ಕಲರವ

Archive for ಡಿಸೆಂಬರ್ 20th, 2008

‘ಸಡಗರ’ ಇದು ಆರೇಳು ಮಂದಿ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಗಳು ಸೇರಿ ನಡೆಸುತ್ತಿರುವ ಮಾಸಪತ್ರಿಕೆ. ಎ-೪ ಆಕಾರದ ಮುವತ್ತಾರು ಪುಟಗಳ ಈ ಪುಟ್ಟ ಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಬರೆಯುವವರೆಲ್ಲಾ ಯುವಕ ಯುವತಿಯರೇ.

ಈ ದೇಶ ಕಾಲದ ಯುವಕ ಯುವತಿಯರನ್ನು ಕಾಡುವ ಸಂಗತಿಗಳು, ಅವರ ಚಿಂತನೆಯನ್ನು ರೂಪಿಸುವ ವಿಷಯಗಳು ಇದರ ಹೂರಣದ ಬಹುಮುಖ್ಯ ಭಾಗವನ್ನು ಆಕ್ರಮಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರೆ, ಹಸಿ ಉತ್ಸಾಹದ, ಅಪ್ಪಟ ರಚನಾತ್ಮಕತೆಯ ಬಿಂಬಿಸುವ ಬರಹಗಳಿಗೇನು ಕೊರತೆಯಿಲ್ಲ.

ಪ್ರತಿ ತಿಂಗಳು ಪ್ರಕಟವಾಗುವ ಈ ಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿನ ಕೆಲವು ಆಯ್ದ ಬರಹಗಳನ್ನು ಈ ಬ್ಲಾಗಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತೇವೆ. ಬ್ಲಾಗಿನ ಲೇಖನಗಳು ಮೆಚ್ಚುಗೆಯಾದರೆ ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಮುದ್ರಿತ ಪತ್ರಿಕೆ ನಿಮಗೆ ಮೆಚ್ಚುಗೆಯಾಗುವುದರಲ್ಲಿ ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಪ್ರಯತ್ನ ನಿಮಗಿಷ್ಟವಾದರೆ ನಮ್ಮ ಪತ್ರಿಕೆಗೆ ಚಂದಾದಾರರಾಗುವ ಮೂಲಕ ನಮ್ಮನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸಿ, ನಮ್ಮ ಪ್ರಯತ್ನ ಜೀವಂತವಾಗಿರುವಂತೆ ಮಾಡಿ.

cover-page cover-page-april-20081

cover-page-august cover page oct nov 08

ಪತ್ರಿಕೆಗೆ ಚಂದಾದಾರರಾಗಲು ನೀವು ಮಾಡಬೇಕಾದ್ದು ಇಷ್ಟೇ, ಈ  ವಿಳಾಸಕ್ಕೆ (editor.sadagara@gmail.com) ಒಂದು ಮಿಂಚಂಚೆ ಕಳುಹಿಸಿ ಅದರಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಸಂಪೂರ್ಣ ವಿಳಾಸ ಹಾಗೂ ಫೋನ್ ನಂಬರ್ ನೀಡಿ. ಒಂದು ಗೌರವ ಪ್ರತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯಿರಿ. ಓದಿ ಇಷ್ಟವಾದರೆ ಈ ಕೆಳಗಿನ ವಿಳಾಸಕ್ಕೆ ಚಂದಾ ಹಣ ಕಳುಹಿಸಿ.

Balu Prasad.R
S/o Ravindra Prasad
No.58/14, 1st Floor, Near
Kumaran`s Children Home
2nd Cross, Tata Silk Farm
Basavanagudi, Banglore-04

ಚಂದಾ ಹಣ:

ಒಂದು ವರ್ಷಕ್ಕೆ (ಹನ್ನೆರಡು ಸಂಚಿಕೆಗಳು) ರೂ 150

ಆರು ತಿಂಗಳಿಗೆ (ಆರು ಸಂಚಿಕೆಗಳು)  ರೂ 80

ಹೆಚ್ಚಿನ ಮಾಹಿತಿಗಾಗಿ ಸಂಪರ್ಕಿಸಿ: ಸುಪ್ರೀತ್.ಕೆ.ಎಸ್ (editor.sadagara@gmail.com) ph: 9986907526

ಚಂದ್ರಯಾನ ಜುಟ್ಟಿನ ಮಲ್ಲಿಗೆಯೇ?

– ಸುಪ್ರೀತ್.ಕೆ.ಎಸ್

ಪುರಾತನ ಕಾಲದಿಂದಲೂ ಭಾರತೀಯರು ಜ್ಞಾನದ ಉಪಾಸನೆಯನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾ ಬಂದವರು. ಜ್ಞಾನ Moon11-19-02b ಯಾವ ದಿಕ್ಕಿನಿಂದ ಬಂದರೂ ಅದನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವ ಮನೋಭೂಮಿಕೆಯನ್ನು ಸಿದ್ಧ ಪಡಿಸಿಕೊಂಡವರು. ಭೂಮಿಯ ಮೇಲಿನ ಸಂಗತಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿಯುತ್ತಾ ಅವರ ಹಸಿವು ದಿಗಂತದೆಡೆಗೆ ವಿಸ್ತರಿಸಿತು. ನೆಲದ ಮೇಲೆ ನೆಟ್ಟಿದ್ದ ದೃಷ್ಟಿ ಸೂರ್ಯ, ಚಂದ್ರರನ್ನು ದಾಟಿ ದೂರದ ನಕ್ಷತ್ರ ಪುಂಜಗಳವರೆಗೆ ವ್ಯಾಪಿಸಿತು. ಗ್ರಹಗಳ ಚಲನೆಯ ಬಗ್ಗೆ, ನಕ್ಷತ್ರಗಳ ಪುಂಜಗಳ ಸ್ಥಾನಗಳ ಬಗ್ಗೆ, ಗ್ರಹಣಗಳ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿಯುತ್ತಾ ಅಂತರಿಕ್ಷವೆಂಬುದು ಇಡೀ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ಬಿಚ್ಚಿಡುವ ಕೀಲಿಕೈ ಎಂಬುದನ್ನು ಕಂಡುಕೊಂಡರು. ಕ್ರಿಸ್ತಶಕ ೧೨೦೦ ರಷ್ಟು ಹಿಂದೆಯೇ, ಅಂದರೆ ಪಶ್ಚಿಮದಲ್ಲಿ ಗೆಲಿಲಿಯೋ ಗೆಲಿಲಿ ಎಂಬ ಬುದ್ಧಿವಂತ ಖಗೋಳ ವಿಜ್ಞಾನಿ ಭೂಮಿ ಗುಂಡಗಿದೆ, ಭೂಮಿಯ ಸುತ್ತ ಸೂರ್ಯ ಸುತ್ತುವುದಿಲ್ಲ ಬದಲಾಗಿ ಸೂರ್ಯನ ಸುತ್ತ ಭೂಮಿ ಹಾಗೂ ಇತರ ಗ್ರಹಗಳು ಸುತ್ತುತ್ತವೆ ಎಂದು ಸಾಬೀತು ಪಡಿಸುವ ಎರಡು ಸಾವಿರದ ಎಂಟುನೂರು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆಯೇ ಖಗೋಳ ಶಾಸ್ತ್ರಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಹಾಗೆ ಲಗಧ ‘ವೇದಾಂಗ ಜೋತಿಷ್ಯ’ ಎಂಬ ಕೃತಿ ರಚಿಸಿದ್ದ! ಮುಂದೆ ಆರ್ಯಭಟ, ಬ್ರಹ್ಮಗುಪ್ತ, ವರಹಾಮಿಹಿರ, ಭಾಸ್ಕರ ೧, ಲಲ್ಲ , ಭಾಸ್ಕರ ೨, ಶ್ರೀಪಾಠಿ, ಮಹೆಂದ್ರ ಸೂರಿ ಮುಂತಾದ ಮಹಾಮಹಿರು ಅಂತರಿಕ್ಷವನ್ನು ಅಕ್ಷರಶಃ ಜಾಲಾಡಿ ಬಿಟ್ಟರು. ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ ಬಗ್ಗೆ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಧಾರೆಯೆರೆಯುವ ಅಂತರಿಕ್ಷವನ್ನು ಅವರು ಜ್ಞಾನ ದೇಗುಲವಾಗಿ ಕಂಡರು. ಅವರಿಗೆಂದೂ ಆ ಜ್ಞಾನ ಅನುಪಯುಕ್ತವಾಗಿ ಕಂಡಿರಲಿಲ್ಲ.

ಎರಡು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಹೊರಗಿನವರ ಆಳ್ವಿಕೆಯಲ್ಲಿ ನಲುಗಿದ ಭಾರತೀಯರು ತಮ್ಮೆ ಜ್ಞಾನದಾಹ, ಶ್ರೇಷ್ಠತೆಗಾಗಿನ ಹಂಬಲವನ್ನೆಲ್ಲಾ ಮರೆತು ದಾಸ್ಯದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ್ದಾರೆ. ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಪಾಶ್ಚಾತ್ಯರ ದಬ್ಬಾಳಿಕೆಯಿಂದ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸವೆಂಬುದು ನಶಿಸಿ ಹೋಗಿದೆ. ಬದುಕಿನಲ್ಲಿರಬೇಕಾದ ಹುಮ್ಮಸ್ಸು, ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪಡೆಯುದರೆಡೆಗಿನ ತುಡಿತ, ವಿಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿನ ಆಸಕ್ತಿಯನ್ನೆಲ್ಲಾ ಕಳೆದುಕೊಂಡು ಪಾಶ್ಚಾತ್ಯರು ಹಾಕಿಕೊಟ್ಟ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಕುರಿಗಳ ಹಾಗೆ ನಡೆಯುವುದನ್ನು ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಿಕೊಂಡುಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಹೀಗಾಗಿ ನಮಗೆಂದೂ ಹೊಸ ಸಾಹಸಗಳು, ಆವಿಷ್ಕಾರಗಳು, ಹೊಸತನದ ಆಲೋಚನೆಗಳು, ನವೀನ ಯೋಜನೆಗಳು ಪ್ರಿಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಬದಲಾವಣೆಗಳು ನಮ್ಮ ಜಡತ್ವವನ್ನು ಕುಟುಕುತ್ತವೆಯಾದ್ದರಿಂದ ನಾವು ನಮಗೆ ತಿಳಿಯದಂತೆ ಅವುಗಳಿಗೆ ಪ್ರತಿರೋಧ ಒಡ್ಡುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ನಮಗೆ ಅಣು ವಿದ್ಯುತ್ ಬೇಕಿಲ್ಲ, ಹೆಚ್ಚಿನ ವೇಗದ ಸಾರಿಗೆ ಬೇಕಿಲ್ಲ, ಉಪಗ್ರಹಳ ಉಡಾವಣೆ ನಮಗೆ ಅನುಪಯುಕ್ತ. ಇದೇ ಮನೋಭಾವದ ಮುಂದುವರೆಕೆಯಾಗಿ ಇತ್ತೀಚಿನ ಇಸ್ರೋದ ಮಹತ್ವಾಕಾಂಕ್ಷಿ ಯೋಜನೆ ‘ಚಂದ್ರಯಾನ’ ಜುಟ್ಟಿನ ಮಲ್ಲಿಗೆಯಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿದೆ. ಪ್ರತಿವರ್ಷ ಸುಮಾರು ೯೦೦ ಕೋಟಿ ರೂಪಾಯಿ ಮೌಲ್ಯದಷ್ಟು ಪಟಾಕಿಯನ್ನು ಸುಟ್ಟು ಸಂಭ್ರಮಿಸುವಾಗ ಇಲ್ಲದ ಹಣದ ಬಗೆಗಿನ ಕಾಳಜಿ ಇಸ್ರೋ ತನ್ನ ಪಾಲಿನ ಬಜೆಟಿನಿಂದ ೩೬೮ ಕೋಟಿಯನ್ನು ಈ ಯೋಜನೆಗೆ ವೆಚ್ಚ ಮಾಡಿದ್ದನ್ನು ಕೇಳಿ ಉದ್ಭವಿಸಿಬಿಡುತ್ತದೆ!

ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಹೊಂದುತ್ತಿರುವ ಭಾರತದಂತಹ ದೇಶಕ್ಕೆ, ಬಡತನ, ರೋಗ-ರುಜಿನಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತವಾಗಲು ಬಡಿದಾಡುತ್ತಿರುವ, ತನ್ನ ಪ್ರಜೆಗಳಿಗೆ ಮೂಲಭೂತ ಆವಶ್ಯಕತೆಗಳನ್ನು ಸಮರ್ಪಕವಾಗಿ ಪೂರೈಸುವಲ್ಲಿ ವಿಫಲವಾಗಿರುವ ದೇಶಕ್ಕೆ ಇಸ್ರೋದಂತಹ ಬಾಹ್ಯಾಕಾಶ ಸಂಸ್ಥೆ ಏತಕ್ಕೆ ಬೇಕು? ದೇಶದ ಜನರ ಹುಟ್ಟೆ ತುಂಬಿಸುವಲ್ಲಿ ಸೋತಿರುವ ಸರಕಾರ ಅಂತರಿಕ್ಷಕ್ಕೆ ಕೋಟಿ ಕೋಟಿ ರೂಪಾಯಿಗಳನ್ನು ಸುರಿಯುವುದು ಯಾವ ದಿಕ್ಕಿನಿಂದ ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆಯಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ ಎಂದೆಲ್ಲಾ ವಾದಿಸುವವರು, ದೇಶದ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಗೆ ಪೂರಕವಾಗುವ ಆವಿಷ್ಕಾಕರಗಳಿಗಾಗಿ ಇಸ್ರೋ ತನ್ನ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ವಿನಿಯೋಗಿಸಲು ಎಂದು ಪುಕ್ಕಟೆ ಉಪದೇಶ ನೀಡುವವರು ೧೯೭೪ರಲ್ಲಿ ಭಾರತ ಮೊಟ್ಟ ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ಪರಮಾಣು ಬಾಂಬ್ ಸಿಡಿಸಿದಾಗ ಉಂಟಾದ ಜಾಗತಿಕ ಬಿಕ್ಕಟ್ಟಿನ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿಯಬೇಕು. ಅಮೇರಿಕಾ ಸೇರಿದಂತೆ ಮುಂದುವರಿದ ಬಲಿಷ್ಠ ರಾಷ್ಟ್ರಗಳು ಭಾರತಕ್ಕೆ ಯಾವುದೇ ಬಗೆಯ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ, ಉಪಕರಣವನ್ನು ನೀಡುವುದಕ್ಕೆ ನಿರಾಕರಿಸಿದಾಗ ಇಸ್ರೋದ ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು ಹಗಲು ರಾತ್ರಿಯೆನ್ನದೆ ಶ್ರಮವಹಿಸಿ ದೇಶೀಯ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನವನ್ನು ಬೆಳೆಸಿದರು. ದೇಶ ಹಲವು ಅತ್ಯವಶ್ಯಕ ಮೂಲಭೂತ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ವಾಲವಂಬನೆಯನ್ನು ಸಾಧಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಕಾರಣಕರ್ತರಾದರು.

ಇಸ್ರೋ ಈಗಾಗಲೇ ಭೂಮಿಯ ಕಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಆರು ದೂರ ಸಂವೇದಿ ಉಪಗ್ರಹಗಳನ್ನು ನೆಟ್ಟಿದೆ. ಇದರಿಂದ ಮೀನುಗಾರರಿಗೆ ಸಮುದ್ರದ ಅಲೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಮುನ್ಸೂಚನೆ ನೀಡಲು, ತೀರದಲ್ಲಿರುವವರಿಗೆ ಮುನ್ನೆಚ್ಚರಿಕೆಗಳನ್ನು ನೀಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಿದೆ. ಭಾರತದ ಏಳು ದೂರ ಸಂಪರ್ಕ ಉಪಗ್ರಹಗಳು ಭೂಮಿಯ ಮೂಲೆಗೆ ಸಂಪರ್ಕವನ್ನು ಹೊಂದಿವೆ. ಈ ಉಪಗ್ರಹಗಳ ನೆರವಿನಿಂದ ದೇಶದ ಸುಮಾರು ತೊಂಭತ್ತರಷ್ಟು ಜನಸಂಖ್ಯೆಗೆ ದೂರದರ್ಶನ ವೀಕ್ಷಣೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗಿದೆ. ಅಲ್ಲದೆ ಉಪಗ್ರಹಗಳ ಮೂಲಕ ಕೃಷಿ ಮಾಹಿತಿ, ಶಿಕ್ಷಣ ಬಿತ್ತರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಿದೆ. ದೇಶದ ೬೯ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗಳನ್ನು ಪರಸ್ಪರ ಸಂಪರ್ಕಕ್ಕೆ ಲಭ್ಯವಾಗಿಸಿ ತಜ್ಞರ ಸೇವೆ ಎಲ್ಲಾ ಕಡೆ ಲಭ್ಯವಾಗುವಂತೆ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ. ಇಸ್ರೋ ನೆಟ್ಟಿರುವ ಉಪಗ್ರಹಗಳಿಂದ ನೈಸರ್ಗಿಕ ವಿಪತ್ತುಗಳ ಮುನ್ಸೂಚನೆ ಪಡೆದು ದೇಶ ಅನೇಕ ಗಂಡಾಂತರಗಳಿಂದ ಪಾರಾಗಿದೆ. ೧೯೭೭ರಲ್ಲಿ ಆಂಧ್ರಪ್ರದೇಶದ ಕರಾವಳಿ ತೀರಕ್ಕೆ ಅಪ್ಪಳಿಸಿದ ಚಂಡಮಾರುತಕ್ಕೆ ಸುಮಾರು ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ಮಂದಿ ಬಲಿಯಾಗಿದ್ದರೆ. ಆಗ ಚಂಡಮಾರುತದ ಬಗ್ಗೆ ಮುನ್ಸೂಚನೆ ನೀಡುವ ಯಾವ ಸವಲತ್ತುಗಳೂ ನಮ್ಮ ಬಳಿ ಇರಲಿಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ನೆನಪಿಡಬೇಕು. ಮುಂದೆ ೧೯೯೦ರಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಅಪ್ಪಳಿಸಿದ ಚಂದಮಾರುತದ ಬಗ್ಗೆ ಸೂಕ್ತ ಮಾಹಿತಿ ಉಪಗ್ರಹಗಳಿಂದ ಪಡೆದು ಅವಶ್ಯಕವಾದ ಮುನ್ನೆಚರಿಕೆಗಳನ್ನು ಕೈಗೊಂಡು ಸಾವಿನ ಪ್ರಮಾಣವನ್ನು ೯೦೦ಕ್ಕೆ ಇಳಿಸಲಾಯ್ತು.

ಜಾಗತೀಕರಣ, ಔದ್ಯೋಗಿಕ ಕ್ರಾಂತಿ, ಬಾಹ್ಯಾಕಾಶ ಸಂಶೋಧನೆಯಲ್ಲಿನ ಪ್ರಗತಿಯನ್ನೆಲ್ಲಾ ಸಂಶಯ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಕಾಣುವುದರಿಂದ ಯಾವ ಲಾಭವೂ ಇಲ್ಲ. ಜಾಗತೀಕರಣದಿಂದ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಯುವಕ ಯುವತಿಯರು ತಮ್ಮ ಅರ್ಹತೆಗೆ ತಕ್ಕ ಆರ್ಥಿಕ ಸ್ಥಾನಮಾನವನ್ನು ಗಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು, ಮಧ್ಯಮ ವರ್ಗ ಸದೃಢವಾಗಿ ರೂಪುಗೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಾದಂತೆಯೇ ಯುವ ಜನಾಂಗದಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಹುಮ್ಮಸ್ಸನ್ನು, ಸ್ಪೂರ್ತಿಯನ್ನು ಮೂಡಿಸಿತು. ಒಬ್ಬ ನಾರಾಯಣ ಮೂರ್ತಿ, ಒಬ್ಬ ಧೀರುಭಾಯಿ ಅಂಬಾನಿಯಿಂದ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಮಂದಿ ಯುವಕರು ಸ್ಪೂರ್ತಿ ಪಡೆದರು. ಕೋಟ್ಯಂತರ ರೂಪಾಯಿ ವಹಿವಾಟು ಹೊಂದಿರುವ ಕ್ರಿಕೆಟ್, ಅದರಷ್ಟೇ ಹಣಕಾಸಿನ ವ್ಯವಹಾರ ನಡೆಸುವ ಬಾಲಿವುಡ್‌ನಿಂದ ದೇಶದ ಪ್ರಗತಿಗೆ ನೇರವಾಗಿ ಯಾವ ಕೊಡುಗೆಯೂ ಸಲ್ಲದಿರಬಹುದು. ಆದರೆ ಅವು ಇಡೀ ದೇಶದ ಜನರ ಮನಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸುತ್ತವೆ. ಬದುಕಿಗೆ ಅರ್ಥವಂತಿಕೆಯನ್ನು ತರುತ್ತವೆ. ಹೊಸ ಕನಸುಗಳನ್ನು ಬಿತ್ತುತ್ತವೆ. ಮನುಷ್ಯ ಆಹಾರವಿಲ್ಲದೆ ಬದುಕಬಹುದು, ವಿದ್ಯುತ್, ನೀರು ಇಲ್ಲದೆ ಜೀವನ ಸಾಗಿಸಬಹುದು ಆದರೆ ಕನಸುಗಳೆಂಬುವು ಇಲ್ಲವಾಗಿದ್ದರೆ ಮನುಷ್ಯ ಕುಲ ಅಸ್ತಿತ್ವದಲ್ಲೇ ಇರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಇಸ್ರೋ ಕೈಗೊಂಡಿರುವ ಚಂದ್ರಯಾನ ಯೋಜನೆ ದೇಶದ ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ, ಯುವಕರಲ್ಲಿ ಕನಸುಗಳನ್ನು ಬಿತ್ತುವಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ವಿಯಾದರೆ ಅದಕ್ಕಿಂತ ದೊಡ್ಡ ಕೊಡುಗೆ ಏನು ಬೇಕು? ಈಗಾಗಲೇ ನಮ್ಮ ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು ಚಂದ್ರಯಾನದ ಪೇಲಾಯ್ಡನ್ನು ಚಂದ್ರನ ಕಕ್ಷೆಗೆ ಸೇರಿಸುವಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿದ್ದಾರೆ. ತಮ್ಮ ತಂತ್ರಜ್ಞಾನದ ಉತ್ಕೃಷ್ಟತೆ,ನಿಖರತೆಯಿಂದ ಜಗತ್ತಿನ ಗಮನ ಸೆಳೆದಿದ್ದಾರೆ. ಅತಿ ಕಡಿಮೆ ಖರ್ಚಿನಲ್ಲಿ ಚಂದ್ರಯಾನವನ್ನು ಕೈಗೊಂಡು ವಿಶ್ವವೇ ಹುಬ್ಬೇರಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಅವರು ತಮ್ಮ ಯೋಜನೆಯಲ್ಲಿ ಸಾಧಿಸುವ ಒಂದೊಂದೇ ಸಣ್ಣ ಯಶಸ್ಸು ದೇಶದ ಯುವಕರನ್ನು ಅಪರಿಮಿತವಾಗಿ ಪ್ರಭಾವಿಸುತ್ತದೆ. ದುಡ್ಡಿನ ಹಿಂದೆ ಬಿದ್ದು ವೃತ್ತಿ ಪರ ಕೋರ್ಸುಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ತಮ್ಮ ಪ್ರತಿಭೆಯನ್ನು ಯಾರದೋ ಕಂಪನಿ ಕಟ್ಟುವಲ್ಲಿ ಕಳೆಯುತ್ತಿರುವ ಯುವಕ ಯುವತಿಯರು ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಸಂಶೋಧನೆಯ ಕ್ಷೇತ್ರದೆಡೆಗೆ ಇದರಿಂದ ಆಕರ್ಷಿತರಾದರೆ, ದೇಶದಲ್ಲಿ ವಿಜ್ಞಾನಕ್ಕೆ ಭವಿಷ್ಯವಿದೆ, ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳಿಗೆ ಮನ್ನಣೆಯಿದೆ ಎಂಬ ಸಂದೇಶ ರವಾನೆಯಾದರೆ ಹಿಂದೊಮ್ಮೆ ಅಮೇರಿಕ ತೀವ್ರ ಆರ್ಥಿಕ ಕುಸಿತದಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಅದರ ಪ್ರಜೆಗಳು ತೋರಿದ ಅಪ್ರತಿಮ ಉತ್ಸಾಹ, ಹೋರಾಟ ಮನೋಭಾವವನ್ನು ನಮ್ಮ ದೇಶದಲ್ಲೂ ಕಾಣಬಹುದು. ಅಣು ಬಾಂಬಿನ ಶಾಖದಲ್ಲಿ ಬೂದಿಯಾದ ನಗರಗಳನ್ನು ಮತ್ತೆ ಕಟ್ಟಿದ ಜಪಾನಿನ ಜನರ ಆತ್ಮಶಕ್ತಿಯನ್ನು ನಮ್ಮ ದೇಶವೂ ಪಡೆಯಬಹುದು. ಇಂಥ ಕೊಡುಗೆಯನ್ನು ನೀಡಬಲ್ಲ ಚಂದ್ರಯಾನಕ್ಕೆ ಸರಿಸಾಟಿಯಾದ ಯೋಜನೆ ದೇಶದ ಬೇರಾವ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿದೆ? ಹೀಗಿರುವಾಗ ಚಂದ್ರಯಾನ ನಮಗೆ ಜುಟ್ಟಿನ ಮಲ್ಲಿಗೆಯಾಗುತ್ತದೆಯೇ?

No way!

ಚಂದ್ರಯಾನ ಜುಟ್ಟಿನ ಮಲ್ಲಿಗೆಯೇ?

– ಚಂದ್ರಶೇಖರ್ ಪ್ರಸಾದ್

Moon11-19-02b ‘ಮನುಷ್ಯ ಚಂದ್ರನವರೆಗೆ ಹೋಗಿ ಒಂದಿಶ್ಟು ಮಣ್ಣು ತಂದನೇ ವಿನಾ ಒಂದು ಹಿಡಿ ಬೆಳಕನ್ನು ತರಲಿಲ್ಲ’ – ವೀರಭದ್ರ ಚನ್ನಮಲ್ಲಸ್ವಾಮಿ.

ಭೂಮಿಯಿಂದ ಸುಮಾರು ಮೂರು ಮುಕಾಲು ಲಕ್ಷ ಕಿಮೀ ದೂರದಲ್ಲಿರುವ ಚಂದ್ರನನ್ನು ಅಪ್ಪುವ, ಆತನ ಅಂಗಳದ ಮೇಲೆ ಇಳಿದು ಭಾರತದ ತಿರಂಗ ಧ್ವಜವನ್ನು ಹಾರಿಸುವ ಮುನ್ನ ಇಲ್ಲೇ ನಮ್ಮ ನೆಲದಲ್ಲಿ ನಿಂತು ದೇಶವನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ದಿಟ್ಟಿಸಿ ನೋಡೋಣ. ನೂರ ಹದಿಮೂರು ಕೋಟಿ ಮಂದಿ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಜೀವಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಜಗತ್ತಿನ ಆರರಲ್ಲಿ ಒಂದು ಭಾಗದಷ್ಟು ಜನಸಂಖ್ಯೆ ಈ ದೇಶದಲ್ಲಿದೆ. ಇದು ನಮ್ಮ ದೇಶದ ಹಿರಿಮೆಯಾಗಬಹುದಿತ್ತು. ಅತ್ಯಧಿಕ ಮಾನವ ಸಂಪನ್ಮೂಲ ಹೊಂದಿರುವ ಎರಡನೆಯ ರಾಷ್ಟ್ರ ಎಂಬ ಬಿರುದನ್ನು ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಹೊತ್ತು ಮೆರೆಯಬಹುದಿತ್ತು ಆದರೆ ಈ ಬಿರುದಿನ ಹೊಳಪನ್ನು ಮರೆ ಮಾಡುವ ಕಗ್ಗತ್ತಲ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿಯಬೇಕು. ಒಟ್ಟು ಜನಸಂಖ್ಯೆಯ ಶೇ ೪೧.೬ರಷ್ಟು ಮಂದಿ ಬಡತನ ರೇಖೆಗಿಂತ ಕೆಳಗಿದ್ದಾರೆ ಎನ್ನುತ್ತದೆ ೨೦೦೫ರ ವಿಶ್ವ ಸಂಸ್ಥೆಯ ವರದಿ. ಅಂದರೆ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು ನಲವತ್ತೈದು ಕೋಟಿ ಮಂದಿಯ ದಿನದ ಸರಾಸರಿ ಆದಾಯ ೧.೨೫ ಡಾಲರ್(ಅಂದಾಜು ಐವತ್ತು ರೂಪಾಯಿ). ಒಂಭತ್ತನೆಯ ಯೋಜನಾ ಆಯೋಗದ ವರದಿಯ ಪ್ರಕಾರ ದೇಶದಲ್ಲಿ ೭.೫ ಮಿಲಿಯನ್ ಜನರು ನಿರುದ್ಯೋಗಿಗಳಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಇಷ್ಟು ಮಾನವ ಸಂಪನ್ಮೂಲ ಬಳಕೆಯಿಲ್ಲದೆ ವ್ಯರ್ಥವಾಗುತ್ತಿದೆ.

ನಮ್ಮ ದೇಶದಲ್ಲಿನ ಕುಡಿಯುವ ನೀರಿನ ಸಮಸ್ಯೆಯ ಬಗ್ಗೆ ವಿಶ್ವ ಆರೋಗ್ಯ ಸಂಸ್ಥೆ ತೀವ್ರವಾದ ಆರೋಪಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದೆ. ನೈಸರ್ಗಿಕವಾಗಿ ಸಿಕ್ಕುವ ಕುಡಿಯಲು ಯೋಗ್ಯವಾದ ನೀರನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ನಿರ್ವಹಿಸಲು ನಮಗೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ಎಷ್ಟೋ ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕೊಡ ನೀರಿಗೆ ಮಹಿಳೆಯರು ಕಿಲೋಮೀಟರ್‌ ಗಟ್ಟಲೆ ಓಡಾಡಬೇಕು. ಇನ್ನು ಹಲವು ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿ ಅಪಾಯಕಾರಿ ಮಟ್ಟ ಮುಟ್ಟಿರುವ ಫ್ಲೋರೈಡ್‌ಯುಕ್ತ ಅಂತರ್ಜಲ ಹಲವರ ಪ್ರಾಣಕ್ಕೆ ಕುತ್ತಾಗಿದೆ. ೨೦೦೩ರಲ್ಲಿ ಅಂದಾಜಿಸಿದಂತೆ ನಮ್ಮ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಶೇ ೩೦ರಷ್ಟು ನೀರನ್ನು ಮಾತ್ರ ಪುನರ ಶುದ್ಧೀಕರಣ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ಉಳಿದ ನೀರು ನದಿಗಳಲ್ಲಿ ಹರಿದು ಸಮುದ್ರ ಸೇರಿ ವ್ಯರ್ಥವಾಗುತ್ತಿದೆ. ೨೦೦೨ರಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವ ಆರೋಗ್ಯ ಸಂಸ್ಥೆ ಕೊಟ್ಟ ಅಂದಾಜಿನ ಪ್ರಕಾರ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು ಏಳು ಲಕ್ಷ ಮಂದಿ ಅತಿಸಾರ ಬೇಧಿಯಿಂದ ಸತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಕಲುಷಿತವಾದ ನೀರು ಕಾರಣ ಎಂದು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಹೇಳಬೇಕಿಲ್ಲ. ಚಂದ್ರನ ಮೇಲೆ ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿ ಜಾಗತಿಕ ಶಕ್ತಿಯಾಗಿ ಮೆರೆಯುವ ಉತ್ಸಾಹದಲ್ಲಿರುವ ನಾಯಕರುಗಳಿಗೆ, ಭಾರತದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ಹುಸಿ ಸಂಭ್ರಮದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿರುವ ಮಾಧ್ಯಮಗಳಿಗೆ ನೆಲದ ಮೇಲಿನ ಈ ಸತ್ಯಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಕಾಳಜಿ ಇದ್ದಂತಿಲ್ಲ.

ದೇಶವೊಂದರ ಆರ್ಥಿಕ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ನೇರವಾಗಿ ಅದರ ಶಕ್ತಿ ಸಂಪನ್ಮೂಲಗಳ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿಸಿರುತ್ತದೆ. ನಮ್ಮ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಕೃಷಿಗೆ, ಕೈಗಾರಿಕೆಗಳಿಗೆ ಅತ್ಯವಶ್ಯಕವಾದದ್ದು ವಿದ್ಯುತ್. ನೀರಾವರಿ ಪಂಪ್‌ ಸೆಟ್‌ಗಳು, ಕೈಗಾರಿಕೆಗಳ ಬೃಹತ್ ಮಶೀನುಗಳು, ನಗರಗಳ ವ್ಯಾಪಾರಿ ಕೇಂದ್ರಗಳು ಎಲ್ಲವೂ ವಿದ್ಯುತ್ತಿನ ತುತ್ತಿನಿಂದಲೇ ಜೀವ ತಳ್ಳುವಂಥವು. ಶೇ ೮ರ ಜಿಡಿಪಿ ಬೆಳವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ ದೇಶ ಮುನ್ನುಗ್ಗುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳುವವರಿಗೆ ನಮ್ಮ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಬೇಡಿಕೆಗೆ ತಕ್ಕಷ್ಟು ವಿದ್ಯುತ್ ಉತ್ಪಾದನೆ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಕಟು ಸತ್ಯ ಕಾಣುವುದೇ? ಈಗಾಗಲೇ ನಿರ್ಮಾಣವಾಗಿರುವ ವಿದ್ಯುತ್ ಉತ್ಪಾದನಾ ಕೇಂದ್ರಗಳ ಒಟ್ಟು ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ೧ ಲಕ್ಷ ನಲವತ್ತೈದು ಸಾವಿರ ಮೆಗಾ ವ್ಯಾಟುಗಳಿದ್ದರೂ ನಮಗೆ ಆ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಕ್ಕೆ ತಕ್ಕ ಹಾಗೆ ಉತ್ಪಾದನೆ ಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ಅಲ್ಲದೆ ಇನ್ನೂ ಭವಿಷ್ಯತ್ತಿನ ಬೇಡಿಕೆಯನ್ನು ಹೇಗೆ ನಿಭಾಯಿಸುವುದು ಎಂಬ ಬಗ್ಗೆಯೇ ನಾವು ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ಯೋಜನೆಗಳನ್ನು ಹಾಕಿಕೊಂಡಿಲ್ಲ. ವಿದ್ಯುತ್ ಉತ್ಪಾದನೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ವಾವಲಂಬನೆಯನ್ನು ಸಾಧಿಸಬೇಕು ಎಂಬ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಅಮೇರಿಕಾದೊಂದಿಗೆ ಅಣು ಒಪ್ಪಂದವನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲಾಗಿದೆ. ಅಣು ವಿದ್ಯುತ್ ಉತ್ಪಾದನೆಯಾಗಲು ಇನ್ನೂ ಕನಿಷ್ಠ ಹತ್ತು ಹನ್ನೆರಡು ವರ್ಷಗಳು ಬೇಕು. ಅದರ ಉತ್ಪಾದನೆ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗುವ ವೇಳೆಗೆ ಬೇಡಿಕೆ ಎಷ್ಟು ಎತ್ತರಕ್ಕೆ ಜಿಗಿದಿರುತ್ತದೆ ಊಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ… ನಮ್ಮ ಹಳ್ಳಿಗಳಲ್ಲಿ ಸಮರ್ಪಕವಾದ ವಿದ್ಯುತ್ ಪೂರೈಕೆ ಮಾಡಲು ಸರಕಾರಕ್ಕೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ಮಿಲೇನಿಯಂ ನಗರ ಎಂದು ಹೆಸರು ಪಡೆದ ಬೆಂಗಳೂರಿನಂತಹ ನಗರಗಳು ಸಹ ಲೋಡ್ ಶೆಡ್ಡಿಗಿನಿಂದ ಮುಕ್ತಿ ಪಡೆಯುವಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿಲ್ಲ. ಹೀಗಿರುವಾಗ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಶಿಕ್ಷಣ, ವಿದ್ಯುತ್, ಸಾರಿಗೆ, ಆರೋಗ್ಯ ಸೌಲಭ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಜನರಿಗೆ ಯಾವ ಕೊರತೆಯನ್ನೂ ಮಾಡದೆ ಅಭಿವೃದ್ಧಿ ಹೊಂದಿ ಬೊಜ್ಜು ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡು ಕೂತಿರುವ ಅಮೇರಿಕಾ, ಬ್ರಿಟನ್ ನಂತಹ ದೇಶಗಳೊಂದಿಗೆ ಅಂತರಿಕ್ಷದಲ್ಲಿನ ಸರ್ಕಸ್ಸಿಗೇಕೆ ಇಷ್ಟು ಪೈಪೋಟಿ?

ನಮ್ಮ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಇಷ್ಟೆಲ್ಲಾ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿದ್ದರೂ ಇಸ್ರೋದ ಉಪಯುಕ್ತತೆಯನ್ನು ಅಲ್ಲಗಳೆಯಲು ಆಗುವುದಿಲ್ಲ. ಅದು ಹಾರಿಸಿಬಿಟ್ಟ ಉಪಗ್ರಹಗಳ ನೆರವಿನಿಂದಲೇ ಮೊಬೈಲ್ ಕ್ರಾಂತಿಯಾಗಿರುವುದು, ದೂರ ದರ್ಶನ, ದೂರ ಸಂಪರ್ಕದಲ್ಲಿ ನಾವಿಷ್ಟು ಪ್ರಗತಿ ಕಾಣುವುದಕ್ಕೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗಿರುವುದು. ಅಲ್ಲದೆ ಇಸ್ರೋದ ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳ ಅನೇಕ ಆವಿಷ್ಕಾರಗಳು ವಿವಿಧ ಕ್ಷೇತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಕಂಡರಿಯದಷ್ಟು ಸುಧಾರಣೆಗಳನ್ನು ತಂದಿದೆ. ಈ ಹಿನ್ನೆಲೆಯ ಜಾಡಿನಲ್ಲೇ ನಾವು ಚಂದ್ರಯಾನ ಯೋಜನೆಯನ್ನು ಗಮನಿಸಿದರೆ ನಮಗೆ ನಿರಾಶೆ ಕಾಡುತ್ತದೆ. ಚಂದ್ರಯಾನದಿಂದ ದೇಶಕ್ಕೆ ಉಪಯೋಗವಾಗಬಹುದಾದದ್ದು ಏನೂ ಇಲ್ಲ. ಇಸ್ರೋ ಈಗ ಚಂದ್ರನ ಮೇಲೆ ಪ್ರೋಬ್ ಇಳಿಸಿದೆ. ಈ ಕೆಲಸವನ್ನು ಅಮೇರಿಕಾ, ರಷ್ಯಾಗಳು ಅವತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆಯೇ ಮಾಡಿದೆ. ಚಂದ್ರನ ಬಗೆಗಿನ ಕೂಲಂಕುಶವಾದ ಅಧ್ಯಯನವನ್ನು ಅಮೇರಿಕಾ, ರಷ್ಯಾ, ಯುರೋಪ್,ಚೀನಾ, ಜಪಾನುಗಳು

ಕೈಗೊಂಡಿವೆ. ಅಮೇರಿಕ ಹಲವು ಬಾರಿ ಮನುಷ್ಯನನ್ನೇ ಚಂದ್ರನ ಅಂಗಳದಲ್ಲಿ ಓಡಾಡಿಸಿದೆ. ಹೀಗಿರುವಾಗ ಅವರು ಐವತ್ತು ಅರವತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಮಾಡಿದ್ದನ್ನು ನಾವು ಈಗ ಇಷ್ಟು ಖರ್ಚು ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಮಾಡುವುದು ಎಂಥಾ ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆ? ಚಂದ್ರನ ಮೇಲೆ ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ಇಳಿಸುವುದು ಚಂದ್ರಯಾನದ ಮುಂದಿನ ಯೋಜನೆ. ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಪ್ರಜೆಗಳ ಬದುಕನ್ನು ಹಸನಾಗಿ ಮಾಡಲಾಗದ ದೇಶ ಚಂದ್ರನ ಮೇಲೆ ಪ್ರಜೆಯನ್ನಿಳಿಸಿ ಬಂದರೆ ಪಡೆಯುವ ಕಿರೀಟವಾದರೂ ಎಂಥದ್ದು?

ಭಾರತ ಚಂದ್ರಯಾನವನ್ನು ಕೈಗೊಂದಿರುವುದಕ್ಕೆ ಭವಿಷ್ಯದ ಇಂಧನವಾದ ಹೀಲಿಯಂನ್ನು ಚಂದ್ರನಿಂದ ತರುವುದು ಒಂದು ಕಾರಣ ಎನ್ನಲಾಗುತ್ತಿದೆ. ‘ಈ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿನ ಒಟ್ಟೂ ಖನಿಜ ಇಂಧನಕ್ಕಿಂತ ಹತ್ತು ಪಟ್ಟು ಶಕ್ತಿ ಚಂದ್ರನ ನೆಲದಲ್ಲಿದೆ’ ಎಂದು ಅಬ್ದುಲ್ ಕಲಾಂ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ಇದು ಮತ್ತೊಂದು ಮರೀಚಿಕೆಯಾಗಲಿದೆ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ ವಿಜ್ಞಾನ ಅಂಕಣಕಾರರಾದ ನಾಗೇಶ್ ಹೆಗಡೆ.

“ ಚಂದ್ರಶಿಲೆಯನ್ನು ೮೦೦ ಡಿಗ್ರಿ ಸೆ.ಗೆ ಕಾಯಿಸಿದಾಗ ಮಾತ್ರ ಹೀಲಿಯಂ ೩ ಅನಿಲ ಹೊಮ್ಮುತ್ತದೆ. ಸುಮಾರು ೨೦ ಕೋಟಿ ಟನ್ ಅನಿಲವನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಲು ಸುಮಾರು ೨೦ ಕೋಟಿ ಟನ್ ಶಿಲಾಧೂಳನ್ನು ಕೆಂಪಗೆ ಕಾಯಿಸಬೇಕು.

ಅದನ್ನು ಕಾಸಲೆಂದು ಇಲ್ಲಿಂದ ಕಲ್ಲಿದ್ದಲನ್ನು ಒಯ್ಯಲಂತೂ ಸಾಧ್ಯ ಇಲ್ಲ. ಅದೇನೇ ಮಾಡಿದರೂ ಅಲ್ಲಿ ಸಿಗುವ ಶಕ್ತಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಅದಕ್ಕೆಂದು ವ್ಯಯಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.

ಯಾರಿಗೆ ಹೇಳೋಣ ಇದನ್ನೆಲ್ಲ? ಅದೆಲ್ಲ ಕೈಗೆಟಕುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಭೂಮಿ ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಉಳಿದೀತೆ? ಅದಿರಲಿ: ಸೂರ್ಯನಿಂದ ಹೊರಟು ಎಂದೋ ಚಂದ್ರನ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದ ಹಳಸಲು ಶಕ್ತಿಯೇ ಏಕೆ ಬೇಕು? ಗಾಳಿ, ಬಿಸಿಲು, ಸಮುದ್ರದ ಅಲೆಗಳ ಮೂಲಕ ಸೂರ್ಯನಿಂದ ಭೂಮಿಗೆ ನಿತ್ಯವೂ ಸಿಗುವ ತಾಜಾ ಚೈತನ್ಯ ಇಂದಿನ ನಾಯಕರಿಗೇಕೆ ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ?”

ಧರ್ಮವನ್ನು ಜನತೆಯ ಅಫೀಮು ಎಂದು ಕರೆದ ಕಾರ್ಲ್ ಮಾರ್ಕ್ಸ್. ಆದರೆ ಇಂದು ವಿಜ್ಞಾನವೂ ಸಹ ಅದೇ ರೀತಿ ಬಳಕೆಯಾಗುತ್ತಿರುವುದು ವಿಪರ್ಯಾಸ. ನಮ್ಮ ದಿನನಿತ್ಯದ ಜಂಜಡಗಳು, ಅವ್ಯವಸ್ಥೆಗಳು, ಅಭದ್ರತೆಗಳು, ಅನನುಕೂಲಗಳು, ಅದಕ್ಷತೆಯನ್ನು ಮರೆಯುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಇಂತಹ ಆವಿಷ್ಕಾರಗಳನ್ನು ಚಪ್ಪರಿಸಿಕೊಂಡು ಮೆಲ್ಲುವುದು ನಮಗೆ ರೂಢಿಯಾಗುತ್ತಿದೆ. ಪ್ರತಿನಿತ್ಯ ನಮ್ಮ ದೇಶ ೨೦೨೦ಕ್ಕೆ ಸೂಪರ್ ಪವರ್ ಆಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಓದುತ್ತಾ ಎರಡು ತಾಸಿನಿಂದ ಕಾಣೆಯಾದ ಕರೆಂಟಿಗಾಗಿ ಕೆಇಬಿಯನ್ನು ಶಪಿಸುತ್ತಾ, ಗುಂಡಿಬಿದ್ದ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಕುಲುಕುತ್ತಾ ಆಫೀಸು ತಲುಪಿಕೊಳ್ಳುವುದು ದಿನಚರಿಯಾಗಿದೆ!


Blog Stats

  • 69,182 hits
ಡಿಸೆಂಬರ್ 2008
ಸೋಮ ಮಂಗಳ ಬುಧ ಗುರು ‍ಶು ಶನಿ ಭಾನು
1234567
891011121314
15161718192021
22232425262728
293031  

Top Clicks

  • ಯಾವುದೂ ಇಲ್ಲ