ್ರಿಕೆಗಳು ಗಂಟಲು ಹರಿಯುವಂತೆ ಈ ಸುದ್ದಿಯನ್ನು ಒದರಲು ಶುರು ಮಾಡಿದವೋ ಆಗ ರಾಷ್ಟೀಯ ಮಟ್ಟದ ಪತ್ರಿಕೆಗಳೂ ಸಹ ಈ ಸುದ್ದಿಯ ಹಿಂದೆ ಬಿದ್ದವು. ಕೆಲವು ಪತ್ರಿಕೆಗಳಂತೂ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲೇ ಇಲ್ಲದ ಜರ್ಮನಿಯ ಪೆರಸ್ ನಾರ್ಕಪ್ ಸಂಸ್ಥೆಯ ಮುಖ್ಯಸ್ಥರನ್ನೇ ಸಂಪರ್ಕಿಸಿ ಮಾಹಿತಿ ಪಡೆದಿದ್ದೇವೆ ಎಂದು ಬರೆದುಕೊಂಡಿದ್ದವು!

ಈ ಕೀಟಲೆಯನ್ನು ಮಾಡಿದ ಚಾಣಾಕ್ಷ ಪತ್ರಕರ್ತರು ತಾವು ಹೆಣೆದ ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಸ್ವಾರಸ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. PERUS NARKP ಎಂಬ ಹೆಸರನ್ನು SUPER PRANK (ಮಹಾನ್ ಕೀಟಲೆ) ಎಂಬ ಪದದ ಅಕ್ಷರಗಳನ್ನು ಹಿಂದುಮುಂದು ಮಾಡಿ ಟಂಕಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ಇದನ್ನು ಈ ರೀತಿ ಟಂಕಿಸುವ ಪದಗಳನ್ನು ಅನಾಗ್ರಾಮ್ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಇನ್ನು MARSHA TIKASH WAHNAAB ಎಂಬ ಕಾನ್ಸಟ್ರೇಶನ್ ಕ್ಯಾಂಪಿನ ಹೆಸರನ್ನು Shrama Shakti Bhawaan ಎಂಬುದರಿಂದ ಟಂಕಿಸಲಾಗಿತ್ತು! ಇನ್ನೊಂದು ಮಜವಾದ ಸಂಗತಿಯೆಂದರೆ ಪಣಜಿಯಲ್ಲಿರುವ ಈ ಹೆಸರಿನ ಕಟ್ಟಡದ ಮಳಿಗೆಯಲ್ಲೇ ಗೋವಾದ ಪತ್ರಕರ್ತರ ಯೂನಿಯನ್ನು ಇರುವುದು! ಜರ್ಮನಿಯ ಗುಪ್ತಚರ ಇಲಾಖೆಯ ಮುಖ್ಯಸ್ಥೆ ಎಂದು MALAK DULAB ಎಂಬುವವನನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ತಲೆ ಕೆಡಿಸಿಕೊಂಡು ಯೋಚಿಸಿದರೆ ಇದೂ ಸಹ ಒಂದು ಅನಾಗ್ರಾಮ್ ಎಂಬುದು ತಿಳಿಯುತ್ತದೆ. ಆ ಭೂಪರು ABDUL KALAM ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಅದನ್ನು ಟಂಕಿಸಿದ್ದರು! ಪತ್ರಿಕೆಗಳಿಗೆ ಕಳುಹಿಸಿದ ಲೆಟರ್ ಹೆಡ್ ನಲ್ಲಿ ಸಂಸ್ಥೆಯ ಧ್ಯೇಯ ವಾಕ್ಯವಾಗಿ EHT REA ENP CABK SKRIPC ಎಂದು ಸೇರಿಸಿದ್ದರು. ಇದರ ಅನಾಗ್ರಾಮ್ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ಬೇಧಿಸಿದರೆ THE PEN PRICKS ARE BACK ಎಂದು ತಿಳಿದುಬರುತ್ತದೆ! ಪಾಪದ ಸುದ್ದಿ ಸಂಪಾದಕ ಇದನ್ನು ಯಾವುದೋ ಜರ್ಮನ್ ವಾಕ್ಯ ಎಂದುಕೊಂಡು ಬಿಟ್ಟಿದ್ದನೇನೋ!

ಇಷ್ಟು ದೊಡ್ಡ ಕಟ್ಟುಕಥೆಯನ್ನು ಯಾವ ಪರಿಶೀಲನೆಯೂ ಇಲ್ಲದೆ ಪತ್ರಿಕೆಗಳು ಪ್ರಕಟಿಸಿಬಿಟ್ಟವು. ಕೆಲವು ಪತ್ರಿಕೆಗಳು ಪೋಲೀಸ್ ವರಿಷ್ಟರನ್ನು ಸಂಪರ್ಕಿಸಿದಾಗ ಪೋಲೀಸರು ತಮ್ಮ ಬಳಿ ಯಾವುದೇ ಮಾಹಿತಿ ಇಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳಿದರೂ ಇವರಿಗೆ ಸತ್ಯಾಸತ್ಯ ಪರೀಕ್ಷಿಸುವ ಮನಸ್ಸಾಗಲಿಲ್ಲ. ಇಂಥಾ ರೋಚಕವಾದ ವರದಿ ಮಿಸ್ ಮಾಡಿಕೊಂಡರೆ ಹೇಗೆ ಎಂದೇ ಎಲ್ಲಾ ಪತ್ರಿಕೆಗಳು ಭಾವಿಸಿದಂತಿತ್ತು. ಇಂಟರ್ನೆಟ್ ಕ್ರಾಂತಿಯ ಈ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಅರ್ಧ ಸೆಕೆಂಡಿನಲ್ಲಿ ಈ ಬಾಕ್ ಎಂಬ ಅಧಿಕಾರಿಯೂ, ಪೆರಸ್ ನರ್ಕಪ್ ಸಂಸ್ಥೆಯೂ, ಆ ಯಹೂದಿ ಮಾರಣ ಹೋಮವೂ ಎಲ್ಲಾ ಕಾಲ್ಪನಿಕ ಎಂಬುದನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಬಹುದಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಸತ್ಯಾಸತ್ಯತೆಯನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸುವಲ್ಲಿ ಪತ್ರಕರ್ತರಿಗೆ, ಪತ್ರಿಕೆಗಳಿಗೆ ಇರುವ ಬೇಜವಾಬ್ದಾರಿತನ ಹಾಗೂ ಸೋಮಾರಿತನಗಳಿಂದ ಅವರು ಮೂರ್ಖರಾಗಿಹೋದರು.

ಈ ರೀತಿ ಮೂರ್ಖರಾದರೂ, ಮೀಸೆ ಮಣ್ಣಾಗಿಲ್ಲ ಎಂಬಂತೆ ವರ್ತಿಸುತ್ತಿರುವ ಕೆಲವು ಪತ್ರಿಕೆಗಳು ತಮ್ಮ ತಪ್ಪು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡು ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ಸ್ಪಷ್ಟೀಕರಣವನ್ನೂ ಪ್ರಕಟಿಸಿಲ್ಲವೆಂದರೆ ನಮ್ಮ ಪತ್ರಿಕೆಗಳು ಅದೆಷ್ಟು ಜವಾಬ್ದಾರಿಯುತವಾಗಿವೆ ಎಂಬುದು ತಿಳಿಯುತ್ತದೆಯಲ್ಲವೇ?

book review copy.jpg

ಸಮಾಜದ ಯಾವುದೇ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸುವ ಹಕ್ಕು ಹೊಂದಿರುವುದಾಗಿ ಬೀಗುತ್ತಿದ್ದ ಸುದ್ದಿ ಮಾಧ್ಯಮಗಳು ಈಗ ತಾವೇ ಪ್ರಶ್ನೆಗೊಳಗಾಗುವಂತೆ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿವೆ. ಸಮಾಜದ ಆಗುಹೋಗುಗಳ ಮೇಲೆ ನಿಗಾ ಇಡಬೇಕಾದ ಪತ್ರಕರ್ತರು ಜನರ ವಿಮರ್ಶೆಯ ಎಕ್ಸ್ ರೇ ಕಿರಣಗಳನ್ನು ಹಾಯಬೇಕಾದ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಬಂದೊದಗಿದೆ. ಬದಲಾಗುತ್ತಿರುವ ಸಮಾಜದ ಸ್ಥಿತಿಗತಿಗೆ ಹೊಂದಾಣಿಕೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲಾಗದೆ ಮಾಧ್ಯಮ ಜಗತ್ತು ಎಡವಿ ತಡವಿಕೊಂಡು ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕುತ್ತಿದೆ. ಕುರುಡು ಅನುಕರಣೆಯಿಂದಾಗಿ ಅನೇಕಾನೇಕ ಅಧ್ವಾನಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದೆ. ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವದ ಕಾವಲು ನಾಯಿಯ ನಿಯತ್ತಿನ ಮೇಲೆಯೇ ಸಂಶಯದ ತೂಗು ಕತ್ತಿ ನೇತಾಡುತ್ತಿದೆ. ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಡಿ.ವಿ.ಜಿಯವರು ಸುಮಾರು ಎಂಭತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಪತ್ರಿಕೆಗಳ ಬಗೆಗೆ ದಾಖಲಿಸಿದ ವಿಚಾರಗಳ ಸಂಗ್ರಹದ ಪುಸ್ತಕ ‘ವೃತ್ತ ಪತ್ರಿಕೆಗಳು’ ತೀರಾ ಮಹತ್ವದ್ದಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ.

ಪುಸ್ತಕ: ವೃತ್ತ ಪತ್ರಿಕೆಗಳು ಅವುಗಳ ಚರಿತ್ರೆ ಕರ್ತವ್ಯ ಅಪೇಕ್ಷೆ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಗಳು
ಲೇಖಕರು: ಡಿ.ವಿ.ಗುಂಡಪ್ಪ
ಪ್ರಕಾಶಕರು: ಕರ್ನಾಟಕ ಪ್ರಕಟನಾಲಯ, ಬೆಂಗಳೂರು
ಪ್ರಕಟಣೆ: ೧೯೨೮

ಆಗಿನ್ನೂ ಭಾರತ ಬ್ರಿಟೀಷರ ಆಳ್ವಿಕೆಯಿಂದ ಮುಕ್ತವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಜನರಿಗೆ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಬೇಕಿತ್ತು, ಸ್ವರಾಜ್ಯ ಬೇಕಿತ್ತು, ಪ್ರಜಾಪ್ರಭುತ್ವ ಬೇಕಿತ್ತು. ಜೊತೆಗೆ ಇಡೀ ದೇಶಕ್ಕೆ ಒಬ್ಬ ಶತೃ ಇದ್ದ. ಜನರೂ ಪತ್ರಿಕೆಗಳೂ ನಾಯಕರೂ ಏಕಕಂಠದಲ್ಲಿ ಆ ಶತೃವಿನ ವಿರುದ್ಧ ದನಿಯೆತ್ತುವ ಅಗತ್ಯವಿತ್ತು. ಪ್ರಜೆಗಳ ಎದೆಯ ಭಾವನೆಗೆ ಕಿವಿಗೊಟ್ಟರೆ ಪತ್ರಕರ್ತನಾದವನು ಆಳುವ ಅರಸರ ಕೆಂಗಣ್ಣಿಗೆ ಗುರಿಯಾಗಬೇಕಾಗಿತ್ತು. ಅರಸರ ಎಂಜಲಿನ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ಕೊಬ್ಬಿದ ಪತ್ರಿಕೆಗಳನ್ನು ಜನರು ಅಸಹ್ಯದಿಂದ ದೂರವಿರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಪತ್ರಿಕೆಗಳ ನಿಜವಾದ ಚಾರಿತ್ರ್ಯ ಬಯಲಾಗುತ್ತಿದ್ದ ಸಂದರ್ಭವದು. ಆಗ ತಾನೆ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಕಣ್ತೆರೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಪತ್ರಿಕೆಗಳಿಗೆ ಜನರಿಗೆ ಜಗತ್ತಿನ ಎಲ್ಲಾ ಸುದ್ದಿ ಸಮಾಚಾರವನ್ನು ತಲುಪಿಸುವ ಹುಮ್ಮಸ್ಸು ಇತ್ತು. ಜನರಿಗೂ ಪತ್ರಿಕೆಗಳು ಹೊರಗಿನ ಜಗತ್ತಿಗೂ ತಮಗೂ ನಡುವಿನ ಸೇತುವೆ ಎಂಬ ಅರಿವಿತ್ತು. ಜನರು ಸುದ್ದಿಗಾಗಿ, ಸಿದ್ಧಾಂತಗಳಿಗಾಗಿ, ರಾಜಕೀಯ ನಿಲುವುಗಳಿಗಾಗಿ, ಸಂದಿಗ್ಧ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳಲ್ಲಿನ ತೀರ್ಮಾನಗಳಿಗಾಗಿ ಪತ್ರಿಕೆಗಳತ್ತ ಮುಖ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಅಲ್ಲದೆ ಆಗ ಸಾರ್ವಜನಿಕ ಹೋರಾಟದ ಮುಂದಾಳುಗಳಾಗಿರುತ್ತಿದ್ದ ನಾಯಕರುಗಳೇ ಪತ್ರಿಕೆಗಳ ಸಾರಥಿಗಳಾಗಿರುತ್ತಿದ್ದರು. ಪತ್ರಿಕೆಗೆ ಅನಾಯಾಸವಾಗಿ ಜನರ ಮಧ್ಯೆ ಸ್ಥಾನಮಾನ ಲಭ್ಯವಾಗಿತ್ತು.

ಆದರೆ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಬಂದ ನಂತರ ಸರಕಾರದ ಸ್ವರೂಪ ಬದಲಾಯಿತು. ಆಡಳಿತ ರೀತಿ ನೀತಿಗಳು ಬದಲಾದವು. ಈ ಬದಲಾವಣೆಗೆ ಕೆಲವು ಪತ್ರಿಕೆಗಳು ತೆರೆದುಕೊಂಡವು ಕೆಲವು ಅದನ್ನು ಗಮನಿಸುವಷ್ಟು ಸೂಕ್ಷ್ಮತೆಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದವು. ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಬಂದು ಇಷ್ಟು ವರ್ಷಗಳು ಕಳೆದರೂ ಡೆಮಾಕ್ರಸಿಯಲ್ಲಿ ಜನ ಸಾಮಾನ್ಯರೇ ರಾಜರಾಗಿರುವಾಗ ಪತ್ರಿಕೆಗಳ ಸ್ಥಾನ ಯಾವುದು ಎಂಬುದನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸುವಲ್ಲಿ ಮಾಧ್ಯಮಗಳು ಅನೇಕ ವೇಳೆ ಎಡವುತ್ತಿವೆ. ತಮ್ಮ ಅಧಿಕಾರ ವ್ಯಾಪ್ತಿಯ ಗಡಿಯನ್ನು ಕಾಣಲಾಗದೆ ಅನೇಕ ವೇಳೆ ಅಪಸವ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಂಡದ್ದಿದೆ. ಪತ್ರಿಕೆಗಳು ಬಂಡವಾಳ ಶಾಹಿ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ನೆಲೆಯನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಲು ಇಂದಿಗೂ ತೊಳಲಾಡುತ್ತಿವೆ. ಈ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಪತ್ರಕರ್ತರು, ಕಗ್ಗದ ಕರ್ತೃವೂ ಆಗಿದ್ದ ಡಿ.ವಿ ಗುಂಡಪ್ಪನವರ ವಿಚಾರಗಳು ಪ್ರಸ್ತುತಯನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ ಅನ್ನಿಸುತ್ತದೆ.

newspapers.jpg

ಸುಮಾರು ಎಂಭತ್ತು ಪುಟಗಳ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿ ಗುಂಡಪ್ಪನವರು ಸ್ಥೂಲವಾಗಿ ಪತ್ರಿಕೆಗಳ ಬಗೆಗೆ ಚಿಂತಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಇಂಗ್ಲೆಂಡು, ಅಮೇರಿಕಾ, ಫ್ರಾನ್ಸ್, ಜಪಾನ್‌ಗಳಲ್ಲಿನ ಪತ್ರಿಕೆಗಳ ಸ್ಥಿತಿಗತಿಯನ್ನು ವಿವರಿಸಿ ಭಾರತ ಹಾಗೂ ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿನ ಪ್ರಯತ್ನಗಳ ಮೇಲೆ ಬೆಳಕು ಚೆಲ್ಲಿದ್ದಾರೆ. ೧೯೨೮ರಲ್ಲಿ ಬಾಗಲಕೋಟೆಯಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಅಖಿಲ ಕರ್ಣಾಟಕ ವೃತ್ತಪತ್ರಿಕಾಕರ್ತರ ಪ್ರಥಮ ಪರಿಷತ್ತಿನ ಅಧ್ಯಕ್ಷರಾಗಿ ಮಾಡಿದ ಉಪನ್ಯಾಸದಲ್ಲಿ ಸಮಕಾಲೀನ ಪತ್ರಕರ್ತರೊಂದಿಗೆ ಕನ್ನಡದ ಪತ್ರಿಕೋದ್ಯಮದ ಕಷ್ಟ ನಷ್ಟ, ಸಾಧನೆ- ನ್ಯೂನ್ಯತೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಚರ್ಚಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಆ ಉಪನ್ಯಾಸದ ಜೊತೆಗೇ ಪತ್ರಿಕೆಗಳ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಹಾಗೂ ಜವಾಬ್ದಾರಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಬರೆದ ಲೇಖನ ಈ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿದೆ.

ಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿನ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ಗುಂಡಪ್ಪನವರು ಸ್ಥೂಲವಾಗಿ ನಾಲ್ಕು ಭಾಗಗಳಾಗಿ ವಿಂಗಡಿಸುತ್ತಾರೆ. ವೃತ್ತಾಂತ ಭಾಗ ಪ್ರಾದೇಶಿಕ, ರಾಜ್ಯ ಹಾಗೂ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಸುದ್ದಿ ಸಮಾಚಾರ, ಅಂತರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ವಿದ್ಯಮಾನಗಳನ್ನು ಬಗ್ಗೆ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ಒದಗಿಸುವ ಕೆಲಸ ಮಾಡಬೇಕು. ವಾದ ವಿಭಾಗದಲ್ಲಿ ರಾಜಕೀಯ ವಿದ್ಯಮಾನಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಟೀಕೆ ಟಿಪ್ಪಣಿ, ಸಂಪಾದಕರ ಅಭಿಪ್ರಾಯ, ಯಾವುದೇ ಪ್ರಚಲಿತ ವಿಷಯದ ಬಗ್ಗೆ ಪತ್ರಿಕೆ ತಳೆದ ನಿಲುವು ವ್ಯಕ್ತವಾಗಬೇಕು. ವಿದ್ಯಾಪ್ರಚಾರ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾನದ ಎಲ್ಲಾ ಶಾಖೆಗಳಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಓದುಗರಿಗೆ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ಕೊಡುವ ಕೆಲಸವನ್ನು ಆಯಾ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿನ ಪರಿಣಿತರ ಮುಖಾಂತರ ಮಾಡಿಸಬೇಕು. ಇನ್ನು ವ್ಯಾಪಾರ ಪ್ರಕಟಣೆಯ ವಿಭಾಗ ಜಾಹೀರಾತು ಮುಂತಾದವಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ್ದು. ಪತ್ರಿಕೆಯ ಹೂರಣದಲ್ಲಿ ಈ ನಾಲ್ಕೂ ಭಾಗಗಳಿಗೆ ಸೂಕ್ತ ನ್ಯಾಯ ಸಲ್ಲಿಸಿರಬೇಕು.

ಪತ್ರಿಕೆಗಳಾಗಲಿ, ನ್ಯೂಸ್ ಚಾನಲ್ಲುಗಳಾಗಲಿ ಸದಾ ತಮ್ಮ ಕರ್ತವ್ಯ ಏನು ಎಂಬುದರ ಬಗ್ಗೆ ಗಮನ ಕೊಡಬೇಕು. ” ವೃತ್ತಾಂತ ಪ್ರಕಟನೆಯ ಮುಖ್ಯೋದ್ದೇಶವು ಜನರ ದಿನಚರಿಗೆ ಆವಶ್ಯಕವಾದ ತಿಳಿವಳಿಕೆಯನ್ನು ಕೊಡುವುದು. ರಾಜಕೀಯ ವ್ಯತ್ಯಾಸಗಳು, ಸಾಮಾಜಿಕ ಸಮಾರಂಭಗಳು, ವ್ಯಾಪಾರದ ಬದಲಾವಣೆಗಳು, ಶಾಸ್ತ್ರಕಲೆಗಳಲ್ಲಿ ನೂತನ ರಚನೆಗಳು- ಇವೇ ಮೊದಲಾದುವನ್ನು ಈ ಭಾಗವು ತಿಳಿಸಬೇಕು. ಈ ನಾನಾ ಸಂಗತಿಗಳು ಸ್ವದೇಶಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಪಟ್ಟವಾದರೆ ಹೆಚ್ಚು ಗಮನಕ್ಕೆ ಅರ್ಹವಾಗುವುವು. ಇಂಥವುಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಮೂರು ಕೈಯುಳ್ಳ ಮನುಷ್ಯ, ಎರಡು ತಲೆಯ ಆಡು, ಹಲ್ಲಿಲ್ಲದ ಹಾವು- ಇಂಥಾ ಅದ್ಭುತ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತಿದ್ದರೆ ಪತ್ರಿಕೆಯ ಮುಖ್ಯೋದ್ದೇಶವು ನೆರವೇರಿದಂತಾಗುವುದಿಲ್ಲ.” ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ ಡಿ.ವಿ.ಜಿ. ಅವರ ಈ ಮಾತನ್ನು ನಮ್ಮ ಮಾಧ್ಯಮಗಳು ಗಮನಿಸಿದರೆ ತಾವು ಪದೇ ಪದೇ ಎಡವುತ್ತಿರುವುದು ಎಲ್ಲಿ ಎಂಬುದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ.

ಪತ್ರಿಕೆಗಳಿಗೆ ಇರಬೇಕಾದ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಹಾಗೂ ಸರಕಾರದ ಅಧಿಕಾರದ ಬಗ್ಗೆ ಬರೆಯುತ್ತಾ ಜಾನ್ ಮಿಲ್ಟನ್‌ನ ವಿಚಾರವೊಂದನ್ನು ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸುತ್ತಾರೆ. “ಯಾರು ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ಕೊಲ್ಲುತ್ತಾನೆಯೋ ಅವನು ವಿವೇಚನಾ ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ಪ್ರಾಣಿಯೊಂದನ್ನು, ಭಗವಂತನ ಪ್ರತಿಬಿಂಬವೊಂದನ್ನು ಕೊಂದಂಥವನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಯಾರು ಒಂದು ಸದ್ಗ್ರಂಥವನ್ನು ನಾಶಪಡಿಸುತ್ತಾನೆಯೋ ಅವನು ವಿವೇಚನಾಶಕ್ತಿಯನ್ನೇ ಕೊಂದವನಾಗುತ್ತಾನೆ- ಎಂದರೆ ಭಗವಂತನ ಪ್ರತಿಬಿಂಬದ ಕಣ್ಣನ್ನೇ ಕಿತ್ತು ಅದನ್ನು ಕೊಂದವನಾಗುತ್ತಾನೆ… ನನಗೆ ಎಲ್ಲ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಬೇಕಾದುದು ತಿಳಿವಳಿಕೆ ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳುವ, ತಿಳಿದುದನ್ನು ಹೇಳುವ ಮತ್ತು ಆತ್ಮಸಾಕ್ಷಿಗನುಸಾರವಾಗಿ, ನಿರಾತಂಕವಾಗಿ, ಚರ್ಚೆ ನಡೆಸುವ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ” ಸುಮಾರು ನಾಲ್ಕು ಶತಮಾನದ ಹಿಂದೆ ಮಿಲ್ಟನ್ ಹೇಳಿದ್ದು ಇಂದಿಗೂ ಪ್ರಸ್ತುತವಾಗಿದೆ. ನಮ್ಮ ನಡುವಲ್ಲಿರುವ ಪತ್ರಕರ್ತರಲ್ಲಿ ಈ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಕ್ಕಾಗಿನ ಆಗ್ರಹದ ದನಿ ಸದಾ ಎಚ್ಚರವಾಗಿರಬೇಕು.

ಬದಲಾವಣೆಯ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಹೊಸತನಕ್ಕೆ ಒಗ್ಗಿಕೊಳ್ಳುವುದಕ್ಕೆ ಬೇರೆಲ್ಲಾ ಉದ್ಯಮಗಳು ಒದ್ದಾಡುವ ಹಾಗೆಯೇ ನಮ್ಮ ಮಾಧ್ಯಮಗಳೂ ತೊಳಲಾಡುತ್ತಿವೆ. ಜಾಗತೀಕರಣ, ತಂತ್ರಜ್ಞಾನಗಳು ತಂದೊಡ್ಡುತ್ತಿರುವ ಹೊಸ ಅವಕಾಶಗಳನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುವ, ರೂಪಾಂತರಗೊಳ್ಳುವ ಭರದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಮಾಧ್ಯಮಗಳು ತಮ್ಮ ಮೂಲಭೂತ ಕಾಳಜಿ ಹಾಗೂ ಆಶಯಗಳಿಗೆ ಅನ್ಯಾಯ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬಾರದು. ಡಿವಿಜಿಯವರ ಈ ಪುಸ್ತಕ ಆ ಎಚ್ಚರವನ್ನು ನಮಗೆ ನೀಡುತ್ತದೆ.


Blog Stats

  • 68,988 hits
ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 2021
ಸೋಮ ಮಂಗಳ ಬುಧ ಗುರು ‍ಶು ಶನಿ ಭಾನು
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930  

Top Clicks

  • ಯಾವುದೂ ಇಲ್ಲ