ಕಲರವ

Archive for the ‘ಮುಖಪುಟ ಲೇಖನ’ Category


ಮಾರ್ಚ್ ೨೦೦೮ರ ಸಂಚಿಕೆಯ ಮುಖಪುಟವನ್ನು ಸ್ನೇಹದ ಬಗೆಗಿನ ಚರ್ಚೆಗೆ ಮೀಸಲಿರಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ಸ್ನೇಹದ ವಿವಿಧ ಆಯಾಮಗಳನ್ನು ಕಾಣುವ ಪ್ರಯತ್ನವನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ ಸುಪ್ರೀತ್.ಕೆ.ಎಸ್.

ಯಾರನ್ನಾದರೂ ಕೇಳಿ ನೋಡಿ. ಆತ ಎಷ್ಟೇ ಬಡವನಾಗಿರಲಿ, ಎಷ್ಟೇ ಹಣವಂತನಾಗಿರಲಿ, ಹೆಣ್ಣಾಗಿರಲಿ, ಗಂಡಾಗಿರಲಿ, ಯಾವ ಜಾತಿಯೇ ಆಗಿರಲಿ, ಯಾವ ವಯೋಮಾನದವನೇ ಆಗಿರಲಿ ಆತನಿಗೆ ಒಬ್ಬನಾದರೂ ಗೆಳೆಯ ಎಂಬುವವನು ಇದ್ದೇ ಇರುತ್ತಾನೆ. ಆತ ಒಡಹುಟ್ಟಿದವನಲ್ಲ, ರಕ್ತಸಂಬಂಧಿಯಲ್ಲ, ನಂಟನಲ್ಲ. ಆದರೂ ಆತ ಇವೆಲ್ಲಾ ಸಂಬಂಧಿಗಳಿಗಿಂತ ಗುಲಗಂಜಿಯಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಆತನೊಂದಿಗೆ ನಾವು ಯಾರಿಗೂ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳದ ಗುಟ್ಟುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ, ನಮ್ಮ ತೀರಾ ಖಾಸಗಿ ಸಂಗತಿಗಳೆಲ್ಲಾ ಆತನಿಗೆ ತಿಳಿಯಪಡಿಸುತ್ತೇವೆ, ನಮ್ಮ ಸಂಭ್ರಮ, ನಿರಾಸೆಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಆತನಲ್ಲಿ ತೋಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಅನ್ನಿಸುತ್ತದೆ, ಯಾರ ಬಗ್ಗೆಯಾದರೂ ಆತನಲ್ಲಿ ನಾವು ಕೆಮೆಂಟ್ ಮಾಡಬಹುದು. ಆತನ ಜೊತೆಗೆ ಸಿಕ್ಕುವ ಕಂಫರ್ಟ್ ಬೇರಾರ ಜೊತೆಗೂ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ. ಆತ ನಮ್ಮ ಪಕ್ಕದ ಮನೆಯವನಾಗಿರಬಹುದು, ನಮ್ಮ ಸಂಬಂಧಿಗಳಿಗೆ ಪರಿಚಿತನಾಗಿರಬಹುದು, ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಬೆಂಚ್ ಮೇಟ್ ಆಗಿರಬಹುದು, ಹಾಸ್ಟೆಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ಜೊತೆಗಿದ್ದವನಾಗಿರಬಹುದು, ಸಹೋದ್ಯೋಗಿಯಾಗಿರಬಹುದು, ಪ್ರೀತಿಸಿದ ಹುಡುಗ ಅಥವಾ ಹುಡುಗಿಯ ದೋಸ್ತ್ ಆಗಿರಬಹುದು, ಹೀಗೆ ಸುಮ್ಮನೆ ಕವಿಗೋಷ್ಠಿಯಲ್ಲಿ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದವನಾಗಿರಬಹುದು, ಪತ್ರದ ಮೂಲಕ ಹತ್ತಿರವಾದವನಾಗಬಹುದು, ಆರ್ಕುಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಫ್ರೆಂಡ್ ಆಗ್ತೀಯಾ ಅಂತ ಕೇಳಿದವನಾಗಬಹುದು, ಅಸಲಿಗೆ ಪರಸ್ಪರ ಮುಖ ನೋಡದೆಯೇ ಕಷ್ಟ ಸುಖ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವ ಪೆನ್ ಫ್ರೆಂಡ್‌ಗಳಾಗಬಹುದು. ಈ ಗೆಳೆತನಕ್ಕೆ ಯಾವ ಗಡಿಯೂ ಇಲ್ಲ. ಗೆಳೆತನ ಬೆಳೆಸಲಿಕ್ಕೆ ಯಾವ ದೊಣ್ಣೆ ನಾಯಕನ ಅಪ್ಪಣೆಯೂ ಬೇಕಿಲ್ಲ. ಇಷ್ಟು ವಿಶಾಲ ಹರವಿನ ಗೆಳೆತನದ ಉದ್ದೇಶವಾದರೂ ಏನು? ಗೆಳೆತನದ ಗಮ್ಮತ್ತೇನು?

ಅವನು ಚಡ್ಡಿದೋಸ್ತು

ಕೂಸು ಈ ಭೂಮಿಗೆ ಬಂದ ಕ್ಷಣವೇ ಅದಕ್ಕೆ ಸಖ ಸಖಿಯರು ಸಿದ್ಧವಾಗಿಬಿಟ್ಟಿರುತ್ತಾರೆ. ಅಕ್ಕಪಕ್ಕದ ಮನೆಯ ಪುಟಾಣಿ ಗೆಳೆಯರು ಹೊಸ ಅತಿಥಿಯನ್ನು ಸ್ವಾಗತಿಸಲು ದೇವತೆಗಳ ಹಾಗೆ ತಯಾರಾಗಿಬಿಟ್ಟಿರುತ್ತಾರೆ. ಮಗು ತೊಟ್ಟಿಲಿನಿಂದ ಕೆಳಗಿಳಿದು ಬಾರಲು ಬೀಳುವ ಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಹೆತ್ತ ತಾಯಿ-ತಂದೆಯರ ಜೊತೆಗೆ ಹಲವು ಅಕ್ಕರೆಯ ಜೀವಗಳು ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿರುತ್ತವೆ. ಮೆಲ್ಲಗೆ ಅಂಗೈ, ಮಂಡಿ ಊರಿ ಅಂಬೆಗಾಲಿಡುವ ಮಗುವಿಗೆ ಹಾಲು ಕುಡಿಸುವ, ಅದರ ಶೌಚ ಸ್ವಚ್ಛ ಮಾಡುವ, ಆರೋಗ್ಯ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಜವಾಬ್ದಾರಿಗಳನ್ನು ಮುಗಿಸಿದ ತಾಯಿಯೇ ಮೊದಲ ಗರ್ಲ್ ಫ್ರೆಂಡ್ ಆಗಿರುತ್ತಾಳೆ.

ಮಗು ತನ್ನ ಕಾಲ ಮೇಲೆ ತಾನು ನಂಬಿಕೆ ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡು ಒಮ್ಮೆ ಹೊಸ್ತಿಲು ದಾಟಿದೊಡನೆಯೇ ಅದಕ್ಕೆ ಹೊರಗಿನ ಗೆಳೆಯರ, ಗೆಳತಿಯರ ಆಸರೆ ಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಆಟ, ತುಂಟಾಟಗಳು ನೆಪವಷ್ಟೇ. ಗುಂಪು ಗುಂಪಾದ ಮನೆಗಳಿರುವ ಓಣಿಗಳು, ಒತ್ತೊತ್ತಾದ ಮನೆಗಳಿರುವ ಚಿಕ್ಕ ಹಳ್ಳಿಗಳು, ನೂರಾರು ಕುಟುಂಬಗಳಿರುವ ಅಪಾರ್ಟ್‌ಮೆಂಟುಗಳು, ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಭೂತದ ಬಂಗಲೆಯಂತಹ ದೈತ್ಯ ಗೇಟುಗಳ ಮನೆಗಳನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿದರೆ ಬೇರೆಲ್ಲಾ ಕಡೆ ಎಂಥದ್ದೇ ವಯಸ್ಸಿನ ಹುಡುಗ, ಹುಡುಗಿಯರಿಗೂ ಆಟವಾಡಲು ಗೆಳೆಯರು ಸಿಕ್ಕುಬಿಡುತ್ತಾರೆ. ಆಟದ ನೆಪದಲ್ಲಿ ಅವರು ಹತ್ತಿರವಾಗುತ್ತಾರೆ. ಮನೆಯಿಂದ ಕದ್ದ ಮಿಠಾಯಿ, ಚಕ್ಕುಲಿ, ಬಾಳೆಹಣ್ಣುಗಳು ಪರಸ್ಪರರ ಕೈಬದಲಾಗುತ್ತವೆ. ಅಜ್ಜಿ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟ ಚಿಗುಳಿ, ಅಪ್ಪ ಕೊಡಿಸಿದ ಪೆಪ್ಪರ್‌ಮೆಂಟಿನ ಒಂದು ಭಾಗ ಗೆಳೆಯನಿಗೆ ಸಂದಾಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಆಟಕ್ಕೆ ಹೊರಗಿನಿಂದ ಬರುವ ಹುಡುಗರ ಎದುರು ಇವರು ಒಗ್ಗಟ್ಟಾಗುತ್ತಾರೆ. ಜಗಳ, ಮುನಿಸು, ಟೂ ಬಿಡುವುದು, ಮರು ಮೈತ್ರಿಯಾಗುವುದು ಅವರ ಮುಗ್ಧತೆಯಲ್ಲಿ ಅರಳಿ ನಿಲ್ಲುತ್ತವೆ. ಹಾಗೆ ಇನ್ನೂ ಚಡ್ಡಿ ಏರಿಸಲು ಕಷ್ಟ ಪಡುವ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಜೊತೆಗಾದವನೇ ಚಡ್ಡಿ ದೋಸ್ತು!

ಬಹಳಷ್ಟು ಮಂದಿ ಅಪ್ಪ, ಅಮ್ಮನ ಕೆಲಸದ ಟ್ರಾನ್ಸ್‌ಫರ್‌ಗಳಿಂದಾಗಿ, ಬಾಡಿಗೆ ಮನೆ ಬದಲಾಯಿಸಬೇಕಾದ ಅನಿವಾರ್ಯತೆಯಿಂದಾಗಿ, ಓದುವುದಕ್ಕೆ ಹಳ್ಳಿ ಬಿಟ್ಟು ಸಿಟಿಗೆ ಬರುವುದಕ್ಕಾಗಲೀ ತಮ್ಮ ಚಡ್ಡಿ ದೋಸ್ತುಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ನಡೆಯಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಮುಂದೆಂದೋ ದೊಡ್ಡವರಾದಾಗ ಇನ್ನೆಲ್ಲೋ ಒಮ್ಮೆ ಆ ನಮ್ಮ ಚಡ್ಡಿ ದೋಸ್ತು ಸಿಕ್ಕಾಗ ಹಳೆಯ ದಿನಗಳನ್ನು ಮೆಲುಕು ಹಾಕಬಹುದೇ ಹೊರತು ಅದೇ ಉತ್ಕಟತೆಯಲ್ಲಿ ಅವರ ನಡುವೆ ಗೆಳೆತನ ಸಾಧ್ಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಆ ಚಡ್ಡಿ ದೋಸ್ತಿ ನಮ್ಮ ಚಿಕ್ಕಂದಿನ ಚಡ್ಡಿಯ ಹಾಗೆ, ನಾವು ಅದನ್ನು ಮೀರಿಬೆಳೆದುಬಿಟ್ಟಿರುತ್ತೇವೆ. ನಾವು ಪ್ಯಾಂಟು, ಶರ್ಟು, ಕೋಟು, ಜೀನ್ಸು ತೊಡಲಾರಂಭಿಸಿರುತ್ತೇವೆ. ನಮ್ಮ ದೋಸ್ತಿ ಚಡ್ಡಿಯಿಂದ ಪ್ಯಾಂಟಿಗೆ, ಪ್ಯಾಂಟಿನಿಂದ ಪಂಚೆಗೆ ಬೆಳೆಯದಿದ್ದರೆ ಹಳೆಯ ನೆನಪಿನ ಹಾಗೆ, ಗತಕಾಲದ ಪಳೆಯುಳಿಕೆಯ ಹಾಗಾಗಿಬಿಡುತ್ತದೆ. ಅನಂತರ ಅದರಲ್ಲಿ ಸ್ವಾದವಿರುವುದಿಲ್ಲ, ಅದೇನಿದ್ದರೂ ಮ್ಯೂಸಿಯಮ್ಮಿನಲ್ಲಿ ನೋಡಿ ಖುಶಿಪಡಬೇಕಾದ ವಸ್ತುವಂತಾಗಿಬಿಡುತ್ತದೆ.

ಈತ ಕ್ಲಾಸ್ ಮೇಟು

ಇದರ ಖದರೇ ಬೇರೆ. ಇದರ ವ್ಯಾಕರಣವೇ ಬೇರೆ. ನಮ್ಮ ಚಡ್ಡಿ ದೋಸ್ತ್ ಆದವನೇ ನಮ್ಮ ಕ್ಲಾಸ್ ಮೇಟೂ ಆಗಬಹುದಾದರೂ ಈ ಕ್ಲಾಸ್ ಮೇಟುಗಳ ಲೋಕವೇ ಬೇರೆ ತೆರನಾದದ್ದು. ಈ ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಚಡ್ಡಿದೋಸ್ತನನ್ನು ಮರೆತುಬಿಡೋಣ. ಶಾಲೆಗೆ ಸೇರಿದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವೂ ಹೊಸತೇ. ಸ್ವಚ್ಛಂದವಾಗಿ ಆಡಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಮನೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬೆಳಗಿನಿಂದ ಸಂಜೆಯವರೆಗೆ ಕಾಲ ಕಳೆಯಬೇಕಾದ ಶಾಲೆ ಜೈಲಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿರುತ್ತದೆ. ಪರಿಸರ ಹೊಸದು, ಶಿಕ್ಷಕರು ಹೊಸಬರು ಸುತ್ತಲಿರುವ ನಮ್ಮದೇ ವಯಸ್ಸಿನ ನೂರಾರು ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದೂ ಪರಿಚಯದ ಮುಖವಿಲ್ಲ. ಗಾಬರಿಯಾಗುವುದೇ ಆಗ.

ಆದರೆ ಕೆಲವೇ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಅಪರಿಚಿತ ಮುಖಗಳಲ್ಲಿ ಪರಿಚಯದ ನಗೆ ಅರಳಲು ಶುರುವಾಗುತ್ತದೆ. ಹೆಸರುಗಳ ಪರಿಚಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಬಳಪ, ಪನ್ಸಿಲ್ಲುಗಳ ವಿಲೇವಾರಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ಸಹಪಾಠಿಯಾದವನು ಶಾಲೆಯ ಹೊರಗೂ ಸಿಗುವ ಗೆಳೆಯನಾದರಂತೂ ಬೆಸುಗೆ ಗಾಢವಾಗಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಆಯ್ಕೆಗೆ ವಿಪುಲವಾದ ಅವಕಾಶವಿರುತ್ತದೆ. ಎಂಥ ಗೆಳೆಯರನ್ನು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಎಂದು ಅಪ್ಪ ಅಮ್ಮ ಎಷ್ಟೇ ಬುದ್ಧಿಮಾತು ಹೇಳಿದರೂ ನಾವು ನಮ್ಮ ಸ್ವಭಾವಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂಥವರ ಜೊತೆಗೇ ಗೆಳೆಯರಾಗುತ್ತೇವೆ. ಇಂಥಿಂಥವರನ್ನೇ ಫ್ರೆಂಡ್ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಎಂದು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಲು ಗೆಳೆಯರೇನು ಶೋ ರೂಮಿನಲ್ಲಿ ನೇತುಹಾಕಿದ ಬಟ್ಟೆಯೇ?

ಕ್ಲಾಸುಗಳಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟುವ ಸ್ನೇಹದಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಆಯಾಮಗಳಿರುತ್ತವೆ. ನೋಟ್ಸು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಬರೆಯುತ್ತಾನೆ ಎಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಒಬ್ಬನ ಬಳಿ ನಾವು ಸ್ನೇಹ ಹಸ್ತ ಚಾಚಿದರೆ, ಕರೆದಾಗ ಆಟಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತಾನೆ ಎಂಬುದಕ್ಕಾಗಿ ನಾವು ಇನ್ನೊಬ್ಬನೊಂದಿಗೆ ದೋಸ್ತಿಗೆ ಬೀಳುತ್ತೇವೆ, ಒಬ್ಬಾಕೆ ತುಂಬಾ ಸೈಲೆಂಟು, ಭಯಂಕರವಾಗಿ ಓದುತ್ತಾಳೆ ಅನ್ನೋದಕ್ಕಾಗಿ ಆಕೆಗೆ ಗೆಳತಿಯಾಗಲು ಹಂಬಲಿಸಿದರೆ ಮತ್ತೊಬ್ಬಾಕೆ ಮನೆಯಿಂದ ತಂದ ಟಿಫಿನ್ನಿನಲ್ಲಿ ಪಾಲು ಕೊಡುತ್ತಾಳೆ ಎಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಗೆಳತಿಯಾಗುತ್ತಾಳೆ. ಮೇಲ್ನೋಟಕ್ಕೆ ಸ್ನೇಹವೆಂಬುದು ಕೇವಲ ಸ್ವಾರ್ಥ ಉದ್ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ರೂಪುಗೊಳ್ಳುವಂತೆ ಕಂಡರೂ ಗೆಳೆತನ ಅಂದರೆ ಅಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಆವಶ್ಯಕತೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಗೆಳೆತನ ಬೇಕಿಲ್ಲ. ಅದಕ್ಕೆ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಹಣವಿದ್ದರೆ ಸಾಕು ಆದರೆ ಆವಶ್ಯಕತೆಗಳು ನಮ್ಮನ್ನು ಹತ್ತಿರ ತರುತ್ತವೆ. ಉದ್ದೇಶಗಳಿಂದ ಸ್ನೇಹಕ್ಕೆ ಫೌಂಡೇಶನ್ ಬೀಳುತ್ತದೆ. ಗೆಳೆತನವೆಂಬ ಭಾವ ಇಬ್ಬರ ನಡುವೆ ಬೆಸೆಯುವುದಕ್ಕೆ ಈ ಆವಶ್ಯಕತೆಗಳು ಕೇವಲ ನೆಪಗಳಿದ್ದಂತೆ.

ಇವರು ಯಂಗ್ ಟರ್ಕ್ಸ್

ಕಾಲೇಜು ಸಹ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ಜೀವನದ ಮುಂದುವರಿಕೆಯೇ ಆದರೂ ಹೈಸ್ಕೂಲು ದಾಟಿ ಕಾಲೇಜಿಗೆ ಕಾಲಿಟ್ಟವರ ಖದರ್ರೇ ಬದಲಾಗಿಬಿಡುತ್ತದೆ. ವಯಸ್ಸು ಬಲಿತಂತೆ ದೇಹದಲ್ಲಿ, ಮಾನಸಿಕತೆಯಲ್ಲಿ, ಪ್ರಬುದ್ಧತೆಯಲ್ಲಿ ಬದಲಾವಣೆಗಳಾದ ಹಾಗೆಯೇ ಕಾಲೇಜು ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಹೊಸತೊಂದು ಪರಿಸರವೇ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ತೀರಾ ಸಹಜವಾಗಿ ಬೆರೆಯುತ್ತಿದ್ದ, ಜಗಳವಾಡುತ್ತಿದ್ದ, ಹರಟೆ ಕೊಚ್ಚುತ್ತಿದ್ದ ಹುಡುಗಿಯರು ಸಡನ್ನಾಗಿ ಗಂಭೀರವಾಗಿಬಿಡುತ್ತಾರೆ. ಒಂದೊಂದು ಮಾತನ್ನೂ ಅಳೆದು ಸುರಿದು ಆಡತೊಡಗುತ್ತಾರೆ. ಹುಡುಗರು ತಮ್ಮ ಸಹಜವಾದ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಯಾವ್ಯಾವ ಅರ್ಥಗಳು ಹೊಮ್ಮಿಬಿಡುತ್ತವೋ ಎಂಬ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ. ಎಷ್ಟೇ ಹಳೆಯ ಗೆಳೆತನವೆಂದರೂ ವಯಸ್ಸಿಗೆ ಸಹಜವಾದ ಲೈಂಗಿಕ ಸೆಳೆತದ ಅಲೆಗೆ ಸ್ನೇಹದ ನಾವೆ ಒಲಾಡಿದ ಅನುಭವವಾಗುತ್ತದೆ.

ಇನ್ನು ಹುಡುಗರ ನಡುವಿನ ಗೆಳೆತನಕ್ಕೂ ಸಹ ಬದಲಾವಣೆಯ ಸಮಯ ಸನ್ನಿಹಿತವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಸ್ವಂತದ್ದೊಂದು ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ, ಆಲೋಚನಾ ರೀತಿಯಿಲ್ಲದಿದ್ದಾಗ ಎಂಥವರು ಬೇಕಾದರೂ ಗೆಳೆಯರಾಗಿಬಿಡಬಹುದು. ಚಿಕ್ಕವರಾಗಿದ್ದಾಗ ಜಗಳಗಳು, ವೈಮನಸ್ಸು ಆಟದ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ, ಸಣ್ಣ ಪುಟ್ಟ ಸಂಗತಿಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು. ಆದರೆ ಬೆಳೆದಾಗ ವೈಚಾರಿಕ ಭೇದ, ಚಿಂತನೆಯಲ್ಲಿನ ವ್ಯತ್ಯಾಸ, ಸಿದ್ಧಾಂತಗಳಲ್ಲಿನ ಬಿರುಕು ಗೆಳೆತನದಲ್ಲಿ ಸಣ್ಣಗೆ ಅಪಸ್ವರವನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸುತ್ತಿರುತ್ತದೆ. ಮನೆಯಿಂದ ಸಾಕಷ್ಟು ಸಮಯ ಹೊರಗೇ ಕಳೆಯುವುದರಿಂದ, ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಣ ಓಡಾಡಲು ಶುರುವಾಗುವುದರಿಂದ ಗೆಳೆತನಕ್ಕೆ ಹೊಸ ಹೊಸ ಬಣ್ಣಗಳ ಲೇಪ ದೊರೆಯಲಾರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ.

ಇದು ಸ್ನೇಹದ ನವೀಕರಣದ ಸಮಯ. ನಮ್ಮ ಗೆಳೆತನಕ್ಕೆ ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಅರ್ಥಗಳನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವ ಕಾಲ. ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಕೊಂಚ ನಾಜೂಕಿನಿಂದ ವ್ಯವಹರಿಸಿದರೆ ಅದೆಷ್ಟೋ ಅಪರೂಪದ ಗೆಳೆತನದ ಎಳೆಗಳನ್ನು ಜೋಪಾನ ಮಾಡಬಹುದು. ಸ್ವಲ್ಪ ಎಚ್ಚರವಾಗಿದ್ದರೆ ಅಪಾಯಕಾರಿ ಕಳೆಗಳನ್ನು ಕಿತ್ತೊಗೆದುಬಿಡಬಹುದು. ಎಷ್ಟೋ ತಪ್ಪು ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳನ್ನು, ಗೆಳೆತನವನ್ನು ಪ್ರೀತಿಯನ್ನಾಗಿಯೂ, ಆಕರ್ಷಣೆಯನ್ನು ಗೆಳೆತನವನ್ನಾಗಿಯೂ ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಪ್ರಮಾದಗಳು ನಡೆಯದಂತೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು. ಆದರೆ ನಾವೆಂದೂ ಅಂಥ ನವೀಕರಣವನ್ನು ಪ್ರಜ್ಞಾಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಕೈಗೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ. ಎಷ್ಟೋ ಸಲ ತಾನೇ ತಾನಾಗಿ ಗೆಳೆತನದ ಹದ ಬದಲಾಯಿಸುತ್ತಿರುತ್ತದೆ. ಹೀಗಾದಾಗ ಯಾವ ತೊಂದರೆಯೂ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ತೀರಾ ಆಪ್ತವಾದ ಸ್ನೇಹದಲ್ಲಿ ಈ renewal ಸಾಧ್ಯವಾಗದಿದ್ದಾಗ ಅಲ್ಲಿ ಉಸಿರುಗಟ್ಟುವ ವಾತಾವರಣ ನಿರ್ಮಾಣವಾಗುತ್ತದೆ. ಸ್ನೇಹದ ಹೂವು ಬಾಡಲಾರಂಭಿಸುತ್ತದೆ.

ಇವರು ಹಾಸ್ಟೆಲ್ ವಾಸಿಗಳು

ಈ ಹಂತದ ಗೆಳೆತನಕ್ಕೆ ಅಪಾರವಾದ ಶಕ್ತಿಯಿದೆ. ಕಾಲೇಜುಗಳಲ್ಲಿ, ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ತರಗತಿಗಳಲ್ಲಿ ಕಳೆಯುವ ಸಮಯವನ್ನು ಹೊರತು ಪಡಿಸಿದರೆ ಬಹುಪಾಲು ಸಮಯವನ್ನು ನಾವು ಕಳೆಯುವುದು ಹಾಸ್ಟೆಲ್ಲುಗಳಲ್ಲಿ. ಇಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಮನೆಯ ವಾತಾವರಣವಿರುವುದಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಅಭ್ಯಾಸಗಳಿಗೆ, ನಮ್ಮ ರೀತಿ ರಿವಾಜುಗಳಿಗೆ ತೀರಾ ವ್ಯತಿರಿಕ್ತವಾದ ವಾತಾವರಣವಿರುತ್ತದೆ. ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಅಪ್ಪ, ಅಮ್ಮಂದಿರ ಕಣ್ಣಿರುವುದಿಲ್ಲ. ತೀರಾ ಪಂಜರದಿಂದ ಹಾರಿಬಿಟ್ಟ ಹಕ್ಕಿಯ ಹಾಗಾಗಿರುತ್ತದೆ ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸು. ಈ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಗೆಳೆತನ ನಮ್ಮ ಬೆಳೆವಣಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪ್ರಭಾವವನ್ನು ಬೀರುತ್ತದೆ. ಹೊಸ ಊರಿನಲ್ಲಿ ಸಿನೆಮಾ ಥಿಯೇಟರು, ಬಾರುಗಳನ್ನು ಹುಡುಕಿಕೊಂಡು ಹೋಗಲೂ ಗೆಳೆಯರು ಬೇಕು. ಪುಸ್ತಕದಂಗಡಿ, ಲೈಬ್ರರಿ, ಮ್ಯೂಸಿಯಮ್ಮುಗಳನ್ನು ಹುಡುಕಲೂ ಗೆಳೆಯರು ಬೇಕು. ಇಲ್ಲಿ ಒಂದು ಅಂಶವನ್ನು ನಿಚ್ಚಳವಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ನಿಮಗೆ ಒಬ್ಬ ಗೆಳೆಯನಾಗಿದ್ದಾನೆ ಎಂದರೆ ನೀವೂ ಆತನಿಗೆ ಗೆಳೆಯನಾಗಿರುತ್ತೀರಿ. ನಿಮ್ಮ ಆಸಕ್ತಿಗೆ ತಕ್ಕ ಹಾಗೆ ಗೆಳೆಯರನ್ನ ಸಂಪಾದಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೀರಿ ಅಂದರೆ ಅದರರ್ಥ ನಿಮಗೆ ಗೆಳೆಯರಾದವರ ಆಸಕ್ತಿ ತಕ್ಕ ಹಾಗೆ ನೀವು ಇದ್ದೀರಿ ಎಂದರ್ಥ.

ಹಲವು ಸಲ ನಾವು ಒಂದು ಗೆಳೆಯರ ಗುಂಪು ನಂಬಲಾಗದಂತಹ ಸಾಧನೆಗಳನ್ನು ಮಾಡುವುದನ್ನು ಗಮನಿಸಿರುತ್ತೇವೆ. ನಾಲ್ಕೈದು ಮಂದಿ ಗೆಳೆಯರ ಗುಂಪು ಸೇರಿಕೊಂಡು ಒಂದು ಮ್ಯೂಸಿಕ್ ಆಲ್ಬಂ ಹೊರತರುತ್ತಾರೆ, ಒಂದೈದು ಮಂದಿ ಹುಡುಗರು ಸೇರಿಕೊಂಡು ಒಂದು ಸಾಫ್ಟವೇರ್ ಕಂಪೆನಿ ಶುರು ಮಾಡಿರುತ್ತಾರೆ, ಐದಾರು ಮಂದಿ ಗೆಳತಿಯರು ಅನಾಥಾಶ್ರಮಕ್ಕಾಗಿ ದೇಣಿಗೆ ಸಂಗ್ರಹಿಸಿ ಕೊಡುತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ ಹೀಗೆ ಈ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಬೇಕೆಂಬ ತುಡಿತವಿರುವವರು, ಒಂದೇ ಆದರ್ಶವನ್ನು, ಕನಸನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಂಡವರು ಒಟ್ಟು ಸೇರಿದರೆ ಅಸಾಧ್ಯವಾದ ಕೆಲಸಗಳು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತವೆ. ಇವರಿಗೆ ಹಣ ಮಾಡಬೇಕೆಂಬ ಹಪಹಪಿಯಿರುವುದಿಲ್ಲ, ತಮ್ಮ ಪ್ರತಿಭೆಗೆ ಒಂದು ರೆಕಾಗ್ನಿಶನ್ ಸಿಕ್ಕರೆ ಸಾಕು ಎಂದು ಒಂದೇ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ದುಡಿಯುತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ. ಪ್ರೊಫೆಶನಲ್‌ಗಳು ಮಾಡಲಾಗದ ಕೆಲಸವನ್ನು ಇಂಥ ಅಮೆಚೂರ್ ಗುಂಪುಗಳೇ ಮಾಡಿರುತ್ತವೆ. ಇಲ್ಲಿ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳ ಸಾಧನೆಗೆ ಗೆಳೆತನ ಎಂಬುದು ಕೇವಲ ಬೈಂಡಿಂಗ್ ಫೋರ್ಸ್ ಆಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿರುತ್ತದೆ.

ಆದರೆ ಇದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಇನ್ನೊಂದು ಅಪಾಯದ ಪ್ರಪಾತವೂ ಇರುತ್ತದೆ. ಕಾಲೇಜುಗಳಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಚಿಲ್ಲರೆ ಜಗಳ, ಪ್ರೀತಿ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಕೀಟಲೆ, ಕ್ರಿಕೆಟ್, ವಾಲಿಬಾಲ್ ಆಡುವಾಗಿನ ಕಿರಿಕ್ಕು ಇಂಥವುಗಳಲ್ಲಿ ಗುಂಪು ಗೂಡುವ ಗೆಳೆಯರಿಗೆ ಅದಮ್ಯವಾದ ಉನ್ಮಾದವಿರುತ್ತದೆ. ವಯಸ್ಸಿಗೆ ತಕ್ಕ ಹಾಗೆ ಬಿಸಿ ರಕ್ತ ಮೈಯಲ್ಲಿ ಕುದಿಯುತ್ತಿರುತ್ತದೆ. ಒಂದು ಕಲ್ಲಿಗೆ ಹತ್ತು ಕಲ್ಲು ಬೀರುವ ಕೆಚ್ಚು ಇರುತ್ತದೆ. ಇಂಥ ಮನಸ್ಥಿತಿಯವರು ಒಟ್ಟುಗೂಡಿ ಗೆಳೆಯರ ಗುಂಪಾದಾಗ ಅದು ಡೆಡ್ಲಿ ಕಾಂಬಿನೇಷನ್ ಆಗಿಬಿಡುತ್ತದೆ. ತಮ್ಮಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನಿಗೆ ಹೊಡೆದರು ಎಂಬ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಇವರೆಲ್ಲರ ದೋಸ್ತಿಯ ಮಾನದ ಪ್ರಶ್ನೆ ಮುಂದೆ ಬಂದುಬಿಡುತ್ತದೆ. ತಮ್ಮ ಭವಿಷ್ಯ, ತಮ್ಮನ್ನು ನಂಬಿಕೊಂಡಿರುವವರ ಆಶೋತ್ತರಗಳನ್ನು, ಕೊನೆಗೆ ತಮ್ಮ ಪ್ರಾಣದ ಹಂಗನ್ನೇ ತೊರೆದು ಆ ಗೆಳೆಯರ ಗುಂಪಿನ ಉನ್ಮಾದಕ್ಕೆ ಬಲಿಯಾಗಿ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ. ಇದ್ಯಾವುದೂ ದೂರದ ಊರುಗಳಲ್ಲಿರುವ, ವಾರಕ್ಕೊಮ್ಮೆ ಫೋನ್ ಮಾಡುವ ತಾಯ್ತಂದೆಯರಿಗೆ ಗೊತ್ತೇ ಆಗಿರುವುದಿಲ್ಲ.ಇಲ್ಲಿ ಕೂಡ ಗೆಳೆತನದ ಪಾತ್ರ ಕೇವಲ ಬೈಂಡಿಂಗ್ ಫೋರ್ಸ್ ಆಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವುದೇ ಆಗಿರುತ್ತದೆ.

ವಿರುದ್ಧ ಧೃವಗಳ ಸ್ನೇಹ

ಹೈಸ್ಕೂಲು ಮೆಟ್ಟಿಲು ದಾಟುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ಒಬ್ಬ ಹುಡುಗನಿಗೆ ಗಂಡಸುತನದ ಲಕ್ಷಣಗಳು ಪರಿಚಯವಾಗಲಾರಂಭಿಸುತ್ತವೆ. ಹುಡುಗಿಗೆ ತನ್ನ ಹೆಣ್ತನದ ಪ್ರಜ್ಞೆ ಬೆಳೆಯಲಾರಂಭಿಸುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ಹುಡುಗ ಹುಡುಗಿಯರಾಗಿದ್ದವರು ಒಮ್ಮೆಗೇ ಯುವಕ-ಯುವತಿಯರಾಗಿ ಬಿಡುತ್ತಾರೆ. ಯುವಕನೇ ಆಗಲಿ ಯುವತಿಯೇ ಆಗಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಲ್ಲೂ opposite sexನ ಬಗ್ಗೆ ಕುತೂಹಲ, ಸ್ವಾಭಾವಿಕವಾದ ಆಕರ್ಷಣೆಗಳು ಇದ್ದೇ ಇರುತ್ತವೆ. ಒಬ್ಬ ಹುಡುಗನಿಗೆ ಎಷ್ಟೇ ಮಂದಿ ಗೆಳೆಯರಿದ್ದರೂ ಆತನ ಮನಸ್ಸು ಸದಾ ಒಂದು ಹೆಣ್ಣು ಜೀವಕ್ಕೆ ಕಾತರಿಸುತ್ತಿರುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಇದಕ್ಕೆ ಕೇವಲ ಲೈಂಗಿಕ ಆಕರ್ಷಣೆಯೇ ಕಾರಣವಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ. ವಿರುದ್ಧ ಧ್ರುವಗಳ ಆಕರ್ಷಿಸುವಂತೆ, ಹುಡುಗನಿಗೆ ಹುಡುಗಿಯರ ಜಗತ್ತಿನ ಬಗ್ಗೆ, ಆಕೆಯ ಒಟ್ಟಾರೆ ಬದುಕಿನ ಬಗ್ಗೆ, ಆಕೆಯ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವದ ಬಗ್ಗೆ ವಿಲಕ್ಷಣವಾದ ಕುತೂಹಲವಿರುತ್ತದೆ. ಒಬ್ಬ ಹುಡುಗಿಗೂ ಹುಡುಗರು ಹೇಗಿರ್ತಾರೆ ಎಂಬ ಬಗ್ಗೆ ಇಂಟರೆಸ್ಟ್ ಇರುತ್ತದೆ. ಚಡ್ಡಿ ಹಾಕಿಕೊಂಡ ಹುಡುಗನಿಗೆ ಕಾಲೇಜು ಹುಡುಗರ ಬಗ್ಗೆ ಒಂದು ಕುತೂಹಲ, ವಿನಾಕಾರಣದ ಬೆರಗು ಇರುತ್ತದಲ್ಲಾ, ಹಾಗೆ.

ಒಬ್ಬ ಗಂಡಿಗೆ ಹೆಣ್ಣಿನ ಲೋಕದ ಬಗ್ಗೆ, ಒಬ್ಬ ಹೆಣ್ಣಿಗೆ ಗಂಡಸಿನ ಮಾನಸಿಕತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ಒಳನೋಟ, ಗ್ರಹಿಕೆ ದಕ್ಕಬೇಕಾದರೆ ಇರುವ ಏಕೈಕ ಮಾರ್ಗವೆಂದರೆ ಗೆಳೆತನ. ಗಂಡು ಹೆಣ್ಣು ಸ್ನೇಹಿತರಾಗಿರುವಾಗ ಅವರ ನಡುವೆ ಅರಳುವ ಆಪ್ಯಾಯಮಾನತೆ, ವಿಚಿತ್ರವಾದ ಸಮಾಧಾನ, ಬಿಗಿದಿರಿಸಿದ ಮುಷ್ಟಿಯನ್ನು ಸಡಿಲಿಸಿದಾಗ ಸಿಕ್ಕುವ ನಿರಾಳತೆಯಂತಹ ಭಾವಗಳು ಬೇರಾವ ಹೆಣ್ಣುಗಂಡಿನ ಸಂಬಂಧದಲ್ಲೂ ಸಿಕ್ಕುವುದಿಲ್ಲ. ಒಬ್ಬ ಹುಡುಗನಿಗೆ ಗೆಳತಿಯರಿದ್ದಾರೆ ಎಂದ ಕೂಡಲೇ ಆತನನ್ನು ಬೇರೆ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನೋಡುವ, ಒಬ್ಬ ಹೆಣ್ಣಿಗೆ ಗೆಳೆಯರಿದ್ದಾರೆ ಎಂದ ತಕ್ಷಣ ಆಕೆಯನ್ನು ಸಂಶಯಿಸುವ ಪರಿಪಾಠ ನಮ್ಮಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಗೆಳೆತನ ಬೆಸೆದುಕೊಳ್ಳಲಿಕ್ಕೆ ಅಡ್ಡಿಯಾಗಿಲ್ಲ.

ಹೆಣ್ಣು ಗಂಡಿನ ನಡುವೆ ಅನಾವಶ್ಯಕವಾದ ಆಕರ್ಷಣೆಯನ್ನು, ಸಂಶಯಾಸ್ಪದ ಕುತೂಹಲವನ್ನು ತೊಡೆದು ಹಾಕಿ, ಇಬ್ಬರೂ ಸಾಕಾಗುವಷ್ಟು ಉಸಿರಾಡುವ ಸ್ಪೇಸ್ ಕೊಡುವ ಸಂಬಂಧವೇ ಗೆಳೆತನ. ‘ಅವರ ಸ್ನೇಹ ಪ್ರೇಮದಲ್ಲಿ ಮುಕ್ತಾಯವಾಯಿತು’ ಎಂಬುದೊಂದು ಮೂರ್ಖತನದ ಮಾತು. ಪ್ರೇಮ ಶುರುವಾದ ಬಳಿಕ, ಇಲ್ಲವೇ ಮದುವೆಯಾದ ನಂತರ ಸ್ನೇಹ ದಿವಂಗತವಾಗಿಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ. ಮದುವೆಯಾದ ನಂತರವೂ ಗಂಡು ಹೆಣ್ಣು ಗೆಳೆಯರ ಹಾಗಿರಬಹುದು. ಗೆಳೆತನವೆಂಬ ಸಂಬಂಧದ ತಾಕತ್ತೇ ಅಂಥದ್ದು ಬೇರಾವ ಸಂಬಂಧವನ್ನಾದರೂ ಅದು ತನ್ನ ತೆಕ್ಕೆಗೆ ಎಳೆದುಕೊಂಡುಬಿಡಬಲ್ಲದು.

ಹೆಸರಿಡಲಾಗದ ಸಂಬಂಧ

ಆತನಿಗೆ ಮದುವೆಯಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಮಕ್ಕಳಿರುತ್ತಾರೆ ಆದರೂ ಒಬ್ಬ ಗೆಳತಿಯ ಸಂಗಾತ ಬೇಕೆನಿಸುತ್ತಿರುತ್ತದೆ. ಅವರ ನಡುವೆ ದೈಹಿಕ ಸಂಬಂಧವಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಅವರು ಸುಮ್ಮನೆ ಕುಳಿತು ಗಂಟೆಗಟ್ಟಲೆ ಮಾತನಾಡಬಯಸುತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ. ತಮ್ಮ ಕಷ್ಟ ಸುಖಗಳ ಬಗ್ಗೆ, ಬೇರಾರೂ ಕೇಳುವ ಆಸಕ್ತಿ ತೋರದ ವಿಷಯಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡಲು ಇಷ್ಟಪಡುತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ. ಕಾಲೇಜು ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ಗೆಳೆತನ ಬಾಂಧವ್ಯವನ್ನು ಅವರು ತಮ್ಮ ಸಂಬಂಧದಲ್ಲಿ ಅರಸುತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ. ಕೊಂಚ ಕ್ರಿಯೇಟಿವ್ ಆದವರಿಗೆ ತಾವು ಓದಿದ ಪುಸ್ತಕವನ್ನು, ತಮಗೆ ಬೆಳಗಿನಿಂದ ಕಾಡುತ್ತಿರುವ ರಾಗವನ್ನೋ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಲು ಇಂಥ ಸ್ನೇಹದ ಆಸರೆ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ನಿರ್ಣಾಯಕ ತೀರ್ಮಾನಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಅವರು ಇಂಥ ಗೆಳೆಯರನ್ನು, ಗೆಳತಿಯರನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸುತ್ತಾರೆ. ಕೌನ್ಸೆಲಿಂಗ್ ಗಾಗಿ ದೂರದ ಗೆಳೆಯನನ್ನು ಆಕೆ ಫೋನ್ ಮಾಡಿ ಮಾತನಾಡಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಇಂಥ ಹೆಸರಿಡಲಾಗದ, ಹೆಸರನ್ನು ಬಯಸದ ಸಂಬಂಧಗಳಿಗೆಲ್ಲಾ ನೀರೆರೆಯುತ್ತದೆ ಸ್ನೇಹ.

ಇಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲದೆ ನಾವು ಸಾಕಿಕೊಂಡ, ನಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಮಾತೂ ಕೂಡ ಆಡದ ಸಾಕು ಪ್ರಾಣಿಗಳು ನಮ್ಮ ಗೆಳೆಯರಾಗಬಹುದು. ಒಂದೊಳ್ಳೆಯ ಗೆಳೆಯನಂತಹ ಪುಸ್ತಕ ಕೊಂಡುಕೊಂಡೆ ಎನ್ನುತ್ತೇವೆ. ಇದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಒಮ್ಮೆ ಸ್ಥೂಲವಾಗಿ ಅವಲೋಕಿಸಿದರೆ ಸ್ನೇಹವೆಂಬುದು ನಾವು ತಿಳಿದಷ್ಟು, ಭಾವಿಸಿದಷ್ಟು ಸೀಮಿತವಾದದ್ದಲ್ಲ ಎಂಬುದು ಮನವರಿಕೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಸ್ನೇಹದ ಹರವಿನ ಬಗ್ಗೆ ಬೆರಗು ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ಕೆಲವು ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ವಿಶ್ಲೇಷಿಸಬೇಕು, ವಿಭಜಿಸಿ ಪರಿಶೀಲಿಸಬೇಕು ಇನ್ನು ಕೆಲವನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸುವ ಗೋಜಿಗೆ ಹೋಗದೆ ಮನಃಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡು ಅನುಭವಿಸಬೇಕು. ಹಾಗೆ ಅನುಭವಿಸಬೇಕಾದ ಸಂಗತಿ ಗೆಳೆತನ ಆದರೆ ಈ ನಮ್ಮ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆ, ಆಲೋಚನೆಗಳು ನಮ್ಮ ಅನುಭವವನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಆಳವಾಗಿಸುವುದಕ್ಕೆ, ಹೊಸ ಒಳನೋಟಗಳನ್ನು ಕಾಣಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಸಹಕಾರಿಯಾಗುತ್ತವೆ ಎಂಬುದರಲ್ಲಿ ಎರಡು ಮಾತಿಲ್ಲ.

ಕೊನೆಗೂ ನಮ್ಮೆದೆಯಿಂದ ಹೊಮ್ಮುವುದಕ್ಕೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗುವುದು ‘ದೋಸ್ತಿ ನಿನಗೊಂದು ಸಲಾಮ್’ ಎಂಬ ಉದ್ಗಾರ ಮಾತ್ರ!

The author of this piece is Manjunath.A.N

What is this life if , full of care,

We have no time to stand and stare?

Decades ago when W.H.Davies wrote these lines, he was probably worried about the gradual disappearance of love among humans for each other. If he had lived unto this day, he would have buried himself to death unable to bear the question of what love is and if it really exists?

The growth of commercialization started asserting values to everything in the process of building a better civilization. Nature, love, selfless care were valued lower than that of fame, name, monetary success. Thus the craze of man to evolve as a more civilized being has blindfolded him to love. As a result of which, we have a crippled social being instead of a man with a lovely heart.

We have all agreed or are compelled to look at the world with an expectant view of life. There lies the basic problem. True love exists when there is a selfless goodness at heart. It is what a mother showers on her child, a true teacher on his student and two good friends between them!l13.png

The Bible says “Whoever does not love does not know God, for God is love. No one has ever seen God, but if we love one another, God lives in union with us and his love is made perfect in us.” It is love for each one of our fellow beings, that has sustained life on earth.

I read in one of Paulo Coelho’s books about a girl in Brasilia who was brutally beaten by her parents and had lost the ability to move and speak. Once admitted to hospital, she was cared for by a nurse who said to her everyday: ‘ I love you.’ Although the doctors assured her that the child could not hear and that all her efforts were in vain, the nurse continued to say:’ I love you.’ Three weeks later the child recovered the power of movement. Four weeks later, she could again talk and smile. And Coelho ends this simple incident with one phrase: love cures.

It is love by which we need to stand, so as to make this place better for ourselves to live in. As Shakespeare said “like as the waves make towards the pebbled shore, so do our minutes hasten to their end.” To add value and flavors to a life moving to its end, love towards each other would probably be the only recipe.


Technorati : , , ,

ಈ ಸಂಚಿಕೆಯ ಮುಖಪುಟ ಲೇಖನದ ಲೇಖಕರು ಸುಪ್ರೀತ್.ಕೆ.ಎಸ್

ಈ ಪ್ರೀತಿ ಅಂದರೆ ಏನು?
ಹಾಗಂತ ಕೇಳಿ ನೋಡಿ ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದವರಿಗೆ ಮಾತನಾಡಲು ಪದಗಳೇ ಸಿಕ್ಕುವುದಿಲ್ಲ. ಎಂದೂ ಪ್ರೀತಿಸಿರದವರಿಗೆ ಮಾತನಾಡಲಿಕ್ಕೆ, ವಾದಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಸಾವಿರ ಸಾವಿರ ಸಂಗತಿಗಳು ಸಿಕ್ಕುತ್ತವೆ. ನೂರಾರು ಥಿಯರಿಗಳು ಕೈಗೆ ಎಟುಕುತ್ತವೆ. ಹತ್ತಾರು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಚಿಂತಕರು ಹೇಳಿದ ಸಿದ್ಧಾಂತಗಳು ನೆರವಿಗೆ ಬರುತ್ತವೆ. ಆದರೆ ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದವರನ್ನು ಕೇಳಿ, ಅವರಿಗೆ ಮಾತೇ ಬರದು, ಅವರು ಪ್ರೀತಿ ಕೊಡಮಾಡುವ ಮಧುರ ಅನುಭೂತಿಯನ್ನು ಸವಿಯುವುದರಲ್ಲಿ ಮಗ್ನರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ, ಮಾತು ಮರೆತಿರುತ್ತಾರೆ.l1.png

ಧರ್ಮವೆಂದರೆ ಏನು, ದೇವರು ಇದ್ದಾನಾ? ಅಂತೆಲ್ಲಾ ಕೇಳಿದಾಗ ದೈವತ್ವದ ಅನುಭವವನ್ನು, ತನ್ನನ್ನೇ ತಾನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಮಗ್ನತೆಯನ್ನು ಎಂದೂ ಕಂಡಿರದವ ಮಾತ್ರ ಉಗ್ರವಾಗಿ ವಾದ ಮಾಡಬಲ್ಲ. ದೇವರಿದ್ದಾನೆ, ಅವನನ್ನು ನಂಬದವರು ದುರುಳರು ಎಂದು ಅಬ್ಬರಿಸಬಲ್ಲ. ದೇವರು ಎಂಬುದು ನಮ್ಮ ದೌರ್ಬಲ್ಯ, ನಮಗೆ ನಾವು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ವಂಚನೆ ಎಂದು ಉಪದೇಶಿಸಬಲ್ಲ. ಆದರೆ ದೇವರನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದವ ಮಾತ್ರ ಯಾವ ಮಾತನ್ನೂ ಆಡದೆ ಮೌನವಾಗಿ ಹಿಮಾಲಯದ ನಿಶ್ಯಬ್ಧ, ನಿರ್ಮಾನುಶ ಗುಹೆಗಳಲ್ಲಿ ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಿರುತ್ತಾನೆ. ಖಾಲಿಯಾದ ಡಬ್ಬಗಳು ಜೋರಾಗಿ ಸದ್ದು ಮಾಡುತ್ತಾ ಬಡಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುತ್ತವೆ! ಎಂದಿನಂತೆ!

ಎರಡು ವಿಪರೀತಗಳು

ಪ್ರೀತಿಯ ಅನುಭವವನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವಾಗ, ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸಲು ಕೂರುವಾಗ ನಾವು ಎರಡು ವಿಪರೀತಗಳಿಗೆ ಹೋಗುವ ಅಪಾಯವಿರುತ್ತದೆ. ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ತೀರಾ ಭಾವುಕವಾಗಿ ವರ್ಣಿಸುತ್ತಾ, ಪ್ರೀತಿ ಈ ಜಗತ್ತಿನದ್ದೇ ಅಲ್ಲ. ಅದು ಇಂದ್ರಿಯಗಳಿಗೆ ನಿಲುಕದ್ದು, ಅದು ಎಂಥಾ ವಿರೋಧವನ್ನಾದರೂ ಎದುರಿಸಬಲ್ಲದು. ಇಡೀ ಪ್ರಪಂಚವನ್ನೇ ಬೇಕಾದರೂ ಎದುರು ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಪ್ರೀತಿ ಬದುಕಬಲ್ಲದು. ಪ್ರೀತಿಗೆ ಹಣ, ಅಂತಸ್ತಿನ ಹಂಗು ಇಲ್ಲ. ಅದು ಮುಖ ನೋಡಿ, ಭವಿಷ್ಯವನ್ನು ಆಲೋಚಿಸಿ ಪ್ರೀತಿಗೆ ಬೀಳಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಪ್ರೀತಿಯೆಂಬುದು ಒಂದು ಪವಾಡ. ನಮ್ಮ ನಿಯಂತ್ರಣವೇ ಇಲ್ಲದ ಆದರೆ ನಮ್ಮೆಲ್ಲರನ್ನೂ ನಿಯಂತ್ರಿಸುವ ಅಗೋಚರವಾದ ಶಕ್ತಿ ಪ್ರೀತಿ. ಪ್ರೀತಿಸಿದವರಿಗೆ ಪ್ರೀತಿಯೇ ದೇವರು. ಪ್ರೀತಿಗಿಂತ ದೊಡ್ಡದು ಅವರಿಗೆ ಬೇರೇನೂ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಜೀವನದ ಏಕೈಕ ಗುರಿಯೇ ಪ್ರೀತಿ. ಅಂತೆಲ್ಲಾ ಭಾವುಕವಾಗಿ ಪ್ರೀತಿಯ ಅಗಾಧತೆಯನ್ನು ಮೆರೆಸುವ ಭರದಲ್ಲಿ ವಾಸ್ತವದಿಂದ ದೂರಾಗುವ, ತೀರಾ ಎಮೋಶನಲ್ ಆಗುವ ಅಪಾಯವಿದೆ.

ಹಾಗೆಯೇ ಪ್ರೀತಿ ಎಂದ ಕೂಡಲೇ ಕೊಂಕಾಗಿ ನಗುತ್ತ, ಪ್ರೀತಿ ಅನ್ನೋದೆಲ್ಲಾ ಭ್ರಮೆ. ಪ್ರೀತಿ ಅನ್ನೋದು ಆತ್ಮವಂಚನೆ, ತಮ್ಮ ದೌರ್ಬಲ್ಯಗಳಿಗೆ, ತಮ್ಮ ಲೈಂಗಿಕ ಹಸಿವಿಗೆ ಗಂಡು ಹೆಣ್ಣು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವ ಸಭ್ಯವಾದ ಹೆಸರು. ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದವರು ಮೇಲೇಳಲು ಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ. ಹುಡುಗನ ಹಣ, ಆತನ ಇಮೇಜು, ಅವನ ಫ್ಯಾಮಿಲಿ, ಅವನ ಹೆಸರು, ಅಂತಸ್ತು ನೋಡಿ ಅವನೆಡೆಗೆ ಆಕರ್ಷಿತಳಾಗುವ ಹುಡುಗಿ, ಹುಡುಗಿಯ ಅಂದ ಚೆಂದ, ಆಕೆಯ ಯೌವನಕ್ಕೆ ಪಿಗ್ಗಿ ಬೀಳುವ ಹುಡುಗರು ‘ಪ್ರೀತಿ ಕುರುಡು’ ಅಂತ ಹೇಳುತ್ತಾ ಓಡಾಡುವುದು ಆತ್ಮವಂಚನೆಯಲ್ಲದೆ ಮತ್ತೇನು? ಪ್ರೀತಿ ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಸುಲಭವಾಗಿ ಹಾಗೂ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿ ಬಿಕರಿಯಾಗಬಲ್ಲ ಸರಕು. ಅದೇ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ನಮ್ಮ ಕವಿಗಳಿಗೆ, ಸಿನೆಮಾ ಮಾಡುವವರಿಗೆ, ಧಾರವಾಹಿಗಳನ್ನು ಸುತ್ತುವ ‘ಸೀರಿಯಲ್ ಕಿಲ್ಲರ್’ಗಳಿಗೆ ಪ್ರೀತಿ ಕೇಳಿದ್ದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಕೊಡುವ ಕಾಮಧೇನು. ವಾಸ್ತವವನ್ನು ಮರೆಸಿ ಭ್ರಮಾ ಲೋಕಕ್ಕೆ ನಮ್ಮನ್ನು ತಳ್ಳಿ ಕೊಂಚ ಕಾಲದವರೆಗೆ ವಾಸ್ತವ ಜಗತ್ತಿನ ಕಷ್ಟಕೋಟಲೆ, ಕಠಿಣತೆಗಳನ್ನು ಮರೆಯುವಂತೆ ಮಾಡುವ ಅಫೀಮಿನಂತೆ ಈ ಪ್ರೀತಿ. ಪ್ರೀತಿ ಕುರುಡಲ್ಲ, ಪ್ರೀತಿ ನಮ್ಮನ್ನು ವಾಸ್ತವಕ್ಕೆ, ನಮ್ಮ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯೆಡೆಗೆ, ನಮ್ಮ ಗುರಿ-ಸಾಧನೆಯೆಡೆಗೆ ಕುರುಡಾಗಿಸುತ್ತದೆ. ಎಂದು ವೈಚಾರಿಕ ಮದದಲ್ಲಿ ಅಬ್ಬರಿಸುವವರ ಮಧ್ಯೆ ಪ್ರೀತಿಯ ಮಧುರ ಅನುಭವ ಜೀವಂತಿಕೆ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.

ಮಕ್ಕಳು ಪ್ರೀತಿಗೇಕೆ ಬೀಳುತ್ತಾರೆ?

ಹೀಗೆ ವಿಪರೀತವಾಗಿ ಯೋಚನೆಗೆ ಬೀಳುವವರು ತಂದೆ ತಾಯಿಗಳು. ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳು ಯಾಕೆ ಪ್ರೀತಿಗೆ ಬೀಳುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದು ಅವರಿಗೆ ಚಿದಂಬರ ರಹಸ್ಯ.
ಸ್ವಲ್ಪ ಕಾಲದ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಈ ಒಂದು ವಾದ ಚಾಲ್ತಿಯಲ್ಲಿತ್ತು. ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಸಿಗದ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಹುಡುಕಿಕೊಂಡು ಹೊರಡುವ ಮಕ್ಕಳು ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಬೀಳುತ್ತಾರೆ. ತಂದೆಯ ಅಭಯ, ಪ್ರೀತಿ, ನಾನಿದ್ದೇನೆ ಎನ್ನುವ ಧೈರ್ಯದ ಸಾಂತ್ವನ ಇಲ್ಲದೆ ಬೆಳೆದ ಹುಡುಗಿಯರು ತಮ್ಮ ಓರಗೆಯ ಹುಡುಗರಲ್ಲಿ ಆ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು, ಸಾಂತ್ವನವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಹಾಗಾಗಿ ಅವರೊಂದಿಗೆ ಪ್ರೀತಿಗೆ ಬೀಳುತ್ತಾರೆ. ಇನ್ನು ಹುಡುಗರು ಮನೆಯಲ್ಲಿ ತಮಗೆ ದೊರೆಯದ ಪ್ರೀತಿ, ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆ, ‘ನೀನು ಇಂಪಾರ್ಟೆಂಟ್’ ಎನ್ನುವ ಮೆಚ್ಚುಗೆಯನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವ ಹುಡುಗಿಯಲ್ಲಿ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಹಾಗಾಗಿ ಆತ ಹುಡುಗಿಯಲ್ಲಿ ಮೋಹಿತನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಈ ರೀತಿಯ ವಾದ ಇತ್ತೀಚಿನವರೆಗೂ ಚಾಲ್ತಿಯಲ್ಲಿತ್ತು.
ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕದ ಪ್ರೀತಿಗಾಗಿ ಮಕ್ಕಳು ಹೊರಗೆ ಕೈಚಾಚುತ್ತಾರೆ. ದಾಂಪತ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕದ ಒಲವಿಗಾಗಿ ಮದುವೆಯಾಚೆಗಿನ ಸಂಬಂಧಕ್ಕೆ ವಿವಾಹಿತರು ಕೈಚಾಚುತ್ತಾರೆ ಎಂಬ ವಾದಗಳು ಬೋಗಸ್. ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಅಪ್ಪ ಅಮ್ಮ ಎಷ್ಟೇ ಪ್ರೀತಿ ತೋರಿದರೂ ಮಕ್ಕಳು ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಬೀಳುವುದನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಅಸಲಿಗೆ ತಂದೆ ತಾಯಿ ತಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಎಷ್ಟೇ ಧಾರೆಯೆರೆದರೂ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ‘ಹರೆಯದ ಪ್ರೀತಿ’ಯ ಅನುಭವ ಕೊಡಲಾರರು. ಹುಡುಗನಿಗೆ ತಾನು ಮೆಚ್ಚಿದ ಹುಡುಗಿಯ ಸಾನಿಧ್ಯದಲ್ಲಿ ದೊರೆಯುವ ಮಧುರ ಭಾವವನ್ನು ಯಾವ ಮನೆಯೂ ಕೊಡಲಾಗದು. ಹುಡುಗಿಗೆ ತನ್ನ ಪ್ರಿಯತಮನಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕುವ ಸಾಂತ್ವನವನ್ನು ಎಷ್ಟೇ ಕಕ್ಕುಲಾತಿಯಿರುವ ತಾಯ್ತಂದೆಯರೂ ಕೊಡಲಾರರು.
ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಬಯಲಾಗುತ್ತಿರುವ ಎಷ್ಟೋ ವಿವಾಹೇತರ ಸಂಬಂಧಗಳಿಗೆ ಅಸಲಿಗೆ ಇಂಥದ್ದೇ ಅಂತ ಕಾರಣವೇ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಅವಳಿಗೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಗಂಡನ ಕಾಳಜಿಗೆ, ಮಕ್ಕಳ ಪ್ರೀತಿಗೆ ಯಾವ ಕೊರತೆಯೂ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಇವನಿಗೆ ತನ್ನ ಹೆಂಡತಿಯ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿ ಕೊಂಚವೂ ಮುಕ್ಕಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ ಆದರೂ ಆತನ ಮನಸ್ಸು ಹೊರಗಿನ ಸಂಬಂಧಕ್ಕೆ ಹಾತೊರೆಯುತ್ತಿರುತ್ತದೆ. ಎಷ್ಟೋ ವೇಳೆ ಕೇವಲ ಹೊಸ ಅನುಭವದ ರೋಮಾಂಚನಕ್ಕಾಗಿ ಇಂಥ ಸಂಬಂಧಗಳು ಹುಟ್ಟಿಕೊಳ್ತವೆ.
ಈಗ ಹೇಳಿ, ಜನರು ಪ್ರೀತಿಗೆ ಬೀಳುವುದೇಕೆ?

ದೇವರೂ ಪ್ರೀತಿಯೂ…

ಮುಂಚೆ ಹೇಳಿದ ಎರಡು ವೈಪರೀತ್ಯಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸಿದರೆ ನಮಗೆ ದೇವರ ಬಗೆಗಿನ ಚರ್ಚೆಯಲ್ಲಿ ಕಂಡು ಬರುವ ಎರಡು extremesಗಳ ನೆನಪಾಗದಿರದು. ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವು ಕಳೆದುಕೊಂಡು ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ, ಭಜನೆಯಲ್ಲಿ, ಪೂಜೆಯಲ್ಲಿ, ಜಾತ್ರೆ, ಯಜ್ಞ-ಯಾಗಾದಿಗಳಲ್ಲಿ ಮಗ್ನರಾಗುವ ದೈವ ಭಕ್ತರಿಗೆ ತಾವು ಪಡೆದ ಅನುಭವದ ಅನನ್ಯತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಅಪಾರ ನಂಬಿಕೆಯಿರುತ್ತದೆ. ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ, ದೇವರ ಪೂಜೆಯಲ್ಲಿ, ದೇವರ ಮೇಲಿನ ನಂಬಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಅವರ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಸಿಕ್ಕುವಂತಹ ಸಮಾಧಾನದ ಬಗ್ಗೆ ಅವರಿಗೆ ಮೋಹವಿದೆ. ತಮ್ಮ ಅನುಭವವನ್ನು ಅವರು ಅಲ್ಲಗಳೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಒಬ್ಬ ದೇವ ಪುರುಷನ ಸಂಗಡದಲ್ಲಿ ಅವರಿಗೆ ದೊರೆಯುವಂತಹ ಸಂತೃಪ್ತಿ, ಆತ್ಮ ಸಮಾಧಾನ, ಭರವಸೆಯನ್ನು ಆ ಪವಾಡ ಪುರುಷನ ಪವಾಡಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ತಾನೂ ಮಾಡಿ ಆತನನ್ನು ಢೋಂಗಿ ಎಂದು ಸಾಬೀತು ಪಡೆಸುವ ವಿಜ್ಞಾನಿಯು ಕೊಡಲಾರ. ಹರಕೆ, ಮುಡಿಪು ಕಟ್ಟುವುದರಲ್ಲಿ ಜನರಿಗೆ ಸಿಗುವ ಆಶಾಭಾವವನ್ನು ಯಾವ ಚಿಂತಕನೂ ಅವರಿಗೆ ನೀಡಲಾರ. ಹೀಗೆ ದೈವಿಕತೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಅಪಾರ ನಂಬಿಕೆಯಿರುವ ಆಸ್ತಿಕರು ದೇವರ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡುವಾಗ ತೀರಾ ಭಾವುಕರಾಗುತ್ತಾರೆ. ವಾಸ್ತವದಿಂದ ತೀರಾ ದೂರಾಗಿ ನಿಂತು ಮಾತನಾಡುತ್ತಾರೆ. ತಾರ್ಕಿಕತೆಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತಿಲಾಂಜಲಿಯಿಟ್ಟು ವರ್ಣನೆಗೆ ಇಳಿಯುತ್ತಾರೆ. ಅವರ ಬಾಯಲ್ಲಿ ‘ದೇವರೆಂಬ ಅನುಭವ’ ಸರ್ವಶಕ್ತನ, ಸರ್ವಾಂತರ್ಯಾಮಿಯ, ನಿರ್ಗುಣ, ಸರ್ವಜ್ಞನ ರೂಪವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತದೆ. ವರ್ಣನೆಗೆ ನಿಲುಕದ ಅನುಭೂತಿಗೆ ಅಕ್ಷರದ ರೂಪ ಕೊಡುವಾಗ ಅವು ತೀರಾ ವಾಚ್ಯವೆನಿಸುತ್ತವೆ. ಹೆಸರಿಡಲು ಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲದ ಅನುಭೂತಿಗೆ ಸಹಸ್ರನಾಮಗಳು ಹುಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ತೀರಾ ವೈಯಕ್ತಿಕವಾದ ಅನುಭವಕ್ಕೆ ನೂರಾರು ಪಂಥಗಳು ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡು ಲಕ್ಷಾಂತರ ಸಿದ್ಧಾಂತಗಳು ಜನ್ಮ ಪಡೆಯುತ್ತವೆ.

ಇನ್ನು ‘ದೇವರು ಜನ ಸಾಮಾನ್ಯರ ಪಾಲಿನ ಅಫೀಮು’ ಎಂದು ಕರೆದು ತಮ್ಮ ಬೌದ್ಧಿಕತೆಯನ್ನು ಸಾಣೆಯಲ್ಲಿ ಮಸೆದುಕೊಂಡು ಬರುವ ನಾಸ್ತಿಕರು ಮತ್ತೊಂದು ವಿಪರೀತವನ್ನು ತಲುಪಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಆಸ್ತಿಕರು ದೈವಿಕತೆ, ದೇವರು ಎಂದು ಕರೆಯುವುದು ತಮ್ಮ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಅನುಭವವನ್ನು ಎಂಬ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಹಾಗೂ ಸರಳ ಸತ್ಯವನ್ನು ಅರಿಯದೆ ಆಸ್ತಿಕರು ತಮ್ಮ ಅನುಭವವನ್ನು ವರ್ಣಿಸುವುದಕ್ಕೆ, ವೈಯಕ್ತಿಕವಾದ ಅನುಭವವನ್ನು ಸಾರ್ವತ್ರಿಕ ಸತ್ಯವಾಗಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಬಳಸಿಕೊಂಡ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು ವಾದಿಸಲು ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಆಸ್ತಿಕರು ತಮ್ಮ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಅಭಿಪ್ರಾಯವನ್ನು, ಒಲವನ್ನು ಜಾಗತಿಕ ಶ್ರದ್ಧೆಯಾಗಿಸುವ ಭರದಲ್ಲಿ ಅನುಸರಿಸುವ ಮಾರ್ಗಗಳ ಮೇಲೆ ಕ್ಷ-ಕಿರಣ ಬೀರಿ ತೀರ್ಮಾನಗಳಿಗೆ ಬರಲು ನಾಸ್ತಿಕರು ಸಿದ್ಧರಾಗುತ್ತಾರೆ. ದೇವರು ಸರ್ವಶಕ್ತ ಎಂದು ಹೇಳಿದಾಗ ಆತನಿಗೇಕೆ ಜಗತ್ತಿನ ದುಃಖವನ್ನು, ಪೀಡೆಯನ್ನು, ರೋಗ ರುಜಿನವನ್ನು ನಿವಾರಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಆಗಿಲ್ಲ ಎಂದು ಪ್ರಶ್ನಿಸುತ್ತದೆ ನಾಸ್ತಿಕತೆ. ದೇವರು ನಿರ್ಗುಣನು ಎಂದಾಗ, ಹಾಗಾದರೆ ಕೋಪವೇ ಮೈವೆತ್ತ ಶಿವ, ಸೌಮ್ಯತೆಯ ಸಾಕಾರ ಮೂರ್ತಿಯಾದ ವಿಷ್ಣುವಿನ ನಂಬಿಕೆಗಳೆಲ್ಲಾ ಕಾಲ್ಪನಿಕವಾ ಎಂದು ಕೊರಳಪಟ್ಟಿ ಹಿಡಿದು ಉತ್ತರಕ್ಕಾಗಿ ಪೀಡಿಸುತ್ತಾನೆ ನಾಸ್ತಿಕ. ಆತ ಎದುರಾಳಿಯ ವಾದವನ್ನು ಖಂಡತುಂಡ ಮಾಡುವ ಭರದಲ್ಲಿ ಏಕಾಂತದ ಮೌನದಲ್ಲಿ ದೊರೆಯುವ ದೈವಿಕತೆಯ ಅನುಭೂತಿಯನ್ನು ಗ್ರಹಿಸಲಾರದಷ್ಟು ಗದ್ದಲವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿಕೊಂಡುಬಿಟ್ಟಿರುತ್ತಾನೆ.
ಥೇಟ್ ಇದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತದೆ ಪ್ರೀತಿಯ ಬಗೆಗಿನ ನಮ್ಮ ವಾದ-ವಿವಾದ.

ಭಾವನೆಗಳ ಅತಾರ್ಕಿಕತೆ

ಭಾವನೆಗಳು ತರ್ಕಕ್ಕೆ ನಿಲುಕದಂಥವು. Emotions are illogical. ಭಾವನೆಗಳಿಗೆ ಕಾರಣಗಳನ್ನು ಕೊಡಲು ಯಾರಿಗೂ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಕಾರಣ ಕೊಡುವ ಒತ್ತಾಯವಿದ್ದರೆ ಅಲ್ಲಿ ಆ ಭಾವನೆ ಸತ್ವ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ನಿರ್ಜೀವವಾಗುತ್ತದೆ. ಅರಳಿನಿಂತ ಗುಲಾಬಿ ತೋಟವನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ಮನಸ್ಸಿಗೇಕೆ ಉಲ್ಲಾಸವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಕೇಳಿದರೆ ಉತ್ತರ ಸಿಗುತ್ತದೆಯೇ? ಕಿಲ ಕಿಲ ನಗುವ l7.pngಮಗುವಿನ ಮುಖ ನೋಡಿದಾಗ ನಮ್ಮೆಲ್ಲಾ ಕ್ರೂರತೆ ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಮರೆತು ಹೋಗಿಬಿಡುತ್ತಲ್ಲಾ ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಏನಂತ ವಿವರಣೆ ಕೊಡಲು ಸಾಧ್ಯ? ಅಗಾಧವಾದ ಜಲರಾಶಿ ಕಾಲು ಮುರಿದುಕೊಂಡು ಬಿದ್ದಂತಿರುವ ಸಮುದ್ರದೆದುರು ನಾವೆಷ್ಟು ಸಣ್ಣವರು ಅನ್ನಿಸುತ್ತದೆಯಲ್ಲ, ಹಾಗೇಕೆ ಅಂತ ಕೇಳಿದರೆ ಉತ್ತರ ಕೊಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾ? ಪರೀಕ್ಷಯಲ್ಲಿ ಫೇಲಾಗಿ ಕುಳಿತಾಗ, ಎಲ್ಲರೂ ನಮ್ಮನ್ನು ಮರೆತಾಗ ಮೆಲ್ಲಗೆ ಭುಜದ ಮೇಲೆ ಕೈಯಿರಿಸಿ ಅಕ್ಕರೆಯ ಮಾತನಾಡುವ ಗೆಳೆಯನಿಗೆ ಸರಿಸಾಟಿಯಾದ ವ್ಯಕ್ತಿ ಈ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲೇ ಇಲ್ಲ ಅನ್ನಿಸುತ್ತದೆಯಲ್ಲಾ ಅದನ್ನು ಭ್ರಮೆ ಅನ್ನಲು ಸಾಧ್ಯವಾ? ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಇನ್ನು ಆಶಾಕಿರಣ ಕಾಣಲು ಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ ಎಂದು ಕೈಚೆಲ್ಲಿ ಕುಳಿತವನಿಗೆ ದೇವರ ಮುಂದೆ ನಿಂತಾಗ ಮೂರ್ತಿಯ ಬಲಭಾಗದಿಂದ ಬಿದ್ದ ಹೂವು ಹೊಸ ಸಾಹಸಕ್ಕೆ ಕೈ ಹಾಕುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆಯಲ್ಲಾ ಅದನ್ನು ಭ್ರಾಂತಿ ಎಂದು ಕರೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಾ? ಹೀಗೆಯೇ ಪ್ರೀತಿ ಕೂಡ, ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದವರಿಗೆ ದೊರೆಯುವ ಅನುಭವ, ರೋಮಾಂಚನ, ಕ್ಷಣಕ್ಕೂ ಹುಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುವ ಹುರುಪು, ಸುತ್ತಲಿನದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಮರೆತು ಒಳಗೊಳಗೇ ಕಚಗುಳಿಯಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ನಗುವ ಉಲ್ಲಾಸ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಭ್ರಮೆ ಎಂದು ತಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ತರ್ಕದ ಪಂಡಿತರು ಏನೇ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರೂ ಪ್ರೇಮಿಗೆ ತನ್ನ ಜಗತ್ತೇ ಮಹತ್ತಾಗಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ.

ಜಗತ್ತೇ ಶತೃವಾಗುತ್ತದೆ!

ಅದು ಕೇವಲ ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದವರಿಗಾಗುವ ಅನುಭವವಲ್ಲ. ಬೆಳೆಸಿದ ತಂದೆ ತಾಯಿಯರೇ ಹಿತಶತೃಗಳಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ. ಆಪ್ತರ, ಹಿತಚಿಂತಕರ ಬುದ್ಧಿ ಮಾತುಗಳು ಕಾದ ಸೀಸದ ಹಾಗೆ ಕಿವಿಗೆ ಬಿದ್ದಂತೆ ಅನ್ನಿಸುತ್ತಿರುತ್ತದೆ. ಯಾರು ಏನೇ ಹೇಳಿದರೂ ನಮಗೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಹಲವು ಬಾರಿ ನಮಗೇ ಇದು ಸರಿಯಲ್ಲ, ಅಪ್ಪ ಅಮ್ಮ ಹೇಳುವುದು ಸರಿ ಅನ್ನಿಸಿದರೂ ಬದಲಾಗಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
ನಾಟಕದ ಗೀಳಿಗೆ ಬಿದ್ದವರು, ಸಿನೆಮಾದಲ್ಲಿ ಹೀರೋ ಆಗುತ್ತೇನೆ ಅಂತ ಅಲೆಯುವವರು, ಕಥೆ-ಕವನ ಅಂತ ಸಾಹಿತ್ಯ ರೂಢಿಸಿಕೊಂಡವರು, ಓದುತ್ತ ಕುಳಿತಿರುವಾಗ ಕದ್ದು ಪುಸ್ತಕದ ಹಿಂದಿನ ಪುಟಗಳಲ್ಲಿ ಚಿತ್ರ ಬರೆಯುವವರು, ಕ್ಲಾಸಲ್ಲಿ ಕೂತು ಪಾಠ ಕೇಳದೆ ಬಿಸಿಲಲ್ಲಿ ಗಂಟೆ ಗಟ್ಟಲೆ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಆಡುವವರು- ಇವರೆಲ್ಲರಿಗೂ ಹೀಗೇ, ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಜಗತ್ತೇ ಶತೃವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಬುದ್ಧಿಮಾತುಗಳಿಗೆಲ್ಲಾ ಅವರ ಕಿವಿ ಕಿವುಡಾಗಿರುತ್ತವೆ.
ತಾವು ಇಷ್ಟಪಟ್ಟ ಸಂಗತಿಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದರಲ್ಲಿ ಅವರಿಗೆ ವಿಪರೀತವಾದ ಸಮಾಧಾನ ಸಿಕ್ಕುತ್ತಿರುತ್ತದೆ. ಆತ್ಮ ತೃಪ್ತಿ ಸಿಗುತ್ತಿರುತ್ತದೆ. ತಾವು ಮಾಡುವ ಕೆಲಸವನ್ನು ಅವರು ಅಪಾರವಾಗಿ ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಅವರು ಪಡುವ ಶ್ರಮ, ಅದರಿಂದಾಗುವ ಆಯಾಸ ಅವರಿಗೆ ಆಪ್ಯಾಯಮಾನವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಯಾರೆಷ್ಟೇ ವಿರೋಧ ಮಾಡಿದರೂ ಅವರ ಕಣ್ಣು ತಪ್ಪಿಸಿಯಾದರೂ ಅವರು ತಮ್ಮ ಪ್ರಿಯವಾದ ಸಂಗತಿಗಳಲ್ಲಿ ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವು ತೊಡಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.

ಪ್ರೀತಿಯ ಕಲ್ಪನೆ

ವಯಸ್ಸಿಗೆ ಬಂದ ಹುಡುಗನಿಗೆ ತಾನು ಮೆಚ್ಚಿದ ಹುಡುಗಿ ಒಮ್ಮೆ ತನ್ನ ನೋಡಿ ನಕ್ಕುಬಿಟ್ಟರೆ ಜಗತ್ತನ್ನೇ ಗೆದ್ದ ಸಂಭ್ರಮವಾಗುತ್ತದೆ. ಈತನ ಕಳ್ಳನೋಟಕ್ಕೆ ಆಕೆಯ ಕಡೆಯಿಂದ ಗ್ರೀನ್ ಸಿಗ್ನಲ್ ದೊರೆತು ಬಿಟ್ಟರೆ ಇವನ ಕಾಲುಗಳು ನೆಲದ ಮೇಲೆ ನಿಲ್ಲುವುದೇ ಇಲ್ಲ. ಒಮ್ಮೆ ಒಬ್ಬರಿಗೊಬ್ಬರು ಇಷ್ಟವಾಗಿದ್ದೇವೆ ಎನ್ನುವ ಸುಳಿವು ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಸಿಕ್ಕರೆ ಆಗ ಅವರು ಸಾಮಾನ್ಯ ಹುಡುಗ-ಹುಡುಗಿಯರಾಗಿ ಉಳಿದಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಅವರಾಗಲೇ ಪ್ರೇಮಿಗಳಾಗಿರುತ್ತಾರೆ. ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವು ಪ್ರೇಮಿಗಳು ಎಂದೇ ಭಾವಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.

ಮಜವಿರುವುದೇ ಇಲ್ಲಿ. ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಇಷ್ಟಪಡುವ ಹುಡುಗ ಹುಡುಗಿಗೆ ಪ್ರೀತಿಯ ಬಗ್ಗೆ, ಪ್ರೇಮಿಗಳು ಹೇಗಿರುತ್ತಾರೆ, ಪ್ರೇಮಿಗಳು ಹೇಗಿರಬೇಕು ಎನ್ನುವುದರ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿಯುವುದೇ ಈ ಸಮಾಜದಿಂದ. ಇಲ್ಲಿನ ಉದಾಹರಣೆಗಳೇ ಅವರಿಗೆ ತಾವು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ, ತಾವು ಪ್ರೇಮಿಗಳು ತಾವು ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಹೇಗೆ ವರ್ತಿಸಬೇಕು ಎಂಬುದನ್ನು ಹೇಳಿಕೊಟ್ಟಿರುತ್ತವೆ. ಹೀಗಿರುವಾಗ ಒಮ್ಮೆ ಅವರು ಪ್ರೀತಿಸಲು ತೊಡಗಿದರೆ ಇಡೀ ಸಮಾಜವನ್ನೇ ಶತೃವಾಗಿ ಕಾಣಲಾರಂಭಿಸುತ್ತಾರೆ. ಸಮಾಜ ನಮ್ಮನ್ನು ಬೇರೆ ಮಾಡಲು ಹಗಲು ರಾತ್ರಿ ಶ್ರಮಿಸುತ್ತಿದೆ ಅಂತ ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಂಡು ಸುಖಿಸುತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ, ಪಾಪ ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಮಾಡಲು ಬೇರೆ ಕೆಲಸವೇ ಇಲ್ಲ ಎಂಬಂತೆ! ಇವರು ಪ್ರೀತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿದುಕೊಂಡಿರುವುದೆಲ್ಲಾ ಸಮಾಜದಿಂದ, ತಾವು ನೋಡಿದ ಸಿನೆಮಾಗಳಿಂದ ಪ್ರೇಮಿಗಳು ಹೇಗಿರುತ್ತಾರೆ, ಪ್ರೇಮಿಗಳಿಗೆ ಸಮಾಜ ಯಾವ ರೀತಿಯ ಸ್ಥಾನಮಾನ ಕೊಡುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನೋಡಿ ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಂಡಿರುತ್ತಾರೆ. ತಾವೂ ಈಗ ಹಾಗೆಯೇ ಇದ್ದೇವೆ ಎಂದುಕೊಂಡು ಬೀಗುತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ. ಸಿನೆಮಾದ ಅತಿಭಾವುಕತೆ, ನಾಟಕೀಯತೆ ಅವರ ವರ್ತನೆಯಲ್ಲಿ ಬೆರೆತಿರುತ್ತದೆ. ಇವೆಲ್ಲವೂ ಪ್ರೀತಿ ತಮಗೆ ಕಲಿಸಿದ್ದು ಎಂದು ಭಾವಿಸಿರುತ್ತಾರೆ, ಪೆದ್ದರು, ಇದೆಲ್ಲಾ ತಮಗೆ ಕಲಿಸಿದ್ದು ಸಮಾಜವೇ ಎಂಬುದು ಅವರಿಗೆ ತಿಳಿಯುವುದೇ ಇಲ್ಲ!

ರೂಢಿಗೆ ಬಂಧಿತರು

ಈ ಪ್ರೀತಿಯ ಮಾಯೆಯೇ ಅಂಥದ್ದು. ತನ್ನ ತಂಗಿ ಯಾರನ್ನೋ ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ ಎಂದು ತಿಳಿದಾಗ ಅಣ್ಣನಾದವನು ಎಷ್ಟು ಸಿಟ್ಟಿಗೆ ಒಳಗಾಗುತ್ತಾನೆ. ತನ್ನ ತಂಗಿ ದಾರಿ ತಪ್ಪುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ ಅಂತ ಹಪಹಪಿಸುತ್ತಾನೆ, ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಆಕೆಯ ಭವಿಷ್ಯವೇ ಹಾಳಾಗಬಹುದು ಅಂತ ಆಕೆಗೆ ತಿಳಿದಿಲ್ಲವಾ ಎಂದು ಹಳಹಳಿಸುತ್ತಾನೆ, ಆಕೆಯೇನೋ ಅಪರಾಧ ಮಾಡಿದ್ದಾಳೆಯೋ ಎಂಬಂತೆ ಆಕೆಯನ್ನು ದ್ವೇಷಿಸುತ್ತಾನೆ. ಆದರೆ ತಾನು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಿರುವ ಹುಡುಗಿ ಸಹ ಯಾರೋ ಒಬ್ಬ ಅಣ್ಣನಿಗೆ ತಂಗಿಯಾಗಿರಬಹುದು. ಒಬ್ಬ ತಂದೆಗೆ ಮಗಳಾಗಿರುತ್ತಾಳೆ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಆತ ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಾ?

ಖಂಡಿತಾ ಇಲ್ಲ. ಪ್ರೀತಿ ಎನ್ನುವುದು ತೀರಾ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಅನುಭವ ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದೆನಲ್ಲ, ಹಾಗಾಗಿ ಸ್ವತಃ ಪ್ರೀತಿಸಿದವರಿಗೂ ಇನ್ನೊಬ್ಬರ ಪ್ರೀತಿಯ ಆಳವನ್ನು, ಅವರ ಅನುಭವವನ್ನು ಗೌರವಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಚಿಕ್ಕವರಿದ್ದಾಗ ಯಾರೋ ಎದುರು ಮನೆಯ ಹುಡುಗ ಪಕ್ಕದ ಮನೆಯಾಕೆ ಜೊತೆ ನಗುತ್ತಾ ಮಾತನಾಡಿದರೆ ಲೈನು ಹೊಡಿತಿದ್ದಾನೆ ಅಂತ ಯೋಚಿಸುತ್ತಿರುತ್ತಾರಲ್ಲ ಥೇಟು ಹಾಗೆಯೇ ಎಷ್ಟೇ ವಯಸ್ಸಾದರೂ ಯೋಚಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಸ್ವತಃ ಪರಸ್ಪರ ಪ್ರೀತಿಸಿ ಮನೆಯಿಂದ ಓಡಿಹೋಗಿ ಮದುವೆಯಾದ ಅಪ್ಪ ಅಮ್ಮಂದಿರು ಸಹ ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳು ಯಾರನ್ನೋ ಪ್ರೀತಿಸಿದ್ದಾರೆ ಎಂದರೆ ದಿಗಿಲಿಗೆ ಬೀಳುತ್ತಾರೆ. ಅನವಶ್ಯಕ ಆತಂಕಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗುತ್ತಾರೆ. ತಮ್ಮ ತಂದೆ ತಾಯಿಗಳು ಮಾಡಿದಂತೆ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಹದ್ದು ಬಸ್ತಿನಲ್ಲಿಡುವ ವ್ಯರ್ಥ ಪ್ರಯತ್ನಗಳಿಗೆ ಕೈ ಹಾಕುತ್ತಾರೆ.

ಸಮಾಜದ ಟ್ರಿಕ್ಕು

ಪ್ರೀತಿ ಕುರುಡು, ಪ್ರೀತಿ ಮುಖ ನೋಡಿ, ಅಂತಸ್ತು, ವಯಸ್ಸು ನೋಡಿ ಹುಟ್ಟುವುದಲ್ಲ. ಪ್ರೀತಿಗೆ ಯಾರೂ ಬೇಲಿ ಹಾಕಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂದೆಲ್ಲಾ ಆದರ್ಶದ ಮಾತುಗಳನ್ನಾಡುವ ಪ್ರೇಮಿಗಳು ಸಹ ತಮಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದೆಯೇ ಸಮಾಜದ ಟ್ರಿಕ್ಕಿಗೆ ಬಲಿಯಾಗಿರುತ್ತಾರೆ. ಪ್ರೀತಿ ಕುರುಡು, ಯಾರ ಮೇಲೆ ಯಾರಿಗೆ ಬೇಕಾದರೂ ಪ್ರೀತಿ ಬೆಳೆಯಬಲ್ಲದು ಎಂಬುದನ್ನು ವೇದವಾಕ್ಯ ಎಂದು ನಂಬಿಕೊಂಡ ಹುಡುಗನಿಗೆ ತನ್ನ ಹುಡುಗಿ ಇನ್ಯಾರೋ ಹುಡುಗನನ್ನು ಇಷ್ಟ ಪಡುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ ಎಂಬ ಸಂಶಯ ಬಂದೊಡನೆ ಕುದ್ದು ಹೋಗುತ್ತಾನೆ. ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಭಿನ್ನಾಭಿಪ್ರಾಯಗಳು, ಜಗಳಗಳು ಇರುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿದ ಹುಡುಗಿಗೆ ತನ್ನ ಹುಡುಗ ಪೆದ್ದು ಪೆದ್ದಾಗಿ ವರ್ತಿಸುವುದು ವಿಪರೀತ ಕಿರಿಕಿರಿಯನ್ನು ಉಂಟು ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಬೇರೆಲ್ಲಾ ಸಂಗತಿಗಳಲ್ಲಿ ಆದರ್ಶವೇ ಬೇರೆ ವಾಸ್ತವವೇ ಬೇರೆಯಾದಂತೆಯೇ ಪ್ರೀತಿಯ ಆದರ್ಶ ಪಾಲಿಸುವಾಗ ಪ್ರೇಮಿಗಳು ತಮ್ಮ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವದ ದೌರ್ಬಲ್ಯಗಳಿಂದ ಹೊರ ಬರಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

ಪ್ರೀತಿ ಅಮರ ಎಂದು ಹಾಡಿದ ಪ್ರೇಮಿಗಳು ಮದುವೆಯಾಗಿ ಒಂದೆರಡು ವರ್ಷ ಕಳೆಯುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರ ಸಾಂಗತ್ಯ ಒಬ್ಬರಿಗೆ ಉಸಿರುಗಟ್ಟಿಸುವಂತಿರುತ್ತದೆ. ಅವರಿಬ್ಬರ ಪ್ರೀತಿ ಅಕ್ಷರಶಃ ಮದುವೆಯಲ್ಲಿ ಅಂತ್ಯವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಪಡ್ಡೆ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರೇಮಿಗಳು ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ವಿರುದ್ಧ ಹೋರಾಡುವವರು, ಸಮಾಜಕ್ಕೆ ಅಂಜದವರು ಎಂದೆಲ್ಲಾ ಬಡಾಯಿ ಹೊಡೆಯುವವರು ಮದುವೆಯಾದ ಮೇಲೆ ಸಮಾಜ ವಿಧಿಸಿದ ರೂಲುಗಳಿಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿಯೇ ವರ್ತಿಸಲು ಶುರು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ತಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿ, ಮಧುರ ಭಾವಗಳಿಗೆ ತಿಲಾಂಜಲಿ ಇತ್ತು ಇಡೀ ಬದುಕನ್ನು ಕರೆಂಟು ಬಿಲ್ಲು, ರೇಷನ್ನು, ಸೇವಿಂಗ್ಸ್‌ನ ವಿಚಾರದ ಚರ್ಚೆಯಲ್ಲೇ ಕಳೆದುಬಿಡುತ್ತಾರೆ. ಭಾವುಕ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿರುವ ಪ್ರೀತಿಯ ಆದರ್ಶ ವಾಸ್ತವಕ್ಕೆ ಹೊಂದಿಕೆಯಾಗದಿದ್ದಾಗಲೇ ಹೀಗಾಗುವುದು.

ಪ್ರೀತಿ ಮರೀಚಿಕೆ?

ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಹೇಳಿದ ನಂತರವೂ ನಾವು ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದು. ಪಂಡಿತನಾದವನು ಆತ್ಮಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರದಿಂದ ದೂರ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ ಎಂಬ ಮಾತಿದೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಪ್ರೀತಿಯೂ. ಹೆಚ್ಚು ಮಾತನಾಡುವವನಿಗೆ ಪ್ರೀತಿ ಮರೀಚಿಕೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಪ್ರೀತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಏನೇ ಮಾತಾಡಲಿ, ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಆತ ವಿಸ್ಮಯ ಎಂದು ಬಣ್ಣಿಸಲಿ, ಭ್ರಮೆ ಎಂದು ಕರೆಯಲಿ ಆತ ಪ್ರೀತಿಗೆ ತನ್ನನ್ನು ಒಡ್ಡಿಕೊಳ್ಳುವವರೆಗೆ ಆತನಿಗೆ ಪ್ರೀತಿಯ ಅನುಭವ ದಕ್ಕದು.

ಹಾಗಾದರೆ ಪ್ರೀತಿ ಎಂದರೇನು? ಪ್ರೀತಿ ಕುರುಡಾ, ಪ್ರೀತಿ ವಿಸ್ಮಯವಾ, ಪ್ರೀತಿ ಭ್ರಮೆಯಾ, ಪ್ರೀತಿ ವಂಚನೆಯಾ, ಪ್ರೀತಿ ಜೀವನ ವಿಧಾನವಾ, ಪ್ರೀತಿ ನಮ್ಮ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವದ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಯಾ? ಮಾತಾಡಬೇಕೆಂದಾದರೆ ಎಲ್ಲವೂ ಹೌದು, ಪ್ರೀತಿ ಮಾಡುವವರಿಗೆ ಅದು ಯಾವುದೂ ಅಲ್ಲ. ಅದೊಂದು… ಹೋಗಲಿ ಬಿಡಿ, ಮತ್ಯಾಕೆ ಮಾತು!


Technorati : , , , ,


Blog Stats

  • 69,009 hits
ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್ 2021
ಸೋಮ ಮಂಗಳ ಬುಧ ಗುರು ‍ಶು ಶನಿ ಭಾನು
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930