ಕಲರವ

Archive for ಜೂನ್ 2nd, 2009

-ಬಾಲು ಪ್ರಸಾದ್.ಆರ್, ಬೆಂಗಳೂರು
balamanis999@gmail.com

ಗಿರೀಶ ಭೀಮಾಪುರದ ಸಂತ ಬಸಂತ ಆಂಗ್ಲ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕನೇ ತರಗತಿಯಲ್ಲಿ ಓದುತ್ತಿದ್ದನು. ಅಪ್ಪ ಸೋಮಣ್ಣ ಸರ್ಕಾರಿ ಉದ್ಯೋಗಿ. ಜೀವನೋಪಾಯಕ್ಕೆ ಚಿಂತೆಯಿಲ್ಲ. ಅಮ್ಮ ಸರೋಜಳಿಗೆ ಮನೆಯ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ನೆರವಾಗುವವಳು, ಕೆಲಸದಾಕೆ ಲಚ್ಚಿ. Untitled picture

ಲಚ್ಚಿ, ಮೂಲತಃ ಲಂಬಾಣಿ ಹುಡುಗಿ. ಬದಲಾದ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಹೊಂದಿಕೊಂಡದ್ದರಿಂದ ಆಕೆಯನ್ನು ನೋಡಿದವರ್ಯಾರೂ ಲಂಬಾಣಿ ಎಂದು ಗುರುತಿಸುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ವಯಸ್ಸು ೧೩-೧೪ ಇದ್ದಿರಬಹುದು. ಗಿರೀಶನಿಗಿಂತ ಒಂದೆರಡು ವರ್ಷ ದೊಡ್ಡವಳು. ಅಪರೂಪಕ್ಕೊಮ್ಮೆ ಕೈತುಂಬ ಬಿದಿರಿನ ಬಳೆಗಳನ್ನ ತೊಡಿಸಿದರೂ, ಅವು ಯಾವ ತಡೆಯೂ ಇಲ್ಲದೆ ಸರಾಗವಾಗಿ ಸರಿದು ನೆಲಕ್ಕೆ ಬೀಳುತ್ತಿದ್ದವು, ಅಷ್ಟು ತೆಳ್ಳಗಿದ್ದಳು, ಲಚ್ಚಿ. ಬಣ್ಣ ಕಪ್ಪಾದರೂ, ಲಕ್ಷಣವಾಗಿದ್ದಳು. ಅಚ್ಚುಕಟ್ಟಾಗಿ ತಲೆಯನ್ನು ಬಾಚಿ ಜಡೆ ಹೆಣೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಳು. ಮೂಗು, ಕಿವಿಗಳಲ್ಲಿ ನಕಲಿ ಆಭರಣಗಳು ಅವಳ ರೂಪಿಗೆ ಮೆರುಗು ತಂದಿದ್ದವು. ಹಣೆಯ ಮೇಲೆ ದಿನಕ್ಕೊಂದು ಸ್ಟಿಕ್ಕರ್. ರಜನೀಕಾಂತ್ ಅವಳ ನೆಚ್ಚಿನ ಹೀರೋ. ಅವಳಪ್ಪನಿಗೆ ಎಂದಾದರೂ ನೂರೋ-ಇನ್ನೂರೋ ಬಂತೆಂದರೆ ಪ್ರೀತಿಯ ಮಗಳಿಗೆ ಒಂದು ರೂಪಾಯಿ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದರಂತೆ. ಅದನ್ನು ಕೂಡಿಟ್ಟು ರಜನೀ ಸಿನೆಮಾ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಳು. ಅವತ್ತಿಗೆ ಭೀಮಾಪುರದ ಟೆಂಟಿನಲ್ಲಿ ಐದು ರೂಪಾಯಿಗೆ ಸಿನೆಮಾ ತೋರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಸಿನೆಮಾ ನೋಡಿ ಬಂದು, ಗಿರೀಶ್‌ನ ಎದುರು ರಜನಿಯ ಒಂದೆರಡು ಸ್ಟಂಟ್‌ಗಳನ್ನೂ ಮಾಡಿಬಿಡುತ್ತಿದ್ದಳು. ಶಾಲೆಯನ್ನೇ ನೋಡಿಲ್ಲವಾದರು ಬೆರಳು ತೋರಿಸಿದರೆ ಹಸ್ತವನ್ನೇ ನುಂಗುವಷ್ಟು ಚುರುಕಾಗಿದ್ದಳು. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಸರೋಜಮ್ಮನವರು, ಪಕ್ಕದ ಮನೆಯವರು ಹಾಲಿನ ದುಡ್ಡು ಎಷ್ಟು ಕೊಡಬೇಕು, ಲೆಕ್ಕ ಹಾಕು ಎಂದು ಗಿರೀಶನಿಗೆ ಹೇಳಿದರೆ, ಅವನಿಗಿಂತ ಮೊದಲೇ ಲಚ್ಚಿ ಲೆಕ್ಕ ಹಾಕಿಟ್ಟುರುತ್ತಿದ್ದಳು. ಆಗೆಲ್ಲ "ನೀನು ಓದುವಂತಾಗಿದ್ದರೆ ಬಹಳ ಮುಂದೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದೆ"- ಎಂದು ಸರೋಜಮ್ಮ ಉದ್ಗರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಕೆಲಸಕಾರ್ಯದಲ್ಲೂ ಅಷ್ಟೇ ಚುರುಕುತನ. ಅಷ್ಟೇ ಅಚ್ಚುಕಟ್ಟು. ಸರೋಜಮ್ಮನವರಿಗಂತೂ ಲಚ್ಚಿ ಇದ್ದರೆ, ಹತ್ತು ಕೈಗಳು ನೆರವಿಗಿದ್ದಷ್ಟು ಉತ್ಸಾಹ. ಇದೆಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನದ್ದು, ಲಚ್ಚಿಯ ಪ್ರಮಾಣಿಕತೆ ಮತ್ತು ನಿಷ್ಠೆ.

ಲಚ್ಚಿ ಸರೋಜಮ್ಮನ ಮನೆಯಲ್ಲೇ ಉಳಿದುಕೊಂಡಿದ್ದಳು. ಲಚ್ಚಿಗೆ ಇಬ್ಬರು ತಂಗಿಯರು, ಒಬ್ಬ ತಮ್ಮ. ಅವಳಪ್ಪ ಗಂಡು ಮಗನನ್ನು ಮಾತ್ರ ಶಾಲೆಗೆ ಕಳಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಈ ಬಗ್ಗೆ ಲಚ್ಚಿಗೆ ಎಂದೂ ಅಸಮಾಧಾನವಿರಲಿಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ, ಸರೋಜಮ್ಮ ಏನಾದರೂ ತಿಂಡಿ ಕೊಟ್ಟರೆ ಅದರಲ್ಲಿ ಕೊಂಚ ಉಳಿಸಿ ತಮ್ಮನಿಗೆ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದಳು. ತನ್ನ ತಮ್ಮ ಓದಿ ಮುಂದುವರೆಯಬೇಕೆಂದು ಕನಸು ಕಂಡಿದ್ದಳು. ಬಡಪಾಯಿ ಅಪ್ಪನ ಮೇಲೆ ಅಪಾರ ಅಭಿಮಾನ. ತನಗೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಮೂರ್ಕಾಸಲ್ಲಿ ಆತ ಸಂಸಾರ ತೂಗಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಬಗ್ಗೆ ಅವಳಿಗೆ ಹೆಮ್ಮೆಯಿತ್ತು. ಆಡಿ ಕುಣಿವ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಮನೆಕೆಲಸ ಮಾಡುವ ತನ್ನ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯ ಮೇಲೂ ಅವಳಿಗೆ ಅತೃಪ್ತಿಯಿರಲಿಲ್ಲ. ಅತೃಪ್ತಿಯ ಭಾವ ಇಲ್ಲದೆಡೆ ಸುಖವಿರುತ್ತದೆ. ಹಾಗಾಗಿ, ಸರೋಜಮ್ಮನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಈಕೆ ಅಷ್ಟು ಸುಖವಾಗಿದ್ದಳು. ಗಿರೀಶ ತನ್ನ ಜೊತೆ ಆಟವಾಡಲು ಬಲವಂತಪಡಿಸುತ್ತಿದ್ದ. ಲಚ್ಚಿಯ ತಮ್ಮ-ತಂಗಿಯರು, ಗಿರೀಶ, ಎಲ್ಲರೂ ಸೇರಿ ಕಣ್ಣಾಮುಚ್ಚಾಲೆ ಆಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಲಚ್ಚಿ ಮತ್ತು ಗಿರೀಶ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಆಡುತ್ತಿದ್ದರು. ತೆಂಗಿನ ಸೌದೆಯನ್ನು ಸಿಗಿದು ಮಾಡಿದ ಬ್ಯಾಟಾಲ್ಲೇ ಲಚ್ಚಿ ಬೌಂಡರಿ ಬಾರಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು. ಒಂದೆರಡು ಇಂಗ್ಲೀಷ್ ಮಾತನ್ನು ಕಲಿತುಬಿಟ್ಟಿದ್ದಳು.

ಹೀಗೇ ಮೂರ್ನಾಲ್ಕು ವರ್ಷಗಳು ಕಳೆದವು. ಲಚ್ಚಿ ವಯಸ್ಸಿಗೆ ಬಂದಳು ಅನ್ನಿಸಿತೋ ಏನೋ, ಅವಳಪ್ಪ ಹದಿನಾರರ ಹುಡುಗಿಗೆ ವರಾನ್ವೇಷಣೆ ನಡೆಸಿಯೇಬಿಟ್ಟರು. ಸರೋಜಮ್ಮನೆ ನಿಂತು ಮದುವೆ ಮಾಡಿದರು. ಮಡಿಲಕ್ಕಿ woman ಹಾಕಿ ಹರಸುವಾಗ ಸರೋಜಮ್ಮನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಒದ್ದೆಯಾಗಿದ್ದವು. ಗಿರೀಶನಿಗೆ ಇದ್ಯಾವುದರ ಪರಿವೇ ಇಲ್ಲ. ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಆಟವಾಡಲು ಲಚ್ಚಿ ಇರುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದಷ್ಟೇ ಗೊತ್ತು.

ಕಾಲ ಉರುಳಿತು. ಏಳೆಂಟು ವರ್ಷಗಳು ಕಳೆದವು. ಅದೊಂದು ಇಳಿಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಸರೋಜಮ್ಮನ ಮನೆಯೆದುರು ಒಂದು ಹೆಂಗಸು, ಅವಳ ಕಾಲಿಗೆ ಒರಗಿದ ಒಂದು ಹುಡುಗ ಬಂದು ನಿಂತಿದ್ದರು. ಹತ್ತಿರ ಹೋದಾಗ ತಿಳಿದದ್ದು ಆಕೆ ಲಚ್ಚಿ ಎಂದು. ಬಹಳ ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ ಲಚ್ಚಿಯನ್ನು ಕಂಡಾಗ ಸರೋಜಮ್ಮನಿಗೆ ಸಂತೋಷವಾಯಿತು. ಲಚ್ಚಿ ಬಲವಂತವಾಗಿ ಮುಖ ಅರಳಿಸಿದಳು. ಒಳಗೆ ಕರೆದರು. ಸರೋಜಮ್ಮ ಗಿರೀಶನನ್ನು ಕರೆದು, ಲಚ್ಚಿಯೊಡನೆ ಮಾತು ಮುಂದುವರೆಸಿದರು. ಲಚ್ಚಿಯನ್ನು ನೋಡಿದ ಗಿರೀಶ, ಅವಳ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾ ಗರ ಬಡಿದವನಂತೆ ನಿಂತ- ನಗು ಅದರ ಸೆಳೆತ ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದೆ; ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಂತಿಯಿಲ್ಲದೆ ಇಂಗಿ ಹೋಗಿವೆ; ಅವಳ ಚುರುಕುತನ ಗಂಡನ ಹೊಡೆತಕ್ಕೆ ಸಿಕ್ಕಿ ಮಂಕಾಗಿದೆ; ಅವಳ ಚಿನಕುರುಳಿ ಮಾತುಗಳು ಅಳುವಾಗಿ ಕರಗಿ ಹೋಗಿವೆ; ಅವಳ ತಾಳಿ, ಓಲೆಗಳು, ಕಾಲುಂಗುರ ಹೆಂಡದಂಗಡಿ ಸೇರಿವೆ; ಟೀವಿ ನೋಡುತ್ತ ಕೂತಲ್ಲೇ ತೂಗುಡಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ; ಅಲ್ಲೇ ನಿದ್ದೆಗೆ ಜಾರಿದ ಆರು ವರ್ಷದ ಮಗನನ್ನು ಎತ್ತುಕೊಂಡು ಹೋಗಿ ಚಾಪೆಯ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿಸಲೂ ಅವಳ ತೋಳುಗಳಲ್ಲಿ ಶಕ್ತಿಯಿಲ್ಲ. ಗಿರೀಶನಿಗೆ ಇಬ್ಬರು ಲಚ್ಚಿಯರು ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದಾರ್- ತಾನು ಬಿದ್ದಾಗ ಕೈಹಿಡಿದು ಎತ್ತಿದವಳು, ಬೆನ್ನು ತಿಕ್ಕಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸಿದವಳು, ತನ್ನ ಜೊತೆ ಆಟವಾಡಿ ತನ್ನ ಬಾಲ್ಯ ತುಂಬಿದ ಗೆಳತಿ, ಜೀವನೋತ್ಸಾಹಿ ಲಚ್ಚಿ; ಮತ್ತೊಬ್ಬಳು, ಪಬ್-ಬಾರ್‌ಗಳಲ್ಲಿ ಮೋಜು ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಮಹಿಳೆಯರ ಎದುರು ಹೆಂಡದಾಹಿ ಗಂಡನ ಹೊಡೆತಕ್ಕೆ ಸಿಕ್ಕ ಶೋಷಿತೆ, ನೀನಿಲ್ಲವಾದರೆ ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಎನ್ನುವ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಗಂಡ ಮನೆಯಿಂದ ದಬ್ಬಿದರೂ ಹಣೆಯಲ್ಲಿ ಕುಂಕುಮ, ಕತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಅರಿಶಿನದ ದಾರ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡ ಗೃಹಿಣಿ, ಓದು, ಉದ್ಯೋಗ, ಸ್ವಂತ ದುಡಿಮೆ ಆಮೇಲೆ ಮದುವೆ ಎನ್ನುವ ಹುಡುಗಿಯರ ಸಮವಯಸ್ಕಳಾಗಿ ಸಂಸಾರ ಸುಖ-ದುಃಖಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ ಮಗನ ಭವಿಷ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ದುಡಿಯುವ ಅನಿವಾರ್ಯತೆ, ತಾನು ಭೂಮಿಗೆ ತಂದ ಮಗನನ್ನು ಸಾಕಲೂ ಹಿಂದೇಟು ಹಾಕಿದ ಗಂಡನನ್ನು ಧಿಕ್ಕರಿಸಿ ಮಗನನ್ನು ಸಾಕುವ ಛಲ ಹೊಂದಿರುವ ಈಕೆಯನ್ನು ಏನೆಂದು ಕರೆಯೋಣ? ಬದುಕಿನ ಪಯಣದಲ್ಲಿ ನನಗಿಂತ ಮುಂದಿರುವ, ಹೆಚ್ಚಿನ ಅನುಭವ ಹೊಂದಿದ ಈಕೆಯನ್ನು ಲಚ್ಚಿ ಎಂದು ಏಕವಚನದಲ್ಲಿ ಕರೆಯಲು ಮನಸ್ಸಾಗದೇ ಕೂತಾಗ, ಗಿರೀಶನಿಗೆ ನೆನಪಾದದ್ದು "ನಿನಗೇ ಬೇರೇ ಹೆಸರೂ ಬೇಕೇ, ಸ್ತ್ರೀ ಅಂದರೇ ಅಷ್ಟೇ ಸಾಕೇ" ಎಂಬ ಅಶ್ವಥ್‌ರ ಧ್ವನಿ.


Blog Stats

  • 68,988 hits
ಜೂನ್ 2009
ಸೋಮ ಮಂಗಳ ಬುಧ ಗುರು ‍ಶು ಶನಿ ಭಾನು
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
2930  

Top Clicks

  • ಯಾವುದೂ ಇಲ್ಲ