ಕಲರವ

Archive for ಮೇ 6th, 2009

– ಬಾಲು ಪ್ರಸಾದ್.ಆರ್, ಬೆಂಗಳೂರು 

ರವಿಬೆಳಗೆರೆಯವರ ಪ್ರಾರ್ಥನಾ ಶಾಲೆಯ ಯಾವುದಾದರೊಂದು ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳಬೇಕೆಂದು ಕಳೆದೆರಡು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಅಂದುಕೊಳ್ಳೂತ್ತಿದ್ದೆ, ಸಾಧ್ಯವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ, ಈ ಬಾರಿ ಶಾಲೆಯ ಶಿಶಿರ ಸಂಭ್ರಮಕ್ಕೆ ತಪ್ಪದೇ ಹಾಜರಿದ್ದೆ. ಕಾರಣ, ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದ ಮುಖ್ಯ ಅತಿಥಿಯಾಗಿದ್ದವರು ಅಮರ ಯೋಧ ಸಂದೀಪ್ ಉನ್ನಿಕೃಷ್ಣನ್‌ರ ತಂದೆ ಉನ್ನಿಕೃಷ್ಣನ್ ಮತ್ತು ತಾಯಿ ಧನಲಕ್ಷ್ಮಿ. ಆ ಪುಣ್ಯವಂತರನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಆಲಿಸಿ ಧನ್ಯನಾಗಲು ಹೋಗಿದ್ದೆ.

“ಭಾವೋದ್ವೇಗಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗಬಾರದು ಅಂತ ನನ್ನ ಹೆಂಡತಿ ಮಾತು ತೊಗೊಂಡಿದ್ದಾಳೆ” – ಎಂದು ಮಾತು ಆರಂಭಿಸಿದ ಉನ್ನಿಕೃಷ್ಣನ್‌ರ ಧ್ವನಿ ಈಗಲೂ ನನ್ನ ಕಿವಿಯಲ್ಲಿ ಮಾರ್ದನಿಸುತ್ತಿದೆ. ಹಾಗಾಗಿ ಅವರ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲೇ ಅವರ ಮಾತನ್ನು ಬರೆಯುತ್ತೇನೆ-

“ಇವತ್ತು ನನ್ನ ಮಗ ಸಾಧನೆ ಮಾಡಿದ್ದಾನೆ ಅಂತ ನಾನು ಹೇಳಲ್ಲ. ಅವನ ಕರ್ತವ್ಯವನ್ನಷ್ಟೆ ಮಾಡಿದ್ದಾನೆ. (ಸಭಿಕರಿಂದ ಚಪ್ಪಾಳೆ) ದಯವಿಟ್ಟು clap ಮಾಡಬೇಡಿ. ಮಧ್ಯಮಧ್ಯ clap ಮಾಡೋದು ನನಗಾಗೋಲ್ಲ. ಕೊನೆಗೆ ಬೇಕಿದ್ರೆ ಮಾಡಿ. ನಾನು ಹುಟ್ಟಿದ್ದು ಕೇರಳದಲ್ಲಿ. ಬಹಳ ಬಡತನ. ಒಂದೇ ಹೊತ್ತು ಊಟ. ತಾಯಿ ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ದುಡಿದು ನನ್ನನ್ನು ಶಾಲೆಗೆ ಕಳಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಶಾಲೆಗೆ ಕಟ್ಟಡ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಯಾವುದೋ ಒಂದು ಮುರಿದ ಝೋಪಡಿಯಲ್ಲಿ ಪಾಠ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಹತ್ತನೇ ತರಗತಿಯವರೆಗೂ ಅಲ್ಲೇ ಓದಿದೆ. ಮುಂದೆ ಓದಲು ಹಣ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಆಗ ಯಾರೋ ಒಬ್ಬರು typing ಕಲಿತರೆ ಕೆಲಸ ಸಿಗುತ್ತೆ ಅಂತ ಹೇಳಿದರು. ಅದಕ್ಕೆ ಏನೋ ಮಾಡಿ typing ಕಲಿತೆ. ಒಂದು ಕಡೆ ಕೆಲಸ ಸಿಕ್ಕಿತು. ನಾಲ್ಕು ರೂಪಾಯಿ ಸಂಬಳ. ಓದು ಮುಂದುವರಿಸಿದೆ.

“ನಂತರ ಕೆಲಸ ಹುಡುಕಿಕೊಂಡು ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಬಂದೆ. ರೈಲು ಇಳಿದವನಿಗೆ ಗೋಡೆ ಮೇಲೆ ಹಾಕಿದ್ದ ಜಾಹೀರಾತು ಕಾಣಿಸ್ತು. stenographer ಬೇಕಾಗಿದ್ದಾರೆ ಅಂತ ಹಾಕಿದ್ದರು. ಕೂಡಲೇ ಹೋಗಿ ಕೆಲಸ ಗಿಟ್ಟಿಸಿಕೊಂಡೆ. ಸ್ವಲ್ಪ ದಿನಗಳ ನಂತರ ಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಇಸ್ರೋ advertise ನೋಡಿದೆ. stenographer  ಹುದ್ದೆಗೆ call ಮಾಡಿದ್ರು. ಅರ್ಜಿ ಹಾಕಿದೆ. ೧೫ನೇ ಏಪ್ರಿಲ್ ೧೯೭೪ರಂದು ಕೆಲಸ ಸಿಕ್ಕಿತು. ತಿಂಗಳಿಗೆ ೫೩೦ರೂ. ಸಂಬಳ. deducations ಎಲ್ಲ ಹೋಗಿ ೩೫೦ರೂ. ಬರುತ್ತಿತ್ತು. glad_281108_unni1

“೩೧ನೇ ಆಗಸ್ಟ್ ೧೯೭೫ರಂದು ಲಕ್ಷ್ಮಿಯನ್ನು ಮದುವೆಯಾದೆ. ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ single bedroom ಮನೆ ಮಾಡಿದೆ. ಒಂದು room, ಒಂದು hall ಅಷ್ಟೆ ಇತ್ತು. ಹಾಲ್‌ನ ಒಂದು ಬದಿಯಲ್ಲೇ ಅಡಿಗೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳೋಣವೆಂದು ಅಂದುಕೊಂಡೆವು. ನನ್ನ ಹತ್ತಿರ ಇದ್ದದ್ದು ಒಂದು ಚಾಪೆ, ಒಂದು ಬಕೆಟ್, ಮತ್ತೊಂದು ತಟ್ಟೆ. ಅದರ ಜೊತೆಗೆ ಇನ್ನೊಂದು ಚಾಪೆ, ಒಂದು ಜೊತೆ ತಟ್ಟೆ ಮತ್ತು ಲೋಟ ಮತ್ತು ೧೦ಕಿಲೋ ಅಕ್ಕಿ , ಇಷ್ಟನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿ ಇಟ್ಟೆ. ಅವಳು ಗಂಜಿ ಮಾಡಿದಳು. ಇಬ್ಬರೂ ಕುಡಿದೆವು. ಇನ್ನುಳಿದ ಸಾಮಾನುಗಳನ್ನು ತರಲು ನನ್ಹತ್ತಿರ ಹಣ ಇರಲಿಲ್ಲ, ಮತ್ತು ಅದುವರೆಗೂ ನಾನು ಯಾವತ್ತೂ ಯಾರಲ್ಲಿಯೂ ಕೈಚಾಚಿದವನಲ್ಲ. ಆಗ ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಅವಳ ಹತ್ತಿರ ಇದ್ದ ಹಣದಿಂದ ಮನೆಗೆ ಬೇಕಿದ್ದ ಸಾಮಾನುಗಳನ್ನು ತಂದಳು. ಮುಂದೆ ಸಂದೀಪ್ ಹುಟ್ಟಿದ. ಮಗುವಿನಲ್ಲೇ ಹುಷಾರು ತಪ್ಪಿತು . ಎದೆಹಾಲು ಕೊಟ್ಟರೆ ಸರಿಹೋಗುತ್ತೆ ಅಂತ ಡಾಕ್ಟರ್ ಹೇಳಿದ್ರು. ಆದ್ರೆ, ಎದೆಹಾಲು ಕೊಡುವ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಅಷ್ಟು weak ಆಗಿದ್ಲು. (ಗದ್ಗದಿತರಾದರು) ಆವಾಗ ಅವಳು ಹೇಳಿದ್ಲು, ’ರೀ, ನಮಗಿದೊಂದೇ ಮಗು ಸಾಕು. ಇವನನ್ನೇ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಸಾಕೋಣ. ನಮ್ಮ ಕೈಲಿ ಆಗೋಂತ best foodನ ಕೊಡೋಣ ಮತ್ತು best educationನ ಕೋಡಬೇಕು’-ಅಂತ. ಅವತ್ತಿನಿಂದ ಅಗತ್ಯ ಬಿದ್ದಾಗ ಸಾಲ ಮಾಡಲು ಶುರು ಮಾಡ್ದೆ.

“ಇವತ್ತು ನನ್ನ ಮಗನ ಸಾಧನೆಗೆ ಎಲ್ಲರೂ ಹೊಗಳ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಸಂದೀಪ್‌ಗೋಸ್ಕರ ನಾನೇನನ್ನೂ ಮಾಡ್ಲಿಲ್ಲ. ಎಲ್ಲ ಅಲ್ಲಿ ಕೂತಿದ್ದಾಳಲ್ಲ, ಆ ತಾಯಿಯದು. ಸಂದೀಪ್ ಅವಳ ಮಗ. (ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಮೌನ) Now you can clap.(ಚಪ್ಪಾಳೆಗಳು). ನಾನೇನಾದ್ರೂ ಮಾಡಿದ್ರೆ ಅದು ಒಂದೇಒಂದು. ಸಂದೀಪ್‌ನನ್ನು ಶಾಲೆಗೆ ಸೇರಿಸಲುapplicationಗಾಗಿ ರಾತ್ರಿಯೇ ಹೋಗಿದ್ದೆ. ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ೬ಗಂಟೆಗೆ ಜನ ಬರಲು ಆರಂಭಿಸಿದ್ದರು. Queueನಲ್ಲಿ ನಾನೇ first. Applicationಗೆ ೨೮ರೂ. ನಂತರ ಶಾಲೆಗೆ ಸೇರಿಸುವಾಗಲೂ ಪುಸ್ತಕ ಬಟ್ಟೆಗಳಿಗೆ ಹಣ ಬೇಕಾದಾಗ, ಲಕ್ಷ್ಮಿ ತನ್ನ ಬಳೆಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟು ಹಣ ತರಲು ಹೇಳಿದಳು. ಮೊದಲ ದಿನ, ಸಂದೀಪ್‌ನನ್ನು ಶಾಲೆಗೆ ಕರೆದೊಯ್ದೆವು. Classನಲ್ಲಿ ಕೂರಿಸಿ ಹೊರಗೆ ಬಂದೆವು. ಕಿಟಕಿ ಸಂದಿನಿಂದ ನೋಡಿದೆವು. ಎಲ್ಲ ಪುಟಾಣಿಗಳು ಅಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ, ಆದರೆ ಸಂದೀಪ್ ಅಳುತ್ತಿಲ್ಲ. ನಮಗೆ ಖುಷಿಯಾಯಿತು. ಅವತ್ತಿನಿಂದ ಸಂದೀಪ್ ತಿರುಗಿ ನೋಡಿದ್ದೇ ಇಲ್ಲ. ಯಾವತ್ತೂ ಒಂದೇಒಂದುhealth problemಅವನಿಗೆ ಬರ್ಲಿಲ್ಲ. sports, games, studies ಎಲ್ಲದ್ರಲ್ಲೂ ಮುಂದಿದ್ದ. ಹೈಸ್ಕೂಲಿನಲ್ಲಿದ್ದಾಗ House captainಆಗಿದ್ದ. Tenthನಲ್ಲಿ ೮೭% ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿದ್ದ. ಇಂಗ್ಲೀಷ್‌ನಲ್ಲಿ ೯೮. ಯಾವತ್ತೂ ಒಂದೇಒಂದು complaint  ಇರಲಿಲ್ಲ. ಕೇವಲ appreciationಗೆ ಅಥವಾ progress report ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳೋದಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರ ನಾವು ಶಾಲೆಗೆ ಹೋಗಬೇಕಿತ್ತು. ಪಿಯುಸಿ ಅದೇ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಮಾಡ್ತೀನಿ ಅಂದ. ಅವನಿಗೆ seಚಿಣ ಸಿಕ್ಕಿತು. ಆದರೆ, ಅವನ ಸ್ನೇಹಿತನೊಬ್ಬನಿಗೆ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ. ಆ ಹುಡುಗ ಕಡು ಬಡವರು. ’ನೀನು ಬಂದು ನನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತನಿಗೆ seat ಕೊಡಲು ಕೇಳಬೇಕು’ ಅಂತ ಸಂದೀಪ್ ಹೇಳಿದ. ನಾನು ಹೋಗಿ ಕೇಳ್ದೆ. ಸ್ನೇಹಿತನಿಗೂ seat ಕೊಟ್ರು. ಆ ಹುಡುಗ ಇಲ್ಲೇ, ಈ ಊರಲ್ಲೇ ಇದ್ದಾನೆ. ಮೊನ್ನೆ ಸಂದೀಪ್‌ನ body ಬಂದಾಗ್ಲೂ ಇಲ್ಲೇ ಇದ್ದ. ಪಿಯುಸಿ ನಂತರ ಇಂಜಿನಿಯರಿಂಗ್ ಮಾಡಿಸ್ಬೇಕು ಅಂತ ನಾವು ಅಂದುಕೊಂಡಿದ್ವಿ. ಆದರೆ, ಅಷ್ಟೊತ್ತಿಗಾಗಲೇ ಸಂದೀಪ್ ಎನ್‌ಡಿಎ ಪರೀಕ್ಷೆ ಬರೆದು ೧೪ನೇ ರ‍್ಯಾಂಕ್ ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿದ್ದ. Armyಗೆ ಸೇರ್ಬೇಕು ಅಂತ ಎಂಟನೇ classನಲ್ಲೇ ನಿರ್ಧರಿಸಿದ್ದನಂತೆ!! (ನನ್ನ ಮೈ ಝುಂ ಅಂತು). ನಾವೂ ಒಪ್ಪಿದೆವು. ಆದರೆ, ದೃಷ್ಟಿದೋಷ ಇದ್ದಿದ್ದರಿಂದ navy ಸಿಗಲಿಲ್ಲ. ನಂತರ cadet trainingಗೆ ಹೋದ. ಇಂಡಿಯನ್ ಮಿಲಿಟರಿ ಅಕಾಡೆಮಿ(IMA)ಗೆ select ಆದ. ದೇಶದಲ್ಲೇ ಅತಿ ಕಷ್ಟಕರವಾದ training  ಅದು. Remember, ೭೫% of selected are dropouts. ಅದರಲ್ಲೂ ಕೂಡ ನನ್ನ ಮಗ pass ಆಗಿದ್ದ. ಅವನು training ನಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾಗ ನಾವೂ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಹೋಗಿದ್ವಿ. ಒಂದು ಬಾರಿ ಹೋಗಿದ್ದಾಗ ಹೀಗಾಯ್ತು. IMA Campusನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸಮಾಧಿಯಿದೆ. ಅದು ೧೯೭೧ರ ಭಾರತ-ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷ ಸಾಧನೆ ಮಾಡಿ ಅಮರನಾದ ಯೋಧನದ್ದು. ಆ ಸಮಾಧಿಯ ಮೇಲೆ ಒಂದು roof ಇದೆ. ಅದರ ಮೇಲೆ ಬರೆದಿದ್ದ ಒಂದಷ್ಟು ಹೆಸರುಗಳನ್ನು ತೋರಿಸಿ ಸಂದೀಪ್ ಹೇಳಿದ್ದ-’ಅಪ್ಪ, ಇವರೆಲ್ಲ ಇಲ್ಲೇ training  ಪಡೆದು army ಸೇರಿ ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ಪ್ರಾಣ ತೆತ್ತವರು. ನನ್ನ ಹೆಸರೂ ಇಲ್ಲಿ ಬರಬೇಕು ಅಂತ ನನಗಾಸೆ’. ಅವತ್ತು ನಾನದಕ್ಕೆ ಹಾಗೇ ನಕ್ಕು ಸುಮ್ಮನಾಗಿದ್ದೆ. ಇವತ್ತು ಅವನ ಹೆಸರನ್ನು ಅಲ್ಲಿ ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ.(ಮೌನ)

ಅವನು training ನಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾಗ ನಾವೂ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಹೋಗಿದ್ವಿ. ಒಂದು ಬಾರಿ ಹೋಗಿದ್ದಾಗ ಹೀಗಾಯ್ತು. IMA Campusನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸಮಾಧಿಯಿದೆ. ಅದು ೧೯೭೧ರ ಭಾರತ-ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷ ಸಾಧನೆ ಮಾಡಿ ಅಮರನಾದ ಯೋಧನದ್ದು. ಆ ಸಮಾಧಿಯ ಮೇಲೆ ಒಂದು roof ಇದೆ. ಅದರ ಮೇಲೆ ಬರೆದಿದ್ದ ಒಂದಷ್ಟು ಹೆಸರುಗಳನ್ನು ತೋರಿಸಿ ಸಂದೀಪ್ ಹೇಳಿದ್ದ-’ಅಪ್ಪ, ಇವರೆಲ್ಲ ಇಲ್ಲೇ training  ಪಡೆದು army ಸೇರಿ ದೇಶಕ್ಕಾಗಿ ಪ್ರಾಣ ತೆತ್ತವರು. ನನ್ನ ಹೆಸರೂ ಇಲ್ಲಿ ಬರಬೇಕು ಅಂತ ನನಗಾಸೆ’. ಅವತ್ತು ನಾನದಕ್ಕೆ ಹಾಗೇ ನಕ್ಕು ಸುಮ್ಮನಾಗಿದ್ದೆ. ಇವತ್ತು ಅವನ ಹೆಸರನ್ನು ಅಲ್ಲಿ ಬರೆದಿದ್ದಾರೆ.

“ಆನಂತರ ಎನ್‌ಎಸ್‌ಜಿಗೆ ಸೇರಿದ. Usually,  ಕಮಾಂಡೋಗಳು ತಾವು NSGಯಲ್ಲಿರೋದನ್ನು ತಮ್ಮ ಮನೆಯವರಿಗೂ ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ. ನಮಗೂ ಸುಮಾರು ದಿನಗಳ ನಂತರ ಅವನು NSGಯಲ್ಲಿರೋದು ಗೊತ್ತಾಯಿತು. ಅವನು ಮುಂಬೈ operationಗೆ ಹೋಗಿದ್ದಾನೆ ಅಂತ ಗೊತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವತ್ತು ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ನಾನು ಎಂದಿನಂತೆ ವಾಕ್ ಹೋಗಿಬಂದು news ನೋಡ್ತಾ ಕುಳಿತಿದ್ದೆ. ಲಕ್ಷ್ಮಿ kitchen ನಲ್ಲಿ ಇದ್ದಳು. ಆಗ `ಮೇಜರ್ ಸಂದೀಪ್ ಉನ್ನಿಕೃಷ್ಣನ್ passed away’ ಅಂತ ಬಂತು. ಯಾವುದೋ ಒಂದು ಶಕ್ತಿ ನನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ದೂಡಿ ಹೊರಗೆ ಹೋದಂತಾಯಿತು. (ಮೌನ) ನಂತರ ದೇವಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿಸಿಕೊಂಡು ಬಂದ್ವಿ. ನಂತರ body ಬಂತು. ಎಲ್ಲ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದ್ವಿ.

“ನಂತರ ಸಂದೀಪ್‌ನ collegue  ಸಂಜಯ್ ಅಂತ, New Taj operationನಲ್ಲಿದ್ದ. ಸಂದೀ2008112950940401 ಪ್ Old Taj operationನಲ್ಲಿದ್ದ. ಸಂದೀಪ್ ಏನಾದ್ರೂ ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದ್ನಾ, ಅದಕ್ಕೆ ಈ ರೀತಿ ಆಯ್ತಾ ಅಂತ ಅವನಲ್ಲಿ ಕೇಳಿದೆ. ಅವನು ಹೇಳಿದ-`Never sir, ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಕಮಾಂಡೋವನ್ನ ಉಳೀಸೋದಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಹೀಗಾಯ್ತು. Old Tajಗೆ ನಾಲ್ಕು RDX ಇಡಲಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ Detonaters ಇಲ್ಲದ ಕಾರಣ ಅವು explode ಆಗಲಿಲ್ಲ. ಸಂದೀಪ್ ಆ ಎಲ್ಲ RDXಗಳನ್ನ deactivate ಮಾಡಿದ್ದ’- ಅಂತ.

“ಸಂದೀಪ್‌ಗೆ ಯಾವುದೇ bad habits ಇರಲಿಲ್ಲ. ಅವನಿಗೆ ಅವನ ತರಹದವನೇ roommate ಬೇಕು ಅಂತ ಕೇಳಿದ್ದ. ಆದರೆ NSGಯಲ್ಲಿ ಆ ರೀತಿ ಮಾಡೋಕ್ಕಾಗೋಲ್ಲ. ಅವನು ಯಾಕೆ NDA exam ಬರೆದ ಅಂತ ಹೇಳಿದ್ದ. Because, NDA is the only instituition where there is no reservation. I hate reservations; I hate recommendations. ನಮ್ಮ ದೇಶ ಯಾಕೆ ಇನ್ನೂ ಮುಂದುವರಿದಿಲ್ಲ ಅಂತ minister ಕೇಳಿದ್ರಲ್ಲ, (ಸಚಿವೆ ಶೋಭಾ ಕರಂದ್ಲಾಜೆ)(ಕೋಪದಿಂದ) ಇದಕ್ಕಿಂತ ಬೇಕಾ. ಮೊನ್ನೆ ಸಿಲಿಂಡರ್ ತರೋದಿಕ್ಕೆ ಹೋಗಿದ್ದೆ. ಖಾಲಿ ಸಿಲಿಂಡರ್‌ನ ಕೆಳಗಿಟ್ಟು filled oneನ ನಾನೇ ಎತ್ತಿ ನನ್ನ vehicleಗೆ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದೀನಿ , ಆದರೂ ಸಿಲಿಂಡರ್‌ನವನು ಹತ್ತು ರೂಪಾಯಿ ಕೇಳ್ತಾನೆ, Bribery. ಸಂದೀಪ್‌ಗೆ ಬೆಂಗಳೂರಂದ್ರೆ ಇಷ್ಟ. ಇಲ್ಲಿ briibe ಕೊಡ್ದೆ ಏನೂ ಆಗಲ್ಲ, ಆದ್ರೂ ಯಾಕೆ ಈ ಊರನ್ನ ಇಷ್ಟ ಪಡ್ತೀಯಾ? ಅಂತ ಕೇಳಿದ್ದೆ. ’ಇಲ್ಲಿ atleast bribe  ಕೊಟ್ರಾದ್ರೂ ಕೆಲ್ಸ ಆಗುತ್ತೆ’ ಅಂತ ಹೇಳಿದ್ದ. (ಮೌನ)

“ದಾಳಿ ಆಗಿ ಇಷ್ಟು ದಿನಗಳಾಯ್ತು. ಏನ್ ಮಾಡ್ತಾ ಇದೆ ನಮ್ಮ ಸರ್ಕಾರ. ಭಯೋತ್ಪಾದನೆಯನ್ನು ಹತ್ತಿಕ್ಕಿ ಅಂತ Afghanistanಗೆ ಕೇಳ್ತಾ ಇದೆ, Bangladeshಗೆ ಕೇಳ್ತಾ ಇದೆ. I appreciate our Railway minister, Lalu Prasad. ಯಾವುದೇ scamನಲ್ಲಿ ಅವರಿರಬಹುದು.But, I appreciate his Courage. He said-’ಪತ್ಥರ್ ಸೆ ಮಾರೂಂಗಾ ಪಾಕಿಸ್ತಾನ್ ಕೋ, ಪತ್ಥರ್ ಸೆ’.  ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಭಾರತೀಯನೂ ಪಾಕಿಸ್ತಾನಕ್ಕೆ ಒಂದೊಂದು ಕಲ್ಲು ಹೊಡೆದರೆ, ಪಾಕಿಸ್ತಾನ ಮುಚ್ಚಿಹೋಗುತ್ತೆ. ಅಂಥ ಪಾಕಿಸ್ತಾನದ ಎದುರು ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಹೆದರಿ ಕೂತಿದ್ದಾರೆ.

“ಸಂದೀಪ್ ಬದುಕಿದ್ದಿದ್ದರೆ ಇನ್ನೊಂದಿಷ್ಟು ದೇಶಸೇವೆ ಮಾಡುತ್ತಾ ಇದ್ದ. ನನ್ನ ಮಗ ಹೋದ ಅಂತ ಬೇಸರ ಇಲ್ಲ. ಆದರೆ ಸಾಯಲಿಕ್ಕೇ ಅಂತ ಬಂದ ಕಳ್ಳರ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಸತ್ತನಲ್ಲ ಅಂತ ಬೇಸರ. (ಭಾವಪರವಶರಾಗಿ) A GEM lost to the theives. Sandeep was a gem. He was a gem. ಇವತ್ತು ರವಿ ಬೆಳಗೆರೆಯವರು ಹೇಳ್ತಾರೆ, `ನನ್ನ ಮಗನನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಮಗ ಅಂದುಕೊಳ್ಳಿ. ಅವನು ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ನಿಮ್ಮ ಜೊತೆಯಲ್ಲೇ ಇದ್ದು ನಿಮ್ಮ ಸೇವೆ ಮಾಡ್ತಾನೆ’ ಅಂತ. ನೀವೂ ಎಲ್ಲಾ ಹಾಗೆ ಹೇಳ್ತೀರಾ. ನಿಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳು ನಾನು ಹೇಳಿದ್ದನ್ನು ಮಾಡಬಹುದು; ನನ್ನನ್ನು ಗೌರವಿಸಬಹುದು, ಆದರೆ ನನ್ನನ್ನು ಬೈಯ್ಯೋಕಾಗತ್ತ? ಸಂದೀಪ್ ನನ್ನನ್ನ ಅರ್ಥ ಮಾಡ್ಕೊಂಡಿದ್ದ, ನನ್ನನ್ನ criticize ಮಾಡ್ತಾ ಇದ್ದ, ನನ್ನ ಜೊತೆ ಜಗಳ ಮಾಡ್ತಾ ಇದ್ದ. ಹಾಗೆ, ನೀವು ಮಾಡ್ತೀರಾ ಎಂದು ಒಂದೇ ಉಸಿರಲ್ಲಿ ಹೇಳಿ ಮಾತು ನಿಲ್ಲಿಸಿದರು.

ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳ ಅಂಗವಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥನಾ ನರ್ಸರಿಯ ಪುಟಾಣಿಗಳು ತಮ್ಮ ಸಹಜ ಮುಗ್ಧತೆಯಿಂದ ಪುಣ್ಯಕೋಟಿಯ ಕಥೆಯನ್ನು ತೆರೆದಿಟ್ಟರು. ಪುಣ್ಯಕೋಟಿ ಹುಲಿಗೆ ಆಹಾರವಾಗಲು ಹೊರಡುವಾಗ ಅದರ ಕಂದಮ್ಮ ’ಯಾರ ಮೊಲೆಯನು ಕುಡಿಯಲಿ, ಯಾರ ನೆರಳಿಗೆ ಹೋಗಲಿ, ಯಾರ ಆಸರೆಯಲಿ ನಾ ಬದುಕಲಿ’ ಎಂದು ರೋದಿಸುತ್ತಾ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ತಾಯಿಯನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವ ದೃಶ್ಯ, ಅರಿವಿಲ್ಲದೆಯೇ ಕಣ್ಣಿನಲ್ಲಿ ನೀರು ತರಿಸಿತ್ತು; ಆ ಮಹಾಮಾತೆಯ ಕರುಳು ಇನ್ನೆಷ್ಟು ನೊಂದಿತೋ ಏನೋ!!!

ಒಂದು ಕಥೆ ನೆನಪಿಗೆ ಬರುತ್ತಿದೆ. ಒಬ್ಬ ವೃದ್ಧನಿರುತ್ತಾನೆ. ಅವನ ದೊಡ್ಡ ಮಗ ರೋಮ್‌ನ ಚಕ್ರವರ್ತಿ ಟಿಬೇರಿಯಸ್‌ನ ಆಸ್ಥಾನ ಕವಿಯಾಗಿರುತ್ತಾನೆ. ಪ್ರಖಾಂಡ ಪಾಂಡಿತ್ಯವುಳ್ಳ ಗ್ರಂಥಗಳನ್ನು ರಚಿಸಿರುತ್ತಾನೆ. ವೃದ್ಧನ major-sandeep-unnikrishnan ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಮಗ ಸೈನ್ಯ ಸೇರಿ ದೂರದ ಊರಿನಲ್ಲಿರುತ್ತಾನೆ. ಒಮ್ಮೆ ವೃದ್ಧನ ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ದೇವದೂತನೊಬ್ಬ ಬಂದು ಹೀಗೆನ್ನುತ್ತಾನೆ- ನಿನ್ನ ಮಗನೊಬ್ಬನ ಮಾತು ಶತಮಾನಗಳ ಕಾಲ ಜನಮಾನಸದಲ್ಲಿ ನೆನಪಿನಲ್ಲಿರುತ್ತದೆ. ವೃದ್ಧನಿಗೆ ಬದುಕು ಸಾರ್ಥಕ ಎನಿಸುತ್ತದೆ. ಮರುದಿನವೇ ಸಾವನ್ನಪ್ಪಿದ ವೃದ್ಧನಿಗೆ ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಅದೇ ದೇವದೂತ ಎದುರಾಗುತ್ತಾನೆ. ವೃದ್ಧನ ಇಚ್ಛೆಯ ಮೇರೆಗೆ ಕಾಲವನ್ನು ನಾಲ್ಕು ಶತಮಾನ ಮುಂದಕ್ಕೆ ತಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ವೃದ್ಧನಿಗೆ ಆಶ್ಚರ್ಯ ಕಾದಿರುತ್ತದೆ. ಅವನ ಎರಡನೆಯ ಮಗನ ಮಾತು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಪ್ರಚಲಿತದಲ್ಲಿರುತ್ತದೆ.  ಮಿಲಿಟರಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಆತನ ಸ್ನೇಹಿತನಿಗೆ ವಿಚಿತ್ರ ಖಾಯಿಲೆ ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಅದನ್ನು ಗುಣಪಡಿಸಬಲ್ಲವನು ಒಬ್ಬನೇ ವೈದ್ಯನೆಂದು ತಿಳಿದು, ಅವನ ಹುಡುಕಾಟದಲ್ಲಿ ವರ್ಷಗಟ್ಟಲೆ ಅಲೆಯುತ್ತಾನೆ. ನಂತರ ತಿಳಿಯುತ್ತದೆ, ಆ ವೈದ್ಯ ದೇವರ ಮಗನೆಂದು. ಆ ವೈದ್ಯನನ್ನು ಕಂಡು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ- ’ನೀನು ನನ್ನ ಮನೆಗೆ ಬರಬೇಕೆಂದು ಬಯಸುವಷ್ಟು ದೊಡ್ಡವನು ನಾನಲ್ಲ. ಆದರೆ, ನನ್ನ ಸೇವಕನೊಡನೆ ಮಾತನಾಡಿ, ಅವನನ್ನು ಬದುಕಿಸು’- ಎಂದು. ಈ ಮಾತು ಹೇಗೆ ಶತಮಾನಗಳ ಕಾಲ ಬಾಳಿತೋ ಹಾಗೇ ಮೇಜರ್ ಸಂದೀಪ್‌ರ ಸಾಧನೆ ಕೂಡ ಸಾವಿರ ವರ್ಷ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ನಿಲ್ಲುತ್ತದೆ. ನಮ್ಮಂತ ಯುವಕರಿಗೆ ಅವರ ಕಣ್ಣುಗಳೇ ಸ್ಫೂರ್ತಿಯ ಸೆಲೆ. ಇಂದಿನ ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ತ್ಯಾಗ, ಶೌರ್ಯ, ದೇಶಪ್ರೇಮ ಮುಂತಾದ ಗುಣಗಳನ್ನು ಬಿತ್ತಲು ಬೇಕಾದ ಆದರ್ಶ, ಸಂದೀಪ್‌ರ ಸಾಧನೆ.

ಇಷ್ಟು ಹೇಳಿ ಈ ಲೇಖನ ಮುಗಿಯಬೇಕಿತ್ತು. ಆದರೆ ಈ ಲೇಖನ ಬರೆಯುವಾಗ ನನ್ನ ಅನುಭವಕ್ಕೆ ಬಂದ ಒಂದು ಸನ್ನಿವೇಶ; ಅದನ್ನು ನಿಮ್ಮೋಡನೆ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂದಿದ್ದೇನೆ. ಈ ಲೇಖನ ಬರೆಯಲು ನಾನು ಎರಡು ಹಾಳೆಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಕೂತೆ. ಆ ಎರಡೂ ಹಾಳೆಗಳ ಒಂದೊಂದು ಬದಿಗಳು ತುಂಬಿದ್ದವು. ಉಳಿದ ಬದಿಗಳಲ್ಲಿ ನಾನು ಲೇಖನ ಬರೆಯುತ್ತಾ ಹೋದೆ. ನಂತರ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿದ್ದ ಮೂರನೇ ಹಾಳೆ ಎಳೆದುಕೊಂಡಾಗ ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಮೂಕವಿಸ್ಮಿತನಾದೆ ! ಆ ಹಾಳೆಗಳ ಒಂದು ಬದಿಗಳಲ್ಲಿ ಇದ್ದುದು ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಯೋಧ ಖುದೀರಾಮ್ ಬೋಸ್‌ರ ಜೀವನಗಾಥೆ! ಖುದೀರಾಮ್ ಬೋಸ್ ಕೂಡಾ ಬಾಲ್ಯದಿಂದಲೇ ಬ್ರಿಟೀಷರ ವಿರುದ್ಧ ಹೋರಾಡಿ, ೧೯ನೇ ವರ್ಷದಲ್ಲೇ ತನ್ನ ಉಸಿರನ್ನ ಅರ್ಪಿಸಿದ್ದರು. ಒಬ್ಬ ಹುಟ್ಟು ದೇಶಪ್ರೇಮಿಯ ಸಾಹಸಗಾಥೆಯ ಹಿಂದೆ ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಅಮರ ಯೋಧನ ಕೀರ್ತಿಚರಿತೆ!!! ಅದೂ ನಾನು ಖುದೀರಾಮ್‌ರ ಲೇಖನ ಬರೆದು ಮೂರು ವರ್ಷಗಳೇ ಕಳೆದಿದ್ದವು!!! ಮೂರು ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಈ ಕಾಗದ ಸಂದೀಪ್‌ರ ಹೆಸರಿಗಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತಿತ್ತಾ!!? ಪ್ರತಿಯೊಂದು ವಸ್ತುವಿನಲ್ಲೂ ಜಗತ್ತಿನ ಆಗುಹೋಗುಗಳಿಗೆ ಸ್ಪಂದಿಸುವ ವಿಶ್ವಚೇತನವೊಂದು ಇರುತ್ತದೆ ಎಂಬ ತತ್ವಜ್ಞಾನಿಯ ಮಾತು ನೆನಪಾಯಿತು. Life attracts life ಎಂಬ ಮೂರು ಪದಗಳ ತಾತ್ಪರ್ಯದ ಅನ್ವೇಷಣೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ನನಗೆ, ಅದೂ ತಿಳಿಯಿತು. ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ, ನಾನು ಇಂಥ ಘಟನೆಗಳನ್ನು coincedence ಎಂದು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ಆ ಸನ್ನಿವೇಶವನ್ನು ಹೆಣೆದ `ಕಾಲದೇವ’ನೆಡೆಗೆ ಒಮ್ಮೆ ನಗು ಚೆಲ್ಲಿ ಸುಮ್ಮನಾಗುತ್ತೇನೆ. ಆದರೆ, ಇಂದೇಕೋ, ಈ ಘಟನೆಯನ್ನು ಒಂದು coincedence ಎಂದು ಮನಸ್ಸು ಒಪ್ಪುತ್ತಿಲ್ಲ; ನಗುವೂ ಬರುತ್ತಿಲ್ಲ.


Blog Stats

  • 69,008 hits
ಮೇ 2009
ಸೋಮ ಮಂಗಳ ಬುಧ ಗುರು ‍ಶು ಶನಿ ಭಾನು
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728293031